روبر دسنوس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
روبر دسنوس
Robert Desnos.jpg
زادروز ۴ ژوئیه ۱۹۰۰
پاریس,  فرانسه
مرگ ۸ ژوئن ۱۹۴۵ (۴۴ سال)
اردوگاه کار اجباری ترزین اشتاد[۱],  چکسلواکی
ملیت فرانسوی
جایگاه خاکسپاری گورستان منپارناس
پیشه شاعر
سبک نوشتاری سورئالیست
صفحه در دادگان فیلم‌ها

روبر دسنوس (به فرانسوی: Robert Desnos) ‏(۴ ژوئیه ۱۹۰۰- ۸ ژوئن ۱۹۴۵) شاعر سورئالیست فرانسوی که نقش کلیدی در جنبش فراواقع‌گرا داشته‌است. نام خانوادگی او دزنوس تلفظ می‌شود ولی در ترجمه‌های فارسی از او به عنوان دسنوس یاد می‌شود.

زندگینامه[ویرایش]

روبر دسنوس فرزند یک کافه‌چی بوده‌است. او در پاریس در چهارم ژوئیه ۱۹۰۰ بدنیا آمدو به یک کالج غیرانتفاعی رفته و در آن‌جا کارش را به‌عنوان منشی آغاز کرد. پس از آن به عنوان مقاله نویس روزنامه پاریس سویر مشغول به کار شد.

نخستین شعر چاپ شده از او در تاریخ ۱۹۱۷ در ستایش جوانی[۲] منشتر شد و در ۱۹۱۹ در بررسی آوانگارد در نشریه پیوند[۳] و همچنین در همان سال در نشریه دادائیستی لیتراتور[۴] از او اثر چاپ شد. در سال ۱۹۲۲ او اولین کتابش را که مجموعه‌ای از کلمات قصار به شیوه فراواقع‌گرا بود با نام روز سلاوی (بر اساس نام مستعار هنرمند نامدار فرانسه مارسل دوشان) چاپ کرد. در سال ۱۹۱۹، او با بنیامین پیرت ملاقات کرد . او همان شاعری است که دسنوس را به گروه دادای پاریس و آندره برتون معرفی کرده است. دسنوس با او به سرعت رابطه دوستی برقرار کرد. زمانی که دسنوس بعنوان نویسنده روزنامه پاریس سویر[۵] یکی از اعضای پرتلاش گروه سورئال محسوب میشد که پیشرفت قابل ملاحظه ای را در زمینه نوشتن خودکار[۶] توسعه زیادی انجام داد. او با نویسندگانی از قبیل لوئی آراگون و پل الوار پیشروان مکتب سورئال در نوشتن هستند. آندره برتون در رمان نادیای خودش دو تصویر از دسنوس خوابیده ارائه میدهد. همچنین برتون در مانیفست سورئالیست[۷] دسنوس را مورد ستایش قرار داده و از او به عنوان پیامبر جنبش سورئال یاد میکند، اما از آنجهت که دسنوس با دیگر سورئال‌ها در سیاستهای کمونیستی مخالف بود، باعث شکل گیری شکاف بین دسنوس و برتون گشت. دسنوس به کارش بعنوان مقاله نویس ادامه داد.

اردوگاه کار اجباری ترزین اشتاد , سال ۱۹۴۵

در سال ۱۹۲۶ دسنوس شعر شب شبهای بی عشق را سرود که یک رباعی طرب انگیز سرشار از تنهایی نادر است که از اینجهت بیشتر شبیه کارهای شارل بودلر است تا برتون. دسنوس عاشق ابون ژرژ خواننده زن فرانسوی می‌شود که عملاً وصلی در این عشق وجود ندارد و کاملاً یک عشق یکطرفه است. او بعضی از اشعارش را برای او مینویسد، همچنین یک رمان سورئالیستی نیز برای او مینویسد[۸]

کار او در رادیو در سال ۱۹۳۲ با یک شو که درباره فانتوم است شروع می‌شود . در خلال همین زمان، او با کسانی مثل پیکاسو، همینگوی، آنتونن آرتو و ژان دوس پاسوس آشنا و دوست میشود و نقدهای بسیاری در حوزه جاز و سینما مینگارد. حضور او در صحنه سیاست بیشتر شده و در گاهنامه های بسیاری از قبیل لیتراتور (به فرانسوی: Littérature)، لارولوشن سورئالیستا[۹] و وریته[۱۰]ی مینویسد. در میان حجم عظیم مجموعه اشعار، دسنوس تنها سه رمان : اندوه برای اندوه[۱۱]، آزادی برای عشق و باده غرق شده است ، یک نمایشنامه : (به فرانسوی: La Place De La' Etoile) و یک فیلمنامه : ستاره دریایی که توسط من ری فیلم آن ساخته شد، نگاشته است.

آثار[ویرایش]

  • (۱۹۲۴) اندوه برای اندوه (به فرانسوی: Deuil pour deuil)
  • آزادی برای عشق (۱۹۲۷) (به فرانسوی: La Liberté ou l’amour!)
  • بدن و اموال (۱۹۳۰) (به فرانسوی: Corps et biens)
  • شب نشینی (۱۹۴۳) (به فرانسوی: État de veille)
  • شراب غرق شده (۱۹۴۳) (به فرانسوی: Le vin est tiré)
  • آخرین شاعر (۱۹۴۵؟) (به فرانسوی: Le dernier poème)
  • بهترین ایام شاعر
  • موبیوس برهنه میشود

فیلمنامه[ویرایش]

  • ستاره دریایی (به فرانسوی: L'Étoile de mer) این فیلمنامه توسط من ری کارگردانی شده است.

پانویس[ویرایش]

  1. Theresienstadt concentration camp
  2. La Tribune des Jeunes
  3. Le Trait d’union
  4. Littérature
  5. Paris-Soir
  6. automatic writing
  7. 1924 Manifeste du Surréalisme
  8. La liberté ou l'amour!
  9. La Révolution surréaliste
  10. Variétés
  11. Deuil pour deuil

منابع[ویرایش]

Wikipedia contributors, "Robert Desnos," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed December 1, 2009).