اریک ساتی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
اریک ساتی (به فرانسوی: Alfred Éric Leslie Satie) آهنگساز فرانسوی در ۱۷ مه ۱۸۶۶ در هنفلور به دنیا آمد و در ۱ ژوییه ۱۹۲۵ در پاریس در گذشت .
[ویرایش] زندگی
نخستین درسهای موسیقی خود را از یک نوازنده ارگ در هنفلور گرفت سپس نزد همسر دوم پدرش که یک نوازده و آموزگار پیانو بود به فراگیری ادامه داد در ۱۸۷۹ ساتی وارد هنرستان موسیقی (کنسرواتوار) پاریس میشود ولی ۲ سال و نیم بعد به دلیل بی استعدادی اخراج میگردد ! ساتی در سال ۱۸۸۵ بار دیگر وارد هنرستان موسیقی میشود ولی اینبار هم نمیتواند نظر مثبت استادان خود را جلب کند بنابراین تصمیم میگیرد به خدمت ارتش در آید اما خیلی زود متوجه میشود که برای اینکار ساخته نشده است. ساتی بیشتر زندگی خود را با مشکلات مالی سپری کرد همچنین باورهای مذهبی ژرفی داشت که در زندگی او تاثیرهای فراوان داشت. او در حالیکه با بسیاری از هنرمندان زمان خود از جمله کلود دبوسی، موریس راول، استفان مالارمه، پل ورلن، و پابلو پیکاسو آشنا بود و خود را به عنوان آهنگساز به جامعه شناسانده بود در سال ۱۹۰۵ با ثبت نام خود در مدرسه ونسان دندی "اسکولا کانتروم" برای درس گرفتن از آلبر روسل در کنتر پوآن همه را شگفتزده کرد. ساتی همچنین از بنیانگزاران گروه "شش"بود ولی به سرعت خودش از این گروه خارج شد، دیگر آهنگسازان این گروه ژرژ اریک، لویی دوره ، آرتور هونگر ، ژرمن تایفر ، فرانسیس پولنک ، و داریوش میو بودند. او بسیاری از آثار خود را بدون خط میزان مینوشت و در اجرای آثار خود سبک ویژهای داشت. بسیاری از آهنگسازان هم دوره اش و آهنگسازانی که بعد از او آمده اند از او تاثیر پذیرفته اند از آن جمله جان کیج ، دبوسی، راول و پولنک.
[ویرایش] برخی از آثار برای پیانو
- ۳ ژیمنوپدی (Gymnopédies -واژه یونانی به معنی "جشن کودکان برهنه")
- نکتورن ها
- ۳ قطعه به شکل گلابی
- رنجش ها
- سوناتین
- جک در جعبه
