ولادیمیر مایاکوفسکی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ولادیمیر مایاکوفسکی
Mayakovsky 1912.jpg
زمینهٔ کاری شاعر, درام‌نویس
زادروز ۱۹ ژوئیه، ۱۸۹۳
روستایی باگداتی, استان کوتائیسی گرجستان
مرگ ۱۴ آوریل، ۱۹۳۰
مسکو , Flag of the Soviet Union.svg اتحاد جماهیر شوروی
ملیت روس
سال‌های نویسندگی ۱۹۱۲-۱۹۳۰
سبک نوشتاری فوتوریست (آینده‌گرای) انقلابی
صفحه در دادگان فیلم‌ها

ولادیمیر ولادیمیروویچ مایاکوفسکی (به روسی: Влади́мир Влади́мирович Маяко́вский) ، ( ژوئیه، ۱۸۹۳ - ۱۴ آوریل، ۱۹۳۰) شاعر درام‌نویس فوتوریست (آینده‌گرای) انقلابی روسی بود.

از ولادیمیر مایاکوفسکی به عنوان یکی از نوابغ هنر شوروی یاد می‌شود.[۱]

زندگی نامه[ویرایش]

ولادیمیر مایاکوفسکی در روستای بگدات (بغداد) در استان کوتائیسی گرجستان در قفقاز متولد شد.

وی در دوران خلاقیت و فعالیت‌های هنری یکی از استادان سبک فوتوریسم بود و همگام با خیزش‌های انقلابی در روسیه رشد یافت و پس از انقلاب بلشویکی روسیه و در دوران حکومت شوروی یکی از نام‌آورترین شاعران عصر خود بود.

این شاعر فوتوریست انقلابی روسی از سن ۱۴ سالگی به عضویت حزب بلشویک درآمد و از سال‌های قبل از انقلاب فعالیت هنری و سیاسی خود را آغاز کرد. وی در شعر روسی وزن، الفاظ، عبارات، تمثیل‌ها و استعارات تازه و بدیع پدید آورد، با دنبال نمودن سبک آینده‌گرایانه آثار خود را خلق می‌کرد ولی به همه اصول این سبک پایبند نبود و روش خاص خودش را داشت.

مایاکوفسکی از اتخاذ هیچ وسیله‌ای برای انتشار افکار و آثار خود باک نداشت و حتی در کوچه‌ها قدم می‌زد و برای مردم شعر می‌خواند. حکایت می‌کنند:[چه کسی؟]

«در سال‌های جنگی داخلی در روسیه او به جبهه‌های جنگ می‌رفت و در سنگرها اشعار خود را برای سربازان می‌خواند. مردم از اشعار او الهام گرفته، بی‌محابا به جنگ می‌شتافتند. او با صدایی رسا و پرجوش و خروش در رادیو آثار خود را می‌خواند و مردم آن اشعار را فوراً حفظ می‌کردند...»

از سیزده جلد میراث ادبی مایاکوفسکی، دوازده جلد آن بعد از انقلاب به وجود آمده‌است. او ادبیات منظوم و شعر را با واقعیت نزدیک کرده آن را در خدمت نیازمندی‌های معاصر گذاشت و تبدیل به سلاحی برای مبارزه در راستای اهداف خود نمود. مایاکوفسکی از اشعار کلاسیک لذت می‌برد اما بندهٔ آن‌ها نمی‌شد. او می‌گفت: هنر باید با زندگی درآمیخته بشود. یا باید در هم آمیخته شود یا باید نابود بشود.

مایاکوفسکی در سال ۱۹۳۰ به ضرب گلوله در پی بن بستی عاطفی و نیز ممنوع‌الخروج بودن از خاک شوروی خودکشی کرد. وی پیش از مرگ بر برگه‌ای نگاشت: «برای همه... می‌میرم...».

قدمم

در خیابان

مسافت را

لگدمال می کند

جهنم درونم را

اما

چاره چیست؟

او بسیاری از اشعار ماندگارش را برای معشوقش لیلی بریک سروده است :

ولادیمیر مایاکوفسکی و لیلی بریک

عزیزم

عمرم

شکنجه جانم

عشقم

لیلی

اشعارم را بپذیر

شاید دیگر

هیچگاه

هیچ چیز

نسرودم

جسد وی در گورستان بزرگان انقلاب دفن گردید. وی در شوروی بزرگ‌ترین شاعر دورهٔ انقلابی لقب گرفته بود.[نیازمند منبع]

از آثار او که به فارسی ترجمه شده‌است می‌توان به ابر شلوارپوش اشاره کرد که مدیا کاشیگر آن را ترجمه و توسط نشر مینا منتشر شده است.

آثار[ویرایش]

کتاب ها[ویرایش]

  • ابر شلوارپوش
  • آمریکایی که من کشف کردم[۲]

پانویس[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ولادیمیر مایاکوفسکی موجود است.

منابع[ویرایش]

  • منم ولادیمیر مایاکوفسکی - مترجم حمید رضا فردوسی - انتشارات جادوان خرد
فهرست نویسندگان روس

آ ا ب پ ت ج چ خ د ر ز ژ س ش ف ک گ ل م ن و ه ی