آلبر کوئن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آلبرت کوهن
نام اصلی Albert Cohen
زمینهٔ کاری نويسنده، فعال سياسى
زادروز ۱۸۹۵ میلادی
جزير٥ كورفو، يونان
مرگ ۱۹۸۱ میلادی
ژنو، سوييس
ملیت سوييس
رویدادهای مهم جایزه آکادمی فرانسه
سبک نوشتاری رمان
کتاب‌ها

Solal, 1930
Le Livre de ma mère, 1954
Belle du Seigneur, 1968
Les Valeureux, 1969
Ô vous, frères humains, 197

آلبرت کوهن (به فرانسوی: Albert Cohen) شاعر، نویسنده و نمایش‌نامه نویس فرانسوی زبان قرن بیستم میلادی است. او در سال 1895 در جزیره کورفو در یونان به دنیا آمد و در سال 1981 در ژنو سوییس درگذشت.

زندگی نامه[ویرایش]

آلبرت کوهن در سال 1895 در جزیره ی یونانی کورفو در خانواده ای یهودی چشم به جهان گشود. خانواده او که در صنعت ساخت صابون فعالیت می کرد، زمانی که آلبرت پنج سال بیشتر نداشت به شهر مارسی در فرانسه مهاجرت کرد. آلبرت کوهن تحصیلاتش را در یک مدرسه خصوصی کاتولیک آغاز کرد. در 16 اوت 1915 بود که در خیابان برای اولین بار مورد توهین فروشنده دوره گردی قرار گرفت که او را جهود خطاب می کرد قرار گرفت. پسربچه به سمت ایستگاه قطار شهر می دود و از آنجا که جایی برای فرار ندارد، خودش را در توالت عمومی حبس می کند و روی دیوار توالت می نویسد: زنده باد فرانسوی ها! کوهن بعدها از این اتفاق در یکی از کتاب هایش یاد می کند و خاطره آن روز را با جزئیات نقل می کند. او در سال 1904 وارد دبیرستان می شود، چند سال بعد با دانش آموز دیگری به نام مارسل پانیول طرح دوستی می ریزد. در سال 1913 دیپلم خود را با معدل متوسط اخذ می کند و یک سال بعد مارسی را به مقصد ژنو ترک می کند تا تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته حقوق ادامه دهد. او از همان ابتدا شروع به فعالیت به نفع صهیونیسم می کند، هرچند که تا پایان عمرش هرگز به اسرائیل سفر نمی کند. در سال 1917 مدرک لیسانس می گیرد و سپس در دانشگاه ادبیات تا سال 1919 به تحصیل ادبیات می پردازد. در همین سال با الیزابت بروشر ازدواج می کند، حاصل این ازدواج، تنها دخترش مریم است. عمر این پیوند اما بسیار کوتاه است، در سال 1924 همسرش از بیماری سرطان می میرد. آلبرت کوهن بین سال های 1926 و 1931 در سازمان بین المللي کار واقع در ژنو کار می کند. بعدها تحت تاثير فضای این سازمان شخصیت های اصلی مرد کتاب معروفش زیبای ارباب را خلق می کند. در سال 1931 برای بار دوم ازدواج می کند که این بار به طلاق ختم می شود. در سال 1941 مادرش در مارسی از دنیا می رود، در همین سال همسر آینده اش بلا برکوویچ را ملاقات می کند و همچنین به فعالیت های سیاسی اش در زمینه حقوق پناهندگان ادامه می دهد. او در سال 1947 به ژنو بر می گردد و مدیر یکی از موسسه های زیر مجموعه سازمان ملل می شود. ده سال بعد به او پیشنهاد می شود که به عنوان سفیر اسرائیل به فعالیت بپردازند که وی به بهانه ی ادامه ی فعالیت ادبی از پذیرش آن سرباز می زند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • Lagarde, André and Laurent Michard. la garde et Michard Moyen Age: Les Grands Auteurs français du programme - Anthologie et Histoire littéraire. Bordas, 1962.