استیو اسمیل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
استیو اسمیل
زادهٔ ۱۵ ژوئیهٔ ۱۹۳۰(۱۹۳۰-07-۱۵) ‏(۸۶ سال)
فلینت، میشیگان
ملیت پرچم ایالات متحده آمریکا آمریکایی
زمینه فعالیت ریاضیات
سازمان
دانشگاه شیکاگو
دانشگاه کلمبیا
دانشگاه کالیفرنیا، برکلی
محل تحصیل دانشگاه میشیگان
جوایز جایزه ولف (۲۰۰۷)
نشان ملی علوم (۱۹۹۶)
Chauvenet Prize (1988)[۱]
مدال فیلدز (۱۹۶۶)
جایزه وبلن (۱۹۶۶)
Sloan Fellowship (1960)

استیو اسمیل(به انگلیسی: Stephen Smale) (متولد ۱۵ ژوئیه ۱۹۳۰)، یک ریاضیدان آمریکایی اهل فلینت، میشیگان است. او در ۱۹۶۶ برنده مدال فیلدز شد و بیش از ۳ دهه عضو هیئت علمی دانشگاه کالیفرنیا، برکلی بود (اولین بار از ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۱ و بار دوم از ۱۹۶۴ تا ۱۹۹۵). زمینه های تحقیقاتی او شامل، توپولوژی، سیستمهای دینامیکی و اقتصاد ریاضی است. او در ۱۹۴۸ وارد دانشگاه میشیگان شد. در ابتدا دانشجوی زرنگی بود، و از باب ترال در درس حساب نمره‌ی A گرفت. در سال دوم نمره‌های متوسط عمدتاً B و C و حتی F در فیزیک هسته‌ای گرفت. با کمی شانس، در دوره تحصیلات تکمیلی دانشگاه میشیگان وارد شد و باز در سالهای اول عملکرد ضعیفی داشت و به عنوان دانشجوی تحصیلات تکمیلی معدل C داشت. او فقط وقتی رییس دانشکده، هیلده‌برانت تهدید اش کرد که اخراج خواهد شد شروع به سخت کار کردن کرد. او نهایتاً در ۱۹۵۷ تحت هدایت رائول بت دکترا گرفت.

در ۱۹۶۰ به عنوان دانشیار در دانشکدۀ ریاضی دانشگاه کالیفرنیا در برکلی منصوب شد. با این وجود، سال بعد این دانشگاه را با انتصاب به عنوان استاد دانشگاه کلمبیا رها کرد. در سال ۱۹۶۴ به برکلی بازگشت، جائیکه فعالیت های عمدۀ خود را برای مدّت سه دهه پی گرفت. پس از بازنشستگی از دانشگاه برکلی در سال ۱۹۹۵، دعوت دانشگاه هنگ هنگ را برای کار به عنوان استاد پذیرفت. اسمیل از سال ۲۰۰۲، در موسسۀ صنعتی تویوتا در شیکاگو به عنوان استاد مشغول به فعالیت است و به صورت همزمان از سال ۲۰۰۹ در دانشگاه هنگ هنگ به عنوان استاد ممتاز منصوب شده است. اسمیل در سال ۲۰۰۷ برنده جایزه ولف شد.

در سال ۱۹۹۸، فهرستی از هجده مسئلۀ حل نشدۀ ریاضی منتشر کرد که میبایست در قرن ۲۱ حل شوند. این هجده مسئله به مسائل اسمیل معروف هستند. این فهرست با الهام از فهرست معروف هیلبرت که در سال ۱۹۰۰ منتشر شده بود، انتشار یافت و شامل برخی از مسائل هیلبرت نیز میشود.

قابل ذکر است که سیاوش شهشهانی، ریاضیدان ایرانی، دورۀ دکترای خود را تحت راهنمایی اسمیل در دانشگاه برکلی گذرانده است.

منابع[ویرایش]

  1. Smale, Steve (1985). "On the Efficiency of Algorithms in Analysis". Bulletin of the Amer. Math. Soc. (N.S.) 13: 87–121. 
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Stephen Smale»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۴ فوریه ۲۰۱۶).