دوریس لسینگ
| دوریس می لسینگ Doris May Lessing |
|
|---|---|
 دوریس لسینگ ۱۲ مارس ۲۰۰۶ |
|
| زادروز | ۲۲ اکتبر ۱۹۱۹ کرمانشاه، ایران |
| محل زندگی | وست هامپتون، لندن |
| ملیت |  بریتانیایی |
| نامهای دیگر | جین سامرز |
| همسر | فرانک ویزدم ۱۹۴۳-۱۹۳۹ گوتفرید لسینگ ۱۹۴۹-۱۹۴۵ |
| فرزندان | سه فرزند |
| والدین | آلفرد تیلور Alfred Tayler امیلی ماد تیلور Emily Maude Tayler |
| جایزهها | جایزه ادبی نوبل |
| صفحه در وبگاه IMDb | |
دوریس لسینگ (Doris Lessing) (تولد: ۲۲ اکتبر ۱۹۱۹) نویسندهٔ صوفی و فمینیست انگلیسی و برنده جایزه ادبیات نوبل در سال ۲۰۰۷ میلادی است.
محتویات |
[ویرایش] زندگی
او در کرمانشاه، ایران زاده شد. والدین او هر دو انگلیسی بودند. پدرش، آلفرد تیلور (Alfred Tayler)، که در جنگ جهانی اول معلول شده بود، کارمند بانک شاهنشاهی ایران و مادرش امیلی ماد تیلور (Emily Maude Tayler) پرستار بود. آنها در سال ۱۹۲۵ به مستعمره بریتانیایی رودزیای جنوبی که اکنون زیمبابوه نامیده میشود مهاجرت کردند و پدر او یک زمین بوتهزار هزار آکری (۴ کیلومتر مربعی) خرید در آنجا با دشواری به کاشت ذرت پرداختند. متاسفانه این زمین برایشان ثروتی به ارمغان نیاورد و آرزوی مادرش برای زندگی به سبک ویکتوریایی در این «سرزمین کهن» ناکام ماند. اگرچه خانواده دوریس کاتولیک نبود، او به یک مدرسه دخترانه کاتولیکی رفت. او در ۱۳ سالگی مدرسه را ترک کرد و از آن پس تحصیل را به صورت شخصی ادامه داد. در سن ۱۵ سالگی لسینگ خانه را ترک کرد و به عنوان یک پرستار بچه مشغول به کار شد. در این زمان بود که به خواندن متون سیاسی و جامعهشناسیای پرداخت که کارفرمایش در اختیار او میگذاشت. تقریباً در همین زمان بود که نوشتن را آغاز کرد. در سال ۱۹۳۷ لسینگ به سالزبری (شهری در جنوب انگلیس) نقل مکان کرد تا به عنوان یک اپراتور تلفن کار کند و پس از مدت کوتاهی با نخستین همسرش فرانک ویزدم ازدواج کرد. پیش از این که زندگی مشترکشان در سال ۱۹۴۳ پایان یابد از او صاحب ۲ فرزند شد.
پس از طلاق لسینگ عضو باشگاه کتاب جپ، یک باشگاه کتاب سوسیالیستی شد و در اینجا بود که با همسر دومش، گوتفرید لسینگ (Gottfried Lessing) آشنا شد. آنها خیلی زود با یکدیگر ازدواج کردند و پیش از این که این ازدواج نیز در سال ۱۹۴۹ به طلاق منجر شود صاحب یک فرزند شدند. گوتفرید لسینگ بعدها سفیر آلمان شرقی در اوگاندا شد و سرانجام به طور تصادفی در جریان شورش علیه عیدی امین دادا کشته شد. در سال ۱۹۴۹ لسینگ به همراه کوچکترین پسرش به لندن رفت و در همین هنگام نخستین رمانش با عنوان علفها آواز میخوانند منتشر شد. اثری که باعث شهرت لسینگ شد و مهمترین اثرش می باشد، دفترچه طلایی بود که در سال ۱۹۶۲ نوشته شد (این کتاب تاکنون به فارسی ترجمه نشده است). در سال ۱۹۸۴ او سعی کرد که دو رمان را با نام مستعار جین سامرز (Jane Somers) به چاپ برساند و به این وسیله دشواریهایی که برای چاپ کتاب در برابر نویسندگان تازه کار قرار دارد نشان دهد. ناشر لسینگ در بریتانیا این آثار را رد کرد ولی انتشارات ناپف (Knopf) در ایلات متحده آنها را پذیرفت. لسینگ اکنون در حومه لندن در هامپستد زندگی میکند. روحش شاد
[ویرایش] سبک ادبی
ادبیات داستانی لسینگ به طور کلی به سه دوره تقسیم میشود: تم کمونیستی (۱۹۴۴-۱۹۵۶) به زمانی مربوط میشود که او به شکل رادیکال در باره مباحث اجتماعی مینوشت ولی پس از سرکوب قیام مردم مجارستان بهوسیله ارتش سرخ در سال ۱۹۵۶ ضدکمونیست شد. (او در سال ۱۹۸۵؛ با نوشتن تروریست خوب بازگشتی به این دوره ادبی خود داشت)؛ تم روانشناسانه (۱۹۵۶-۱۹۶۹) و پس از آن تم صوفیانه که در زمینهای علمی-تخیلی نوشته شد. شکسته (نامی برگرفته از خط فارسی) نخستین کتاب از سری کتابهای علمی-تخیلی و صوفی گرایانه وی به نام سهیل است. با وجود کودکی دشوار و غمانگیز، آثار لسینگ درباره آفریقای زیر سلطه بریتانیا، آکنده از شفقت برای زندگی سترون استعمارگران و بدبختیهای ساکنان بومی است.
[ویرایش] لسینگ و جمهوری اسلامی ایران
لسینگ، که زادهٔ کرمانشاه است، در سال ۲۰۰۷ در مصاحبه با نشریه اسپانیایی ال پائیس، از دولت ایران اظهار تنفر کرد[۱][۲][۳]:
| « | از ایران متنفرم. از دولت ایران متنفرم. دولت بیرحم و فاسدیاست. ببینید بر سر رئیس جمهورشان در نیویورک چه آمد. در دانشگاه کلمبیا او را اهریمنی و بی رحم خطاب کردند. چه عالی! بیشتر ار اینها حقش بود. اما کسی جرات نمیکند بهخاطر نفت چیزی به او بگوید. | » |
[ویرایش] منابع
- زندگی نامه در dorislessing.org
- ویکیپدیای انگلیسی
[ویرایش] پیوند به بیرون
- یک انگلیسی متولد ایران برنده جایزه نوبل ادبی شد
- Doris Lessing plays down Sept. ۱۱ attacks، اینترنشنال هرالد تریبیون
