آزمایش ایوری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

آزمایش ایوری آزمایشی است که در آن ایوری و همکارانش بعد از تجربه‌ها و کشفیات، دریافتند که در سلول چهار مادهٔ شیمیایی اصلی وجود داد که فقط یکی از آنها می‌تواند عامل ترانسفورماسیون در باکتری ذات الریه (استرپتوکوکوس نومونیا) باشد. ۱-کربوهیدرات‌ها ۲-پروتئین ۳- لیپید ۴-اسید نوکلئیک اُسوالد ایوری یک دانشمند آمریکایی بود که کمک‌های مهمی در رشته‌های باکتری شناسی، ایمنی شناسی و زیست‌شناسی مولکولی انجام داد.

و این چهار مادهٔ اصلی، هر کدام آنزیم‌های تخریب کنندهٔ خود را دارند که به ترتیب عبارتند از: ۱- کربوهیدراتاز ۲-پروتئاز ۳-لیپاز ۴-نوکلئاز. هنگامی که یکی از این آنزیم‌ها با سلول ترکیب شود، مادهٔ مورد نظر خود را تجزیه می‌کند. بعد از، از بین رفتن عامل ترانسفورماسیون، طعباً ترانسفورماسیون باید متوقف شود.

ایوری ابتدا عصارهٔ سلولی باکتری‌های کپسول دار که کشته شده بودند را استخراج و هرکدام را در ظرف جداگانه‌ای ریخت و در هرکدام یکی از آنزیم‌های تخریب کننده را ریخت و نتایج را مورد بررسی قرار داد.[۱] او و همکارش کاتبی مشاهده کردند ترانسفورماسیون فقط هنگامی رخ می دهد که نوکئیک اسید تخریب نشده باشد. و دریافتند که عامل ترانسفورماسیون، DNA موجود در هسته است.

ایوری برای تحکیم ادعای خود، DNA باکتری های کپسول دار را به طور خالص تهیه کرد. او دریافت که اگر به باکتری های بدون کپسول، DNA خالص مربوط به باکتری های کپسول دار، اضافه کنیم، باکتری های بدون کپسول به باکتری های کپسول دار تبدیل می شوند. بدین ترتیب مشخص شد که عامل ترانسفورماسیون DNA است.

منابع[ویرایش]

1.زیست شناسی و آزمایشگاه سال سوم متوسطه