اودیسیاس الیتیس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اوديسياس اليتيس
Elytis, Odysseas (1911-1996).jpg
زادروز ۲ نوامبر ۱۹۱۱
هراکلیون, یونان
مرگ ۱۸ مارس ۱۹۹۶ میلادی (۸۴ سال)
آتن, یونان
ملیت یونانی
لقب شاعری که از جنگ گریخت
پیشه شاعر و نویسنده

اودیسیاس الیتیس (به انگلیسی: Odysseas Elytis) (زاده ۲ نوامبر ۱۹۱۱) کشور یونان برنده جایزه نوبل ادبیات سال ۱۹۷۹ است.

زندگی[ویرایش]

اودیسیاس الیتیس در ۲ نوامبر سال ۱۹۱۱ در شهر بزرگ هراکلیون در شمال یونان و در یک خانواده قدیمی متولد شد. او برای تحصیل به آتن رفت و در رشته حقوق مشغول به تحصیل شد و در همان روزهای دانشجویی به نویسندگی و طراحی کولاژ روی آورد.

اولین مجموعه شعرهایش را بانام اشعار نخستین، سال ۱۹۳۶ منتشر کرد. پس از آن، مجموعه شعرهای جهت‌گیری‌ها و در خدمت تابستان را سال ۱۹۴۳ منتشر کرد.

با آغاز جنگ جهانی دوم، الیتیس به ارتش یونان پیوست و پس از آزاد شدن یونان از دست آلمان نازی گرایش بیشتری به شعر پیدا کرد و در رادیو و تلویزیون یونان، سازمان تئاتر و سازمان جهانگردی یونان مشغول به کار شد .

او سال ۱۹۶۰، نخستین جایزه دولتی شعر را از آن خود کرد و سال ۱۹۶۵ مفتخر به دریافت نشان بریگارد فونیکس ( گروه سمندر) شد . سال ۱۹۷۵، دانشگاه تسالونیکی درجه دکترای افتخاری در رشته فلسفه را به وی اهدا کرد. در ضمن شورای شهر میتلین او را شهروند افتخاری آن شهر اعلام کرد .

الیتیس در پی آن نبود که شیوه‌ای نو برای ساخت درونی اشعارش بیابد، این ساخت در بسیاری از اشعار الیتیس به خوبی مشهود است. به ویژه در شعر آکسیون استی، این اثر آنقدر ارزش دارد که به همت میکیس تئودور اکیس روی آن موسیقی گذاشته شد . این آهنگ ورد زبان همه یونانی هاست .

لازم به ذکر است، از دیگر آثار او می توان به رود اروس (۱۹۷۲)، تئوفیلوس نقاش(۱۹۷۳) نقد و کتاب آزاد (۱۹۷۴) و مجموعه مقالات اشاره کرد .

الیتیس سال ۱۹۷۹ به خاطر شعرهایش که با اتکا به سنت‌های یونانی، توصیف‌های قومی و دید روشنفکری که نمایشگر مبارزه بشر امروز برای کسب آزادی و نیل به خلاقیت است، جایزه نوبل ادبیات را از آن خود کرد .

او در ۱۸ مارس سال ۱۹۹۶، در سن ۸۴ سالگی در حالی که در آتن زندگی می‌کرد دیده از جهان فروبست.

اشعار او به زبان‌های گوناگونی ترجمه شده اند. او بیش از ۲۵ مجموعه شعر با مضامین مختلف منتشر کرد اما تا به امروز هیچ یک از این آثار به زبان فارسی ترجمه نشده‌اند.

منابع[ویرایش]