لودویگ میس فن در روهه

لودویگ میس ون در روهه Ludwig Mies van der Rohe
لودویگ میس ون در روهه
اطلاعات شخصی
نام	لودویگ میس ون در روهه
تاریخ تولد	۲۷ مارس ۱۸۸۶
محل تولد	آخن، نوردراین-وستفالن، آلمان
تاریخ مرگ	۱۷ اوت ۱۹۶۹
محل مرگ	شیکاگو، ایلینوی، ایالات متحده
فعالیت
نام هنری	میس
پروژه‌های معروف	ساختمان سیگرام خانه فارنس ورث نمایشگاه بین المللی بارسلونا
جوایز	مدال طلای سلطنتی (۱۹۵۹) مدال طلای اِی آی اِی (۱۹۶۰) مدال آزادی رییس جمهوری (۱۹۶۳)
وب گاه رسمی	Mies van der Rohe Society

لودویگ میس فن در روهه (به آلمانی: Ludwig Mies van der Rohe)‏‏ (۲۷ مارس ۱۸۸۶ - ۱۷ اوت ۱۹۶۹) معمار آلمانی-آمریکایی، و سومین مدیر باوهاوس از ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۳ بود. همکاران، دانشجویان، نویسندگان و دیگران معمولاً او را توسط نام خانوادگی او یعنی میس مورد خطاب قرار می‌دادند.

لودویگ میس ون در روهه، در کنار والتر گروپیوس و لو کوربوزیه به عنوان استادان پیشرو در معماری مدرن شناخته می‌شوند. میس مانند بسیاری از معاصران خود به دنبال بنا نهادن یک سبک معماری ای بود که نمایانگر عصری جدید باشد درست مانند کاری که سبک‌های معماری کلاسیک و معماری گوتیک برای زمان خود انجام دادند. او یک سبک معماری قرن بیستمی تاثیر گذار را خلق کرد که دارای صراحت مفرط و سادگی بود. در ساختمان‌های کامل ساخته شده، او از مصالح جدید مانند فولاد صنعتی و صفحات شیشه‌ای برای تعریف فضاهای داخلی استفاده کرده‌است. او تلاش کرد که به سمت معماری ای برود که دارای حداقل چارچوب ساختمانی باشد و دارای یک تعادل در مقابل آزادی ضمنی جریان آزاد فضاهای باز باشد. او ساختمان‌های خود را معماری "پوست و استخوان ها" می‌نامید. او در جستجوی یک روش منطقی بود که باعث هدایت فرآیند خلاق طراحی معماری شود. او بخاطر استفاده از کلمات کوتاه کمتر بیشتر است و خداوند در جزییات است شهرت دارد. وی در آمریکا و بخصوص در موسسه فناوری ایلینوی آمریکا آثار مهمی از خود بر جای گذاشت.

اوایل دوره زندگی

ساختمان Villa Tugendhat که برای Fritz Tugendhat و در سای ۱۹۳۰ ساخته شد، که در جمهوری چک امروزی قرار دارد

میس در مغازهٔ حکاکی بر روی سنگ و چندین شرکت محلی طراحی داخلی کار می‌کرد و سپس به برلین رفت و به دفتر طراح داخلی برونو پاول پیوست. او حرفه معماری خود را به عنوان یک کار آموز در کارگاه پیتر بهرنس بین سال‌های ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۲ میلادی شروع کرد، جایی که او در معرض نظریه‌های رایج معماری و فرهنگ مترقی آلمان قرار گرفت او همچنین در کنار والتر گروپیوس و لو کوربوزیه کار می‌کرد. او همچنین به عنوان مدیر پروژه‌های ساختمانی سفارت امپراطوری آلمان در سن پترزبورگ تحت نظر پیتر بهرنس کار می‌کرد. استعداد او به سرعت شناخته شد و او با توجه به عدم تحصیلات رسمی دانشگاهی شروع به قرارداد بستن به صورت مستقل کرد. او کم گو، مشاوره گر و ار لحاظ جسمانی با ابهت بود. لودویش میس به عنوان قسمتی از یک تبدیل سریع از پسر یک کاسب به یک معمار که با فرهنگ ممتاز برلین کار می‌کند، نام خانوادگی خود را تغییر داد و نام خانوادگی مادر خود (ون در روهه) را که تاثیرگذار تر بود برگزید. او کار مستقل و حرفه‌ای خود را با طراحی ساختمان‌های طبقات مرفه جامعه با سبک سنتی محلی آلمانی شروع کرد. او پهنِ متناسب را، نظم عناصر موزون را و توجه به رابطه سازه‌های ساخته شده توسط انسان با طبیعت را و ترکیب‌های سادهٔ حجم‌های مکعبی کارل فریدریش شینکل متعلق به سبک معماری نئو کلاسیک پروسی (Prussian Neo-Classical) در اوایل قرن ۱۹ را، در صورتی که در آن قرن درنظر نگرفتن گلچین بودن و درهم ریختگی سبک معماری کلاسیک به دلیل این که با عصر مدرن نامربوط است رایج بود، را می‌پسندید.

از سنت گرایی به نوگرایی (مدرنیسم)

پرونده:۲۰۰۴-۰۹-۰۲ ۱۵۸۰x2800 chicago IBM building.jpg

ساختمان آی. بی. ام پلازا، شیکاگو، ایلینوی

بعد از جنگ جهانی اول میس در حالی که هنوز کار طراحی خانه‌هایی با فرهنگ سنتی را انجام می‌داد، شروع به انجام به یک سری فعالیت‌های آزمایشی موازی در زمینه سبک بین‌المللی کرد و ملحق به همتاهای پیش قراول خود در یک جستجوی طولانی برای یک سبک جدید برای یک دموکراسی صنعتی جدید شد. نقاط ضعف سبک سنتی از اوایل قرن ۱۹ میلادی توسط تئورسین‌های مترقی مورد حمله قرار گرفته بود. انتقاد افزاینده آن‌ها از سبک‌های تاریخی بعد از جنگ جهانی اول یک اعتبار قابل توجه بدست آورد که بیشتر به عنوان شکست در سبک رهبری سلطنتی اروپا در نظر گرفته می‌شد.

معنی و مفهوم

میس یک ماموریت مادام العمر و جاه طلبانه را دنبال می‌کرد، نه تنها برای ایجاد یک سبک معماری جدید بلکه برای ایجاد یک زبان معماری جدید که می‌توانست عصر جدید فن آوری و تولید را به نمایش گزارد. او می دید که نیاز به یک معماری پرمعنی که هماهنگ با دورهٔ او باشد، وجود دارد، درست مانند معماری گوتیک در عصر روح گرایی (spiritualism). او یک فرآیند طراحی منظم را با استفاده از اندیشه‌های منطقی برای رسیدن به اهداف معنوی خود به کاربرد. او معتقد بود که پیکربندی و نظم هر جزء معماری باید کمک به یک بیان پیوسته (unified expression) کند. میس با دقت شروع به مطالعه فیلسوفان و اندیشمندان بزرگ گذشته و حال کرد تا بتواند درک خود را از کیفیت و طبیعت عصری که او در آن زندگی می‌کند را افزایش دهد. میس احتمالا بیشتر از هر پیشرو دیگری در زمینه نوگرایی (مدرنیسم) از فلسفه به عنوان پایهٔ کارهای خود استفاده کرده‌است. معماری میس با سطح بالایی از انتزاع ساخته می‌شد و توصیفات عمومی او از کارهایش فضای بیشتری را برای تفسیر باز می‌گذاشت. با این حال ساختمان‌های او در نظر یک فرد بسیار ساده و مستقیم می‌آید.

مهاجرت به ایالات متحده

A یادواره to the Spartacist leaders کارل لیبکنشت and رزا لوکزامبورگ, commissioned by Eduard Fuchs, president of the German Communist Party in آلمان designed by Ludwig Mies van der Rohe, built by Wilhelm Pieck, and inaugurated on 13 June 1926, later destroyed by the نازیسم

موقیعت‌ها برای کار بعد از سال ۱۹۲۹ رو به کاهش نهاد، در اوایل دههٔ ۱۹۳۰ میس مدت کوتاهی را به عنوان آخرین مدیر باوهاوس که بی ثبات بود خدمت کرد البته به درخواست همکار و رقیب او والتر گروپیوس. بعد از ۱۹۳۳ فشار سیاسی حزب نازی میس را مجبور کرد تا مدرسه را که با بودجه دولت اداره می‌شد را ببندد. او در این سال‌ها ساختمان‌های بسیار کمی را ساخت (یکی از کارهای او آپارتمان فیلیپ جانسون در نیویورک بود). سبک او از طرف نازی‌ها به این عنوان که "آلمانی" نیست، رد می‌شد. او ناامید و ناراحت و البته با بی میلی وطن خود را در سال ۱۹۳۷ ترک کرد زیرا او میدید که فرصت‌های او برای ساختن ساختمان به صفر می‌رسند. او انجام یک ساختمان مسکونی در وایومینگ ایالات متحده را قبول کرد و بعد از آن یک پیشنهاد به عنوان رییس یک دانشکده معماری شدن در شیکاگو را.

حرفه او در ایالات متحده

میس در شیکاگو، ایلینوی ساکن شد جایی که او به عنوان رییس دانشکده معماری دانشگاهی که بعدها به موسسه فناوری ایلینوی تغییر نام داد، انتخاب شده بود. یکی از فواید قبول کردن این موقعیت آن بود که او می‌توانست کار طراحی ساختمان‌های جدید و همچنین نقشه کلی (master plan) محوطه دانشگاه را انجام دهد. تمام ساختمان‌های او که در دانشگاه انجام شده هم اکنون نیز پا برجا هستند.

گالری عکس

• 

  کتابخانه یادبود مارتین لوتر کینگ جونیور، واشینگتن.

• 

  ورودی موزه Neue Nationalgalerie در برلین, آلمان

• 

  لافایتپارک، دیترویت is on the U.S. National Register of Historic Places

• 

  برج‌های لافایت Apartments East، دیترویت.

• 

  S.R. Crown Hall on the campus of the مؤسسه فناوری ایلینوی is a National Historic Landmark

• 

  Highfield House، بالتیمور

• 

  Barcelona Pavilion (reconstruction)

منابع

• خانهٔ تاگندات اثر لودویگ میس ون در روهه
• خانه لانگ یکی از آثار لودیگ میس فن در روهه
• خانه فارنزوورت

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ لودویگ میس فن در روهه موجود است.

• ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۱۲ فوریه ۲۰۱۰.