بروکه
دی بروکه (به آلمانی: Die Brücke، به معنی: پُل) یا بروکه (Brücke) گروهی از نقاشان و چاپگران آلمانی بودند که از سال ۱۹۰۵ تا ۱۹۱۳ فعالیت میکردند و در این مدت نقشی محوری در گسترش هیجاننمایی داشتند.[۱]
بنیانگذاران گروه چهار دانشجوی معماری در شهر درسدن با نامهای کارل اشمیت روتلوف (که گروه را هم او نامگذاری کرد)، فریتز بلیل، اِریک هِکِل و اِرنست لودویگ کیرشنر بودند. دیگر هنرمندانی که در سالهای بعد به گروه پیوستند امیل نولده، مکس پچشتاین، اُتو مولر، کونو آمیت از سوییس، آکسلی گالن کالِلا از فنلاند و فوویست هلندی کیز وَن دُنگِن بودند. این هنرمندان جوان فضای مشترک مطلوبی به وجود آوردند تا تکنیکهایشان را با هم تقسیم کنند و با یکدیگر نمایشگاه بگذارند.[۱]
بروکه گاهی با فوویسم مقایسه میشود. هر دو جنبش گرایش هایی به هنرهای بدوی دارند، هر دو به نمایش شدید هیجان با استفاده از رنگ های تند غیرطبیعی تمایل دارند.[۲]
جستارهای وابسته [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ بروکه (انگلیسی)، وبگاه دانشنامه بریتانیکا. بازدید در ۱۹ نوامبر ۲۰۱۰.
- ↑ Artspoke, Robert Atkins, ۱۹۹۳, ISBN 978-1-55859-388-6
|
||||||||||||||||||||||