جان آزبرن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
John Osborne by Reginald Gray.jpg

جان جیمز آزبرن (به انگلیسی: John James Osborne) (زاده ۱۲ دسامبر ۱۹۲۹-درگذشت ۲۴ دسامبر ۱۹۹۴) نمایشنامه‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس، بازیگر و منتقد انگلیسی است.

زندگی[ویرایش]

وی در ۱۲ دسامبر ۱۹۲۹ در لندن به دنیا آمد. پس از تحصیلات متوسطه در سال ۱۹۴۹ وارد کار تئاتر شد و در شهرهای مختلف به کار بازیگری تئاتر اشتغال ورزید. پس از چندی به نوشتن چند نمایشنامه پرداخت که با استقبال زیادی روبه‌رو نشد اما کم‌کم در این راه به موفقیت رسید. علاوه بر این، چند سناریو برای فیلم از آثار نویسندگان بزرگ تهیه کرد.

نویسندگی[ویرایش]

موفقیت نمایشنامه «با خشم به گذشته بنگر» او در سال ۱۹۵۶ تئاتر انگلیسی را متحول کرد.

آزبرن، در طول بیش از چهل سال زندگی پربار کاری، موضوعات و سبک‌های زیادی را بررسی کرد و برای اجرا روی صحنه، فیلم و تلویزیون، نوشت. زندگی شخصی او، غیرمعمول و به نوعی ویران بود. او برای به‌کارگیری زبان بیش از حد خشن، نه‌تنها درباره‌ی علل آنچه در آثار خود بیان می‌کند بلکه در برابر خانواده‌اش نیز، شهرت دارد. او را تحت تأثیر ادبیات برتولد برشت دانسته‌اند.[۱]

آزبرن، یکی از اولین نویسندگانی بود که سلطنت را روی صحنه‌ی عمومی زیر سؤال برد. وی در دوره اوج خود (۱۹۵۶-۱۹۶۶) حس پذیرفته‌شده و گاه کلیشه‌ای آن را مورد اهانت قرار داد و نیز صداقت بی‌دریغ را با بذله‌گویی گسترده آمیخت.

در دهه‌های ۵۰ و ۶۰ میلادی او به پرآوازه‌ترین نمایش‌نامه‌نویس بریتانیا بدل شد. او توانست دنیای نمایش را به لرزه درآورد و روی نمایش‌نامه‌نویسانی مانند ادوارد آلبی و مایک لی تأثیر بگذارد. با نمایش‌نامه‌هایش ثروتی به‌هم زد و با گرفتن اسکار بهترین فیلم‌نامه‌ی اقتباسی برای فیلم تام جونز (۱۹۶۳) حتی پول بیشتری بدست آورد آن‌قدر که نمی‌دانست با آن چه کند. در دهه‌ی ۷۰ الکلی شد. بعد از آن دیگر نتوانست نمایشنامه‌ای به خوبی و شهرت چهار نمایشنامه‌ی مشهور خود بنویسد. او سال‌های آخر عمرش را در جدال با بیماری و بدهی‌هایش گذراند.

از آثار او می‌توان به با خشم به گذشته بنگر، لوتر، غرب سوئز، هدا گابلر (اقتباس از اثر هنریک ایبسن به همین نام)، و حس جدایی اشاره کرد.

آثار[ویرایش]

برخی از آثار وی عبارتند از:

  • ۱۹۵۰ - دیوِ درون
  • ۱۹۵۵ - دشمن خصوصی
  • ۱۹۵۶ - با خشم به یاد آر
  • ۱۹۵۷ - سرگرمی‌ساز (یا: ملیجک)
  • ۱۹۵۸ - نوشته‌ای برای مزار جرج دیلن
  • ۱۹۵۹ - دنیای پل سلیکی
  • ۱۹۶۰ - مایه رسوایی و نگرانی
  • ۱۹۶۱ - لوتر
  • ۱۹۶۲ - خون بامبرگ‌ها
  • ۱۹۶۲ - در لفاف ساده
  • ۱۹۶۴ - مدرک غیرقابل‌قبول
  • ۱۹۶۵ - یک وطن‌پرست برای من
  • ۱۹۶۸ - هتل آمستردام
  • ۱۹۶۸ - زمان حاضر

ترجمه به فارسی[ویرایش]

ترجمه در لفافی ساده. سمیه نصراللهی== پی‌نوشت ==

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]