فوویسم
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
فوویسم از نخستین سبکهای نقاشی در جنبشهای پیشتاز هنر اروپا بود که بین ۱۸۹۸ تا ۱۹۰۸ در فرانسه پا گرفت و تا جنگ جهانی اول ادامه یافت.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] پیشینه
در نمایشگاه پاییزی به سال ۱۹۰۵، ۱۳ «دَد گر» آثارشان را به طور رسمی در شهر پاریس به نمایش گذاشتند، که با واکنش تند بازدید کنندگان روبه رو شد. ایشان با آثارشان به مقابله با سلیقهٔ عامهٔ مردم برخاستند. یکی از منتقدین هنری، پس از مشاهدهٔ آثار این گروه، به ایشان لقب فو (fauves) داد. این کلمهٔ فرانسوی به معنای <<دَد>> یا <<جانور وحشی>> است. این لقب به واسطهٔ برخورد زمخت و جسورانه با رنگ بر ایشان نهاده شد.این مکتب، مکتبی زودگذر بود که در اواخر سال ۱۹۰۸ به بن بست رسید[۱][۲]
[ویرایش] معرفی
این نقاشان خواست های درونی خود را به انعکاس واقعیت بیرونی ترجیح دادند.آنها با استفاده از رنگهای خالص و شفاف به گونهای پرخاشگرانه، پرشور، غیر واقعی و زمخت آثاری آفریدند. عنصر رنگ در آثار ایشان بویی فردی و شخصی دارد. هنرمندان این مکتب با وجود اینکه در استفاده از رنگ قانون شکنی کرده اند، ولی در مورد شکل کلی و تناسبات اجزای تصویر همچنان به طبیعت وفادار مانده اند[۳].
[ویرایش] هنرمندان
هانری ماتیس، آندره درین، موریس و دوولامنک هسته اصلی گروه فووها را تشکیل دادند.
[ویرایش] تأثیرات
این گروه در شکلگیری اکسپرسیونیسم آلمان تأثیر عمدهای داشت.
[ویرایش] پا نویس
[ویرایش] منابع
- تارخ هنر/نوربرت لینتون/ترجمه علی رامین/نشر نی
- سیر هنر در تاریخ
| جنبشهای هنری/قرن بیستم |  |
|---|---|
|
آپ آرت | آرت دکو | آرت نوو | آیندهگری | استاکیسم | انتزاع پسانقاشانه | باهاوس | پاپ آرت | پوریسم | تولیدگری | د استیل | دادائیسم | دورانگری | حجمگری (کوبیسم) | ساختارگری ناب | پسانوگرایی (پست مدرنیسم) | فرا انگاشت (ترانسپرسیونیسم) | فراواقعگرایی (سوررئالیسم) | فوویسم | کمینهگرایی (مینیمالیسم) | نوگرایی (مدرنیسم) | نمادگرایی | واقعنمایی عکسوار | هنر انتزاعی (آبستره) | هنر مفهومی | هیجاننمایی انتزاعی | هیجاننمایی (اکسپرسیونیسم) |
|
| جستارهای وابسته: دریافتگری (امپرسیونیسم) | پسا دریافتگری (پست امپرسیونیسم) | نودریافتگری |
