لینوس پاولینگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
لینوس پاولینگ
Linus Pauling 1962.jpg
۱۹۶۲
همکار انجمن سلطنتی
متولد۲۸ فوریهٔ ۱۹۰۱
پورتلند، اورگن، آمریکا
مرگ۱۹ اوت ۱۹۹۴ (۹۳ سال)
بیگ‌سور، کالیفرنیا، آمریکا
شهروندایالات متحده آمریکا
ملیت ایالات متحده آمریکا
تبارآلمانی-ایرلندی
رشته فعالیتشیمی کوانتومی
زیست‌شیمی
محل کاربه عنوان عضو هیئت علمی
مؤسسه فناوری کالیفرنیا (۱۹۶۳–۱۹۲۷)
دانشگاه کالیفرنیا، سن دییگو (۱۹۶۹–۱۹۶۷)
دانشگاه استنفورد (۱۹۷۵–۱۹۶۹)

به عنوان همکار

دانشگاه کرنل (۱۹۳۸–۱۹۳۷)
دانشگاه آکسفورد (۱۹۴۸)
دانش‌آموختهٔدانشگاه ایالتی اورگن
مؤسسه فناوری کالیفرنیا
استاد راهنماریچارد سی تولمان
استادان راهنمای آکادمیکآرنولد زومرفلد
نیلز بور
اروین شرودینگر
دانشجویان دکتری ویمارتین کارپلوس
ویلیام لیپسکام
دلیل شهرت
جوایزمدال دیوی (۱۹۴۷)
Nobel prize medal.svg جایزه نوبل شیمی (۱۹۵۴)
Nobel prize medal.svgجایزه صلح نوبل (۱۹۶۲)
جایزه صلح لنین (۶۹–۱۹۶۸)
نشان ملی علوم (۱۹۷۴)
نشان زرین لومونسف (۱۹۷۷)
PriestleyMedal.jpg نشان پریستلی (۱۹۸۴)
جایزه ونیوار بوش (۱۹۸۹)
فرزندان۴
دینبی خدا
امضا
امضای لینوس پاولینگ
پانویس
تنها شخصی که موفق به دریافت دو جایزه نوبل ناخواسته است

لینوس کارل پاولینگ (به انگلیسی: Linus Carl Pauling) (زادهٔ ۲۸ فوریهٔ ۱۹۰۱ – درگذشتهٔ ۱۹ اوت ۱۹۹۴) دانشمند، فعال صلح، نویسنده و استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا بود.

۱۹۶۴

او دارای بیش از ۱۲۰۰ مقاله و کتاب است که بیش از ۸۵۰ مورد از آن‌ها در زمینه مباحث علمی می‌باشد. هفته‌نامهٔ نیو ساینتیست، از او به عنوان یکی از ۲۰ دانشمند برتر تمام دوران، یاد می‌کند و تا سال ۲۰۰۰ او در بین تأثیرگذارترین دانشمندان در تاریخ رتبه ۱۶ را کسب کرده‌است. پائولینگ از بنیانگذاران شیمی کوانتومی و زیست‌شناسی مولکولی می‌باشد. پائولینگ دو بار برندهٔ جایزهٔ نوبل شد: یک بار شیمی در سال ۱۹۵۴ و یک بار صلح در سال ۱۹۶۲. او به همراه ماری کوری، جان باردین و فردریک سنگر، چهار فردی هستند که موفق به دریافت دو جایزه نوبل شده‌اند. پائولینگ تنها فردی است که دو جایزه نوبل را به صورت انفرادی (و بدون اشتراک با دیگری) کسب کرده‌است. پس از ماری کوری، او دومین فردی است که موفق به دریافت دو جایزهٔ نوبل در دو زمینه متفاوت شد.

مقیاس پاولینگ در الکترونگاتیوی به نام او نامیده شده‌است.

دو سال پیش از مرگش، دایسوکه ایکیدا فیلسوف بودایی، متن مکالمه خودش با پائولینگ را منتشر نمود که در آن پائولینگ بی‌خدایی خود را اظهار کرده بود.[۱]

۱۹۵۵

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. "... I [Pauling] am not, however, militant in my atheism. The great English theoretical physicist Paul Dirac is a militant atheist. I suppose he is interested in arguing about the existence of God. I am not. It was once quipped that there is no God and Dirac is his prophet." Linus Pauling & Daisaku Ikeda (1992). A Lifelong Quest for Peace: A Dialogue. Jones & Bartlett. p. 22. ISBN 0-86720-277-7.

پیوند به بیرون[ویرایش]