بازنوگرایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

بازنوگرایی (به انگلیسی: Remodernism) یک جنبش هنری در قرن بیست و یکم است که به جنبه‌های هنر نوگرا، به‌ویژه در شکل اولیهٔ آن، جانی تازه می‌بخشد. هدف اصلی این جنبش احیای معنویت در هنر، فرهنگ و جامعه به عنوان جایگزینی برای پسانوگرایی می‌باشد. بازنوگرایی نخستین بار در سال ۲۰۰۰ توسط بنیان‌گذاران جنبش استاکیسم، چارلز تامسون و بیلی چایلدیش، در بیانیهای با همین نام مطرح شد.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. تعریف بازنوگرایی (انگلیسی)، وب‌گاه about.com، بازدید در ۱۹ ژانویه ۲۰۱۱.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]