حوزه علمیه تهران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مختصات: ۳۵°۴۱′۵۱٫۲۲″ شمالی ۵۱°۲۸′۵۴٫۲۶″ شرقی / ۳۵٫۶۹۷۵۶۱۱°شمالی ۵۱٫۴۸۱۷۳۸۹°شرقی / 35.6975611; 51.4817389

مرکز مدیریت حوزه علمیه تهران
نماد حوزه علمیه استان تهران
نماد حوزه علمیه استان تهران
تأسیس ۱۲۳۱ (قمری)[۱]
مدیر اجرایی محمدهادی رحیمی
زیرمجموعه‌ها ۵۳ مدرسه[۲]
مکان تهران، ری، شمیران، اسلامشهر
وب‌گاه http://howzehtehran.com

حوزه علمیه تهران یکی از حوزه‌های علمیه بزرگ ایران است، که مدیریت تمامی مدارس علمیه استان تهران، را برعهده دارد.[۳]

مدیریت[ویرایش]

مدیر حوزه علمیه تهران محمدهادی رحیمی است،[۳] و رئیس شورای این حوزه علی‌اکبر رشاد می‌باشد.[۴] مرکز مدیریت مدارس آن، در خیابان پیروزی در شرق تهران است.

مدارس زیر مجموعه[ویرایش]

حوزه علمیه تهران شامل ۵۳ مدرسه علمیه است. مشهورترین و مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از: مدارس مروی، مجتهدی، حق‌شناس، امام خمینی و دارالسلام[۲]

اهمیت[ویرایش]

این حوزه با داشتن دروس خارج مدرسان و مجتهدان شیعی که از مهم‌ترین آنها درس خارج فقه سید علی خامنه‌ای است؛ هم‌اکنون از مهمترین مراکز حوزوی در ایران می‌باشد.[۵]

حوزه تهران در گذشته حلقهٔ واسط میان دیگر حوزه‌ها مانند نجف و کربلا و اصفهان و حوزه‌های دیگر شهرستان‌های ایران بوده‌است. محمدحسن آشتیانی، ملا علی کنی، شیخ فضل‌الله نوری، محمدتقی آملی، محمدعلی شاه‌آبادی، سید احمد خوانساری، مهدی الهی قمشه‌ای و ابوالحسن شعرانی دیگر علمای مشهور حوزه علمیه تهران بوده‌اند. مطالعه زندگی علمای تهران نشان می‌دهد که از طالبان علوم حوزوی که بدین حوزه می‌آمدند، برخی به تدریس در سطوح عالی اشتغال می‌ورزیدند و احیاناً در جای‌گاه مرجع و ریاست عامه مسلمانان انجام وظیفه می‌کردند.[۶]

تاریخچه[ویرایش]

پس از آن‌که آقامحمدخان قاجار در سال ۱۲۰۰ (قمری) تهران را به پایتختی ایران برگزید و پس از توسعه شهر از زمان فتحعلی شاه (۱۲۱۲–۱۲۵۰) به این سو، مدارس و نیز مساجد فراوانی در این شهر بنا شد.[۷] در پی‌گیری سیاست توسعه تهران، در دوره محمدشاه و به ویژه با صدارت حاجی میرزا آقاسی، فضلای حوزه‌های دیگر، برای رونق تهران به مهاجرت به این شهر تشویق شدند. بدین ترتیب با روی آوردن علما و طلاب علوم دینی به تهران، که در مجاورت شهر مذهبی ری، آرامگاه عبدالعظیم حسنی قرار دارد حوزه علمی بزرگی در پایتخت جدید ایران پی افکنده شد که به سرعت پیشرفت کرد.

تداوم مدرسه‌سازی در سرتاسر دوره قاجار در این شهر و نیز جمعیت روزافزون طلاب تهران گواه این پیشرفت است. بنا بر یک گزارش آماری، در دوره ناصرالدین شاه قاجار (۱۲۶۴–۱۳۱۳)، ۴۷ باب مسجد، که بسیاری از آن‌ها مدرسه نیز داشته‌اند، ۳۵ باب مدرسه و ۱۴۳۶ طلبه به ثبت رسیده‌است. دوره مظفرالدین شاه (۱۳۱۳–۱۳۲۴) انجمن طلاب مشروطه‌خواه، که از تشکل‌های حوزوی بود، بیش از هزار عضو داشت.

از آن دوره، حوزه تهران یکی از مهم‌ترین حوزه‌های علمیه ایران شد، و طلاب علوم دینی از بسیاری از شهرهای ایران برای تحصیل به تهران می‌آیند.[۸]

فعالیت‌ها[ویرایش]

ادبیات عرب و ادبیات فارسی، فقه و اصول فقه، فلسفه و عرفان، تفسیر قرآن و دیگر دانش‌های کاربردی چون طب و ریاضیات و نجوم از علومی اند که در حوزه علمیه تهران تدریس می‌شوند.

حوزه علمیه تهران در مسائل سیاسی همچون نهضت تنباکو، جنبش مشروطه خواهی، مبارزه با اقدامات دین ستیزانه رضاشاه، نهضت ملی‌شدن نفت، قیام پانزده خرداد و انقلاب اسلامی ایران نیز فعال بود.[۹]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. سایت، مدیریت. «خان مروی کیست؟ باغ، خانه، گذر، مدرسه، مسجد، بازارچه وکوچه -. : Darioush Shahbazi :.». www.darioush-shahbazi.com. بازبینی‌شده در 2018-05-27. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ لیست مدارس
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ سخنرانی مدیریت حوزه علمیه استان تهران
  4. معرفی اعضای شورای حوزه علمیه تهران
  5. «درس خارج رهبری با چه موضوعی و چه روزهایی برگزار می‌شود؟»(fa-IR)‎. به کوشش ایسنا. 2015-10-17. بازبینی‌شده در 2018-05-29. 
  6. «حوزه علمیه تهران - ویکی فقه». wikifeqh.ir. بازبینی‌شده در ۲۰۱۸-۰۵-۲۶. 
  7. «حوزه علمیه تهران»(fa)‎. به کوشش ویکی شیعه. بازبینی‌شده در 2018-05-26. 
  8. «حوزه علمیه تهران - ویکی فقه». wikifeqh.ir. بازبینی‌شده در ۲۰۱۸-۰۵-۲۶. 
  9. «حوزه علمیه تهران»(fa)‎. به کوشش ویکی شیعه. بازبینی‌شده در 2018-05-26. 

پیوند به بیرون[ویرایش]