ادوارد مونک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ادوارد مونک
Edvard Munch 1921.jpg
پرترهٔ خود اثر هنرمند
زادهٔ ۱۲ دسامبر ۱۸۶۳
آدلسبورگ، نروژ
درگذشت ۲۳ ژوئن ۱۹۴۴
اسلو، نروژ
ملّیت نروژی
سبک هیجان‌نمایی
امضا


ادوارد مونک (به نروژی: Edvard Munch) (زاده ۱۲ دسامبر، ۱۸۶۳ - درگذشته ۲۳ ژانویه ۱۹۴۴)، نقاش برجسته نروژی در سبک هیجان‌نمایی (اکسپرسیونیسم) بود. دوران کودکی او توام با فشار و بیماری، بر روحیاتش تاثیر زیادی گذاشت، از این روی بسیاری از تابلوهای ادوارد مونک بر محور درد و بیماری و با موضوع یک زن و مرد شکل گرفته‌اند.[۱] مونک هنرمندی به شدت «شخصی» بود که حال و هوای او در آثارش در دوره‌های مختلف متجلی شده‌اند. خودنگاره‌های او در دوره‌های گوناگون، احوال روحی‌اش را که غالباً «ملتهب» بود ثبت کرده‌اند.[۲]

ادوارد مونک به سینما به شدت علاقه داشت. او در سال ۱۹۲۷ در پاریس یک دوربین فیلمبرداری خرید و چهار فیلم کوتاه غیرحرفه‌ای با موضوع «صحنه‌های خیابانی، ترافیک، مناظر، دوستان و خودش» ساخت.

از مشهورترین نقاشی‌های او چهار تابلوی مجموعه فریاد است که عموما با نام جیغ نیز شناخته می‌شود. ادوارد مونک چهار تابلوی فریاد را در اواخر دهه ۱۸۹۰ میلادی و در طول اولین دهه سده بیستم به صورت رنگی و رشته‌ای از طرح‌های قلمی و زغالی به نقاشی کشید. فریاد معروف‌ترین اثر ادوارد مونک، «یکی از شاه‌کارهای هنر مدرن» و از الگوهای آشنای سبک اکسپرسیونیسم شناخته می‌شود.[۳]

دوران کودکی[ویرایش]

ادوارد مونک در یک خانه روستایی ساده در شهر لوتن (نروژ) در ۱۲ سپتامبر ۱۸۶۳ به دنیا آمد. پدر او کریستیان مونک پسر یک کشیش بود. وی دکتری بود که با لورا کاترین بولستاو ازدواج کرد. آن زن نصف سن او را داشت. ادوارد یک خواهر بزرگتر از خودش به نام سوفی و سه خواهر و برادر جوان تر از خودش به نام های پیتر(۱۸۶۵) و لورا (۱۸۶۷) و اینگر (۱۸۶۸) داشت.

ادوارد از اقوام نقاشان، جیکوب مونک (۱۸۳۹-۱۷۷۶) و پیتر آندریاس مونک(۱۸۱۰-۱۸۶۳) بود خانواده مونک به شهر کریستیانا (اسلو فعلی) نقل مکان کردند. در آن هنگام پدر مونک برای شغلی در وزارت بهداشت اقدام کرده بود.

مادر ادوارد مونک در سال ۱۸۶۸ بر اثر بیماری سل در گذشت همان طور که خواهرش نیز در سال ۱۷۷۷ بر اثر این بیماری از دنیا رفت ، سل در خانواده آن ها ارثی بود. بعد از مرگ مادرش، خواهران و برادران ادوارد توسط پدر و عمه شان کارن بزرگ شدند. ادوارد به دلیل سرماخوردگی و بیماری و نرفتن به مدرسه در روزهای زمستانی در خانه می ماند و آموزش های مدرسه اش توسط عمه اش انجام میشد.

کریستین مونک نیز به تعلیم تاریخ و ادبیات به پسرش پرداخت و او را با داستان های ارواح و داستان های ادگار آلن پو سرگرم میساخت. رفتار خوب پدر کریستین با فرزندانش به هر حال اهمیت به سزایی در تربیت آن ها داشت.مونک مینویسد پدر من بسیار عصبی و کاملا مذهبی بود وی بیماری رونی داشت من ریشه هایی از دیوانگی را از او به ارث بردم.

زوایایی از ترس غم ومرگ که از ابتدای تولد در کنار من بودند. کریستین همیشه اعتراف میکرد و به فرزندانش میگفت که مادرشان آن ها را از بهشت نظاره میکندو متوجه رفتار زشت آنها میشود وی به دلیل ریشه های مذهبی که در خانواده اش داشت به فرزندانش آموزش های مذهبی میداد. این آموزش های مذهبی بعلاوه داستان های ارواح روی سلامتی ادوارد بیچاره تاثیر گذاشت و باعث کابوس های او شد و باعث شد ادوارد دائما احساس کند که مرگ به او نزدیک میشود و همیشه در هراس بود. یکی از خواهران جوان ادوارد در سنین جوانی مبتلا به بیماری ذهنی شد، از پنج خواهر و برادر فقط آندیاس ازدواج کرد ولی چند ماه بعد از ازدواج در گذشت، مونک بعدها نوشت من دو خصلت بزرگ و بد انسانی را به ارث بردم، خامی و ناپختگی و کمبود انرژی و دیوانگی.

دوران سربازی مونک بسیار کوتاه بود و تمام تلاشهایش برای آینده بهتر شکست خورد. آن ها دائما از خانه ای به خانه دیگر نقل مکان میکردند.

اولین نقاشی های مونک شامل این درونیاتش بود نقاشی از بطری دارو و قرص ها. در دوران نوجوانی علاقه هنری او شکوفا شد. در سیزده سالگی اولین آثارش را در مدرسه به نمایش گذاشت که شامل مناظر نروژ بود او به کپی از نقاشی ها روی آورد و کمی بعد از آن به نقاشی با رنگ روغن پرداخت.

تحصیلات و تاثیرات[ویرایش]

بیماری باعث ترک تحصیل او شد مونک در سال های بعد به دلیل نا امیدی های فراوان پدرش، دانشگاه را ترک کرد و مصمم شد تا یک نقاش شود. پدرش نقاشی را یک تجارت نا مقدس میدانست و همسایگانش با فرستادن نامه های ننگین او را می آزردند. در تضاد با رفتار پدرش مونک خود را با هنر و نوشتن خاطراتش تطبیق می داد و خود را آرام میکرد.

وی میگوید: من در هنرم تلاش میکنم تا زندگی و معنایش را شرح دهم. در سال های ۱۸۸۱ مونک به مدرسه سلطنتی هنر و طراحی اسلو پیوست یکی از کاشفان او در هنر یکی از اقوام دور او جیکوب مونک بود معلمان او مجسمه سازی به نام جولیوس میدلسون و نقاش طبیعت گرا کریستسن کروگ بودند.

در آن سال مونک علاقه شدید خود را به تمرینات فیگور در این آکادمی در اولین پرتره اش نشان داد که شامل پرتره پدرش و اولین پرتره خودش میشد. در سال ۱۸۸۳ مونک اولین نقش خود را در یک نمایشگاه عمومی نشان داد که شامل آثار خود و دوستانش بود. اولین پرتره را از کارل یانسن هل که یک فرد به نام در شهر بود کشید که پاسخ منفی منتقدان را در پی داشت. در طول این سال ها که وی مشغول فعالیت بود سبک های زیادی را تجربه کرد شامل طبیعت گرایی و نقطهگذاری(امپرسیونیست). برخی از کارهای اولیه اش یاد آور کارهای مونه بود.

تغییر نظر پدر ادوارد به خاطر پسر خاله اش ادوارد دریک بود که نقاشی های سنتی اش را انتشار داد. پدر مونک عصبانی شد که فرزندش سر از دین باز زده و مانند دریک نقاشی نمیکند، یکی از نقاشی های عریان او را پاره کرد و دیگر از نظر مالی او را تامین نکرد.

همچنین رابطه مونک با هانس جقر عصبانیت پدر را بر انگیخت وی یک پوچ گرا بود که در راه آزادی اقدام به خودکشی کرد. مونک گفت: افکار من تحت تاثیر هانس جقر بود بسیاری از مردم به اشتباه فکر میکنندکه من تحت تاثیر استرین برگ و آلمان ها هستم ولی این اشتباه است . در این زمان مونک هنوز نسبت به زن ها رفتار خوبی داشت و به آن ها احترام میگذاشت اما او شروع به می خوارگی کرد. او نسبت به انقلاب جنسی و استقلال زن ها در اطرافش ناراحت و عصبی بود. او بعدها این نگرانی را نه تنها در رفتارش بلکه در آثارش نیز نشان داد. همچنین در شعرش که شعری بلند است به نام "شهر عشق های آزاد" این دیدگاه وی مشهود است.

بعد از این تجربه ها وی متوجه شد که این حالات اجازه بیانی راحت را نمیدهد او احساس کرد که نیاز به تجربه های دقیق تر و عمیق تر در موقعیت های احساساتی و پر انرژی دارد.

تحت تاثیرات جقر مونک احساس کرد باید از زندگی بنویسد یعنی وی باید احساسات و عقاید خود را کشف کند وی به شناخت و آزمایش خود و ضبط کردن این افکار و خاطرات ذهنی پرداخت این زاویه های عمیق تر باعث شد که دیدگاه جدیدی از هنر را کشف کند (نقاشی روح) او باز هم از خانوادهاش نقد های منفی دریافت کرد تنها دوستش کریستین کروگ از آن دفاع میکرد.

کروگ گفت : شیوه نقاشی های او متفاوت از سایر هنرمندان است او تنها احساسات و طبیعی بودنش را به تصویر میکشد بهاین دلیل نقاشی های مونک دارای "قانون کامل نبودن" هستند که مردم مشتاق کشف آن ها برای خودشان باشند، آه بله آن ها کامل هستند کارهای دستی کامل او، هنر وقتی کامل است که هنرمند ناگهان همه چیز را در دستان خود داشته باشد و این تنها راهی است که مونک به نقاشان نسل بعد از خود منتقل کرد. مونک به انواع کار با قلمو و رنگ و الگوهای رنگی ادامه داد.

در سال های دهه ۱۸۸۰ و اوایل دهه ۱۸۹۰ با این الگوها آنقدر تلاش کرد تا سبکو فرم خودش را به دست آورد. عقاید او به طبیعت گرایی تغییر کرد همان طور که در پرتره هانس جقر و در نقاشی روال لافایته میبینیم. نقاشی اینگر در ساحل باعث ایجاد تشویش دیگری در اذهان عمومی شد ، به خاطر فرم های ساده اش خط های سنگین کنتراست واضح و احساسات طبیعی اش او شروع به محاسبه دقیق ترکیب بندی کرد تا روش او به فرا امپرسونیست رسید ، رکههایی از سمبولیسم نیز در کارهایش دیده میشد در سال ۱۸۸۹ مونک اولین هدیه کاری خود را دریافت کرد که به او پیشنهاد دو سال تحصیل در پاریس زیر نظر نقاش فرانسوی لئون بنات را دادند.

پاریس[ویرایش]

مونک در طول جشنواره نقاشی در سال ۱۸۸۹ به پاریس رسید و با دو هنرمند نروژی دیگر هم خانه شد. صبح های او در استدیوی شلوغ بناد میگذشت و بعد از ظهر ها در نمایشگاه ها و گالری و موزه ها (که دانشجویان موظف به کپی برداری از روی آن ها بودند). مونک به کلاس های نقاشی بناد علاقه شدیدی نشان میداد. و از تحلیل های استاد در طول بازدید از موزه لذت میبرد. مونک به آثار هنر مدرن اروپا علاقه داشت به خصوص سه هنرمند مشهور پل گوگن، ونسان ون گوگ،و هنری تولوز لوترک که تمام آن ها از رنگ درنشان دادن احساسات استفاده میکردند. مونک به خصوص علاقه شدیدی به عکس العمل گوگن در مقابل رئالیست داشت و عقیده او که هنر کار بشزی است نه کپی از طبیعت حرف دل مونک بود ، همان طور که بعدا یکی از دوستان مونک گفت او نیاز به سفر به تایتی برای تجربه کردن انسان های بدوی طبیعی ندارد ، او بدویت خود را با مردم تایتی همراه میکند. در دسامبر سال ۱۸۸۹ پدر او از دنیا رفت و هیچ چیز برایشان به جا نگذاشت ادوارد به نروژ برگشت و یک وام بسیار بزرگ از یک ثروتمند نروژی دریافت کرد وقتی کهتمام اقوام ثزوتمند او به او کمک نکردند . مرگ پدرش باعث افسردگی وی شد. مونک گفت: من با مرگ زندگی کردم، پدرم ، مادرم، خواهرم و پدر بزرگم و... خودت را بکش و خلاص چرا زنده ای ؟ نقاشی های مونک در سال های بعد شامل صحنه های کش آمده و یک سری از نور های مناظر شهری بود که او در روش جورج سورا که نقطه گذار بود آن ها را تجربه کرد.

برلین[ویرایش]

در سال ۱۸۹۲ مونک شخصیت خود را با ارتباط با زیبایی و مطالعه زیبایی سازمان دهی کرد همان طور که در کار ملانچولی میبینید. هر رنگ سمبلی از یک عنصر است. در ۱۸۹۲ ادیسون نرمان یکی از هنرمندان برلین او را دعوت به یک نمایشگاه در نوامبر کرد ولی بعد از یک هفته نمایشگاه بسته شد مونک در نامه ای نوشت من هرگز چنین زمان شادی را دوباره تجربه نکردم. در برلین مونک خود را در میان حلقه بین المللی از نویسندگان هنرمندان و منتقدین یافت و همچنین در اماتیست سوئدی آگوست استرینبرگ که او را در سال ۱۸۹۲ نقاشی کرد. در طول چهار سال در برلین مونک عقاید خود را در بسیاری از کارهای اصلی اش نشان داد ، زندگی یخ زده برای اولین باربرای یک کتاب طراحی شد و بعد به صورت نقاشی درآمد. همزمان مونک قسمت دیگری از نقاشی های خود را نشان داد که به کودکان مربوط میشد بقیه نقاشی هایش به سادگی جزئیات بلوغ روش او را نشان می دادند. ادبیات نروژی در اواخر قرن نوزدهم با ظهور هنریک ایبسن به عنوان نمایشنامه نویسی با اعتبار جهانی به مرحله ی نوینی گام نهاد، و بسیاری از بهترین تمثیل ها برای نقاشی های مونک را باید در نمایشنامه های ایبسن جست.مونک با محافل ادبی نروژ و همچنین پاریس و برلین نشست و برخاست داشت و دوست نویسندگان سرشناسی چون آگوست استریندبرگ و یولیوس مایر-گراف تاریخ هنرنویس پر نفوذ و منتقد آلمانی هنر مدرن بود.مونک در سال ۱۹۰۶ به طراحی صحنه برای نمایشنامه های اشباح و هدا گابلر ایبسن پرداخت.

جیغ نقاشی شده در سال ۱۸۹۶ معروفترین اثر وی است کاملا به صورت وسیعی نشان دهنده عصبیت انسان جهان مدرن است. نقاشی شده با طیف وسیعی از رنگ های خاکستری و فرم های ساده و یک نقطه نظر بسیار وسیع در مطالعه روح که نشان دهنده مطالعه بر روی خودش بود تجلی هنرمند در تمامیت ذات یک هنرمند در درون این اثر پیداست . مونک در مورد چگونگی کشیدن این نقاشی میگوید: یک روز عصر قدم زنان در راهی میرفتم ، در یک سوی مسیرم شهر قرار داشت و در زیر پایم رودخانه. خسته بودم و بیمار ایستادم و به آن سوی رود نگاه کردم، خورشید غروب میکرد. ابر ها به رنگ سرخ همچون خون در آمده بودند. احساس کردم جیغی از دل این طبیعت گذشت، به نظرم آمد از این جیغ آبستن شدم. این تصویر را کشیدم، ابر ها را به رنگ خون واقعی کشیدم، رنگ ها جیغ میکشیدند. این بود که جیغ پدید آمد. زندگی یخ زده، شعری درباره زندگی،عشق و مرگ در دسامبر سال ۱۸۹۳ آنتر درلیندن در برلین نمایشگاهی از آثار مونک برگزار کرد در میان این نقاشی ها شش نقاشی با عنوان مطالعه برای عشق نیز وجود داشت. این سر آغاز دوره هی شد به نام زندگی یخ زده. در قسمت مرگ این مجموعه در بیمارستان موضوع مرگ خواهرش سوفی است تمرکز احساس گرایانه نقاشی بر روی پرتره هایی از تمام افراد خانواده اش. در ادامه این قرن مونک به کار پایان دادن این مجموعه یخ زده پرداخت بیشتر آن ها در ابعاد بزرگ بودند. او برای یک نقاشی به نام متابولیزم در سال ۱۸۹۸ یک بوم بسیار بزرگ ساخت ، در ابتدا نام آن را آدم و حوا گذاشت ولی بعد ها نامش را تغییر داد برای اولین بار تمام این مجموعه را به نمایش گذاشت در نمایشگاه کشورهای مستقل در برلین سال ۱۹۰۲. تم های زندگی یخ زده همانند بقیه کارهای مونک است ولی آن ها قوی تر کار شده اند. در نقاشی ها از خراشکاری استفاده کرد و عمق احساساتش را در موتیف هایش نشان داد صحنه هایی از زندگی زن های زیبا ، نا امیدی از عشق ، عصبیت ، حسادت ، احساس شهوت بشریت و جدایی در مرگ و زندگی این تم ها در حالات بسیاری از نقاشی هایش پیدا میشوند مانند کودک بیمار (۱۸۸۵) عشق و درد (۱۸۹۳) خاکستر (۱۸۹۴) و پل. مونک اغلب از سایه ها و حلقه های رنگی در اطراف پیکره ها برای جدا کردن هاله ای از ترس ، عصبیت و شهوت جنسی استفاده میکرد. این نقاشی ها نشان دهنده تاثیرات مشکلات جنسی هنرمند بود. بسیاری از این نقاشی ها در مدل های مختلف انجام شدند مانند مدونا، دست ها و... مونک از طراحی های دو نفره متنفر بود زیرا اعتقاد داشت حالات یک بدن ، تنها برای نشان دادن جذاب است وروح اثر به تنهایی میتواند در کار جای پیدا کند ، دو روح در یک کادر نمیگنجد. مونک میگوید: هنر من یک اعتراف داوطلبانه است و تلاش برای نشان دادن خودم و رابطه ام با زندگی. در سال ۱۸۹۰ مونک نقد های مثبتی دریافت کرد یکی از بزرگترین حمایت کنندگان او در برلین والتر راتنائو بود و بعد ها وزیر امور خارجه آلمان که نقش بزرگی در موفقیت وی داشت از او حمایت کردند. مونک میگوید: معمول ترین راه مطالعه تمرین کردن است. در ترسیم احساس درونی به هر خط و شکلی و تسلط به تحت کنترل داشتن آن ها در طی طولانی مدت و رشد و پرورش افکار برای رسم بهتر و نزدیک تر به واقعیت درون.

پاریس و کریستیانا (پایتخت نروژ)[ویرایش]

در ۱۸۹۶ مونک برای تمرکز بر روی کار های گرافیکی تم های زندگی یخ زده به پاریس رفت. مونک مدل چند رنگی از نقاشی کودک بیمار را که فروش خوبی داشت و چند نمونه از بوسه را انجام داد بسیاری از منتقدین پاریسی هنوز توجه زیادی به کار مونک درباره خشونت و وحشی گری داشتند اما نمایش او توجهات خوب و جدی را کسب کرد. موقعیت مالی او در سال ۱۸۹۷ بهبود چشم گیری پیدا کرد. مونک خانه تابستانی خود را خرید یک کابین ماهی گیری که در قرن ۱۸ در شهر کوچکی در آسگاداستراد ساخته شده بود . او خانه اش را خانه شاد نامید و به مدت بیست سال هر تابستان به آن جا باز مگشت . در سال ۱۸۹۹ در سن ۳۴ سالگی مونک رابطه صمیمی خود را با تولا لارسن آغاز کرد. آن ها به ایتالیا سفر کردند و بعد از بازگشت دوره پر باری از هنر او آغاز شد که شامل مناظرو آخرین نقاشی ها در سری زندگی یخ زده بود به نام "رقص زندگی" (۱۸۹۹). لارسن بسیار مشتاق ازدواج بود اما مونک، نه.می خوارگی و سلامتی ضعیفش باعث ترس او میشد. همان طور که به شخص سومی مینویسد ، از زمانی که کودک بود از ازدواج متنفر بود. خانه و خانواده ای که داشت باعث میشد وی احساس کند ازدواج کار درستی نیست. در سال ۱۹۰۰ از آن زن روی برگرداند و برای آینده اش به برلین بازگشت. پشتیبانی خوب و توجهات زیاد به مونک توسط آلبرت کلمن و مکس لینت باعث شد در این باره در خاطراتش بنویسد :بعد از ۲۵ سال تلاش و مصیبت سر انجام نظرات خوب در آلمان به سوی من جلب شد و درب های بسیاری به سوی من باز شد. به هر حال علی رغم این تغییرات مثبت رفتار های مونک او را از سایر هنرمندان جدا کرد. در یک شلیک تصادفی در حضور تولا لارسن که برای آشتی پیش او بازگشته بود ، دو تا از انگشتانش زخمی شد، او سر انجام مونک زا ترک کرد و با یکی از همکاران جوانتر مونک ازدواج کرد. نقاشی های او به نام های ادامه زندگی ، مرگ مارات اول، در سال (۱۹۰۶-۱۹۰۷) انجام شد که کاملا تحت تاثیر حادثه تیر اندازی و تاثیرات بعد از آن بود. در سال ۱۹۰۳- ۱۹۰۴ مونک نشان داد که سبک وحشی گری (فویست) در حال آمدن است. به دلیل رنگ های نا متعارف آن ها این آثار برایش جذاب بودند. بعد از این که در سال ۱۹۰۶ این سبک خود را نشان داد ، مونک بر روی بسیاری از آن ها کار کرد. در طول این زمان مونک نظرات زیادی را برای این پرتره ها و نقش ها به خود جلب کرد. بعد از این زمان در سال ۱۹۰۷ او مجددا توجه خود را به فیگورهای انسانی و موقعیت های متفاوت تر جلب کرد.

سقوط و احیا[ویرایش]

در پاییز ۱۹۰۸ مونک عصبی و ناراحت ، کاملا با می خوارگی اخت گرفت (می خوارگی در او بسیار حاد شد) همانطور که بعدا نوشت : شرایط من رگه هایی از دیوانگی سخت بود. بر اساس این رفتار های غلط ،او وارد کلینیک دکتر دانیل جاکوبسن شد. درمان او در طول هشت ماه شامل رژیم غذایی و درمان با شوک الکتریکی برای اعصاب بود. مونک در بیمارستان برای بازیابی شخصیتش بستری شد. بعد از بازگشت او به نروژ در سال ۱۹۰۹ کارهای او بیشتر رنگی و کمتر بدبینانه بود. پرتره پرفسور جاکوبسن در سال ۱۹۰۹ کشیده شد که یکی از بهترین کارهای مونک است. به علت این که حالش بهبود یافته بود، مجمع عمومی نروژ در نهایت به کارش توجه کرد و موزه ها نقاشی هایش را خریداری کردند. اولین نمایشگاهش درنیویورک آمریکا سال۱۹۱۲ بود. دکتر جاکوبسن مونک را نصیحت کرد که تنها با دوستان خوب رابطه داشته باشد و از می خوارگی پزهیز کند، مونک نصیحت هایش را آویزه گوش کرد و حاصل آن پیشرفت و چندین پرتره کامل و کیفیت بالا از دوستانش بود. او مناظر زیبا و احساسات انسانی را در حین کار و بازی ترسیم میکرد. رنگ سفید در کارهایش بیشتر شد و رنگ سیاه را کمتر به کار میبرد. همراه با درآمدی بیشتر مونک قادر شد املاک جدیدی خریداری کند. مونک در ۱۹۳۳"""همراه بافاجعه جنگ جهانی اول مونک شکوه و اشرافیت خود را از دست داد او میگوید: دوستان منآلمانی هستنداما من عاشق فرانسه هستم. در دهه ۱۹۳۰ مشتریان آلمانی او که بسیاری از یهودیان بودند آینده خود را در طول ظهور نازی ها از دست دادند . در سال ۱۹۱۸ مونک بسیار خوش شانس بود که از سرما خوردگی اسپانیایی در امان ماند ، کل دنیا در آن سال به این بیماری مبتلا شدند."""

سال های آخر[ویرایش]

مونک دو دهه آخر زندگی اش را در ملک راحت خود در اسلو سپری کرد. بسیاری از آخرین نقاشی هایش در مجموعه "جشن زندگی کشاورزی" شامل بسیاری از منظره هایی است که از اسب خود روسو به عنوان مدل استفاده کرده. بدون هیچ شکی مونک از مدل های زنانه که با آن ها روابط عاشقانه داشت تاثیر گرفته و تعداد زیادی نقاشی عریان به تصویر کشیده مونک برای کشیدن نقاشی گهگاه خانه خود را ترک میکرد آن هایی که از خانه شکلات سازی فریا کشیده است. در سال ۱۹۳۰-۱۹۴۰ نازی کارهای مونک را هنر منحط نامید در کنار پیکاسو و پل کله و ماتیس ، گوگن و بسیاری از هنرمندان مدرن. آن ها ۸۲ اثر از آثارش را از موزه های آلمان جمع آوری کردند. در سال ۱۹۴۰ آلمان ها نروژ را اشغال کردند و حذب نازی بر دولت غلبه یافت ، مونک ۷۲ ساله بود و تمام آثارش را در طبقه دوم خانه اش نگهداری میکرد . ۷۱ نقاش پیش از این توسط نازی دستگیر شده بودند و یا آثارشان توسط نازی ها جمع شده بود. مونک نیز در ترس از نازی به سر میبرد. یازده اثر هیچگاه توسط نازی ها کشف نشد که مهم ترین آن ها جیغ و دختر بیمار بودند. مونک در خانه اش در اکلی نزدیک اسلو در ۲۳ ژانویه ۱۹۴۴ دار فانی را وداع گفت درست یک ماه بعد از جشن تولد ۸۰ سالگی اش. مراسم تدفین هماهنگ شده توسط نازی باعث بروز این احساس در نروژی ها شد که او یک هوادار نازی بوده. شهرداری اسلو ملک اکلی را از بازماندگان او در سال ۱۹۴۶ خریداری کرد.

میراث[ویرایش]

وقتی که مونک مرد باقی مانده آثارش به شهرداری اسلو داده شد که موزه مونک در وین در سال ۱۹۶۳ پس از گشایش آن ها را به نمایش گذاشت. در این موزه ۱۱۰۰ نقاشی ۴۵۰۰ طراحی و ۱۸۰۰۰ چاپ از کارهایش به نمایش جهانیان گذاشته شد. در حال حاضر موزه مونک مرکز رسمی کارهای اوست. هنر مونک کاملا شخصیت پردازانه و اندکی آموزنده بود. سمبل شخصی او به دور از شخصیت سایر نقاشان سمبولیست مانند گوستاو مورو و جیمز انسور بود. مونک بسیار زیاد تحت تاثیر اکسپرسیونیست آلمان بود که فلسفه او را دنبال میکردند. برای بسیاری از کارهای مونک در موزه های اصلی و گالری های نروژ به نمایش در می آید. بعد از انقلاب فرهنگی مردم در چین مونک اولین هنرمند غربی بود که آثارش در گالری ملی پکن به نمایش در آمد. کابین او به نام خانه شاد توسط شهرداری آسکارداستراند در سال ۱۹۴۴ به موزه کوچک مونک تبدیل شد. یک نمونه از تابلوی جیغ از گالری ملی در سال ۱۹۴۴ دزدیده شد و در سال ۲۰۰۴ نمونه دیگری از جیغ در کنار تابلوی مدونا در روز روشن از موزه مونک ربوده شد. تمام نقاشی های دزدیده شده در سال ۲۰۰۴ پیدا شدند ولی آسیب جدی دیده بودند. آن ها به موزه برگردانده شده و ترمیم شدند سه تا از کارهای مونک از هتل رفسنس گاد در سال ۲۰۰۵ دزدیده شدند آن ها بعد ها پیدا شدند گرچه یکی از آن ها هنگام دزدی نابود شده بود. در سال ۲۰۰۶ اثر دو مرد تنها رکورد جدیدی در فروش حراجی اسلو بر جای گذاشت به مبلغ ۲۷/۱ میلیون دلار فروخته شد و این بالاترین رکورد برای قیمت پرداخته شده در حراجی نروژ بود. در سوم نوامبر ۲۰۰۸ نقاشی خون آشام رکورد جدید دیگری در نیویورک برای فروش ثبت کرد ۱۶۲/۳۸ میلیون دلار آمریکایی.

فهرست نقاشی‌های معروف کشیده شده توسط مونک[ویرایش]

  • بعد از ظهر در کارل جوهان (۱۸۹۲)
  • جیغ (۱۸۹۶)
  • خاکستر ها (۱۸۹۴)
  • مدونا (۱۸۹۴-۱۸۹۵)
  • بلوغ (۱۸۹۵)
  • پرتره شخصی با سوزاندن سیگار (۱۸۹۵)
  • مرگ در اتاق بیماری (۱۸۹۵)
  • رقص زندگی (۱۸۹۹-۱۹۰۰)
  • مادر مرده (۱۸۹۹-۱۹۰۰)
  • پرتره شخصی بین ساعت و رختخواب (۱۹۴۰-۱۹۴۲)

نگارخانه[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]