ریچارد نیکسون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ریچارد نیکسون
ریچارد نیکسون در سال ۱۹۷۲
سی و هفتمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا
مشغول به کار
۲۰ ژانویه ۱۹۶۹ – ۹ اوت ۱۹۷۴
معاون رئیس‌جمهور اسپیرو آگنیو
جرالد فورد
پس از لیندون بینز جانسون
پیش از جرالد فورد
چهلمین معاون رئیس جمهور ایالات متحده
مشغول به کار
۲۰ ژانویه ۱۹۵۳ – ۲۰ ژانویه ۱۹۶۱
رئیس‌جمهور دوایت آیزنهاور
پس از آلبن دابلیو. بارکلی
پیش از لیندون بینز جانسون
سناتور از ایالت کالیفرنیا
اطلاعات شخصی
تولد ریچارد میلهوس نیکسون
۹ ژانویهٔ ۱۹۱۳(۱۹۱۳-01-0۹)
یوربا لیندا، کالیفرنیا
مرگ ۲۲ آوریل ۱۹۹۴ میلادی (۸۱ سال)
نیویورک، نیویورک
ملیت  ایالات متحده آمریکا
حزب سیاسی جمهوری‌خواه
همسر پت نیکسون
فرزندان تریشیا، جولی
محل اقامت موزه و کتابخانه ریاست جمهوری ریچارد نیکسون
پیشه ، سیاستمدار
تخصص وکیل
دین کواکر
امضاء
خدمت نظامی
کنیه(ها) Dick
خدمت/شاخه نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا

ریچارد میلهوس نیکسون (به انگلیسی: Richard Milhous Nixon) (زاده ۹ ژانویه ۱۹۱۳، یوربالیندا، کالیفرنیا - درگذشته ۲۲ آوریل ۱۹۹۴، نیویورک) سیاست‌مدار و سی‌وهفتمین رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا بود، که از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۴ این مقام را در اختیار داشت. او اولین و تنها رئیس جمهور این کشور بود که از مقام خود کناره‌گیری کرد، او پیشتر به عنوان نمایندهٔ مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا و سناتور ایالات متحده آمریکا از کالیفرنیا و نیز ۳۶مین معاون رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا از ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۱ فعالیت کرده بود. نیکسون دومین معاون رئیس جمهور جوان تاریخ آمریکا و اولین شهروند کالیفرنیا بود که به مقام رئیس جمهور یا معاون رئیس جمهور می‌رسید.

نیکسون در یوربا لیندا، کالیفرنیا متولد شد. پس از تکمیل تحصیلات لیسانس در ویتیر کالج، در سال ۱۹۳۷ از مدرسه حقوق دانشگاه دوک فارغ‌التحصیل شد و برای کار در زمینهٔ وکالت به کالیفرنیا برگشت. او و همسرش، پت نیکسون، در سال ۱۹۴۲ برای کار در دولت فدرال به واشینگتن رفتند. پس از آن او در نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا حین جنگ جهانی دوم مشغول به کار شد. نیکسون در سال ۱۹۴۶ از حوزهٔ دوازدهم کالیفرنیا به مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا و در سال ۱۹۵۰ به مجلس سنای ایالات متحده آمریکا برگزیده شد. پیگیری پروندهٔ الجر هیس شهرت او را به عنوان ضد-کمونیستی پیشرو تثبیت کرد و او را به اهمیت ملی رساند. او به همراه دوایت آیزنهاور، نامزد جمهوری خواه در انتخابات ۱۹۵۲ رقابت کرد. نیکسون هشت سال به عنوان معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا فعالیت کرد. او در انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۶۰ آمریکا با اختلاف کم به جان اف. کندی، و در سال ۱۹۶۲ در انتخابات فرمانداری کالیفرنیا شکست خورد. او در سال ۱۹۶۸ دوباره برای ریاست جمهوری رقابت کرد و در یکی از نزدیک‌ترین رقابت‌های تاریخ انتخابات آمریکا بر رقیب دمکراتش هیوبرت هامفری پیروز شد و به ریاست جمهوری انتخاب شد.

نیکسون به درگیری آمریکا در جنگ ویتنام در سال ۱۹۷۳ خاتمه داد و اسرای آمریکایی را به خانه بازگرداند. او سربازگیری اجباری را در همان زمان خاتمه داد. بازدید نیکسون از جمهوری خلق چین در سال ۱۹۷۳ روابط دیپلماتیک بین دو کشور را گشود و او تشنج‌زدایی و پیمان منع تولید موشک‌های ضد موشک با اتحاد شوروی را در همان سال شروع کرد. دولت او عموماً قدرت را از واشینگتن به ایالات منتقل کرد. او بر دستمزدها و قیمت‌ها کنترل اعمال کرد و محو جداسازی نژادی از مدارس جنوبی را اعمال کرد و آژانس حفاظت محیط زیست ایالات متحده آمریکا را به پا کرد. نیکسون بر فرود آپولو ۱۱ بر ماه که رقابت فضایی را کلید زد نظارت کرد. او در سال ۱۹۷۲ در انتخابات ریاست جمهوری مجدداً پیروز شد که یکی از قاطعانه‌ترین پیروزی‌ها در تاریخ آمریکا بود. اما دورهٔ دوم ریاست جمهوری او با رسوایی واترگیت روبرو شد و او را مجبور به استعفا کرد.

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]