آدولف فون بایر
ظاهر
آدولف فون بایر | |
|---|---|
| زادهٔ | ۳۱ اکتبر ۱۸۳۵ |
| درگذشت | ۲۰ اوت ۱۹۱۷ (۸۱ سال) |
| ملیت | آلمانی |
| محل تحصیل | دانشگاه هومبولت برلین |
| شناختهشده برای | برای کشف فرمول شیمیایی سنتز ماده رنگی موسوم به «ایندیگو» (نیل) |
| جوایز | |
| پیشینه علمی | |
| شاخه(ها) | شیمی آلی |
| محل کار | دانشگاه هومبولت برلین دانشگاه فنی برلین دانشگاه استراسبورگ دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ |
| استاد راهنما | روبرت بونزن فریدریش آگوست ککوله |
| دانشجویان دکتری | هرمان امیل فیشر |
یوهان فریدریش ویلهلم آدولف فون بایر (به آلمانی: Johann Friedrich Wilhelm Adolf von Baeyer) (زاده ۳۱ اکتبر ۱۸۳۵ – درگذشته ۲۰ اوت ۱۹۱۷)، شیمیدان آلمانی و برنده جایزه نوبل شیمی (در سال ۱۹۰۵) بود. او موفق به سنتز ماده رنگی موسوم به «ایندیگو» (نیل) و همچنین کشف فرمول شیمیایی آن شد.
از شاگردان معروف وی میتوان به: جان اولریش نف، ویکتور ویلیگر، کارل تئودور لیبرمن، کارل گربه اشاره کرد.
منابع
[ویرایش]در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ آدولف فون بایر موجود است.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Adolf von Baeyer». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲۸ فوریه ۲۰۱۴.
ردهها:
- اعضای انجمن سلطنتی
- اعضای خارجی انجمن سلطنتی
- اعضای فرهنگستان هنر و دانش آمریکا
- اعضای وابسته خارجی آکادمی ملی علوم
- اعضای هیئت علمی دانشگاه استراسبورگ
- افراد آلمانی یهودیتبار
- اهالی برلین
- برندگان جایزه نوبل اهل آلمان
- برندگان جایزه نوبل شیمی
- برندگان یهودی جایزه نوبل
- دانشمندان اهل برلین
- دانشمندان یهودی
- دانشآموختگان دانشگاه روپرشت-کارلز هایدلبرگ
- دانشآموختگان دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ
- دانشآموختگان دانشگاه هومبولت برلین
- درگذشتگان ۱۹۱۷ (میلادی)
- دریافتکنندگان پور لو مریت (نشان غیرنظامی)
- دریافتکنندگان مدال الیوت کرسون
- دریافتکنندگان نشان ماکسیمیلیان بایرن برای علم و هنر
- زادگان ۱۸۳۵ (میلادی)
- شیمی آلیدانان
- شیمیدانان اهل آلمان
- شیمیدانان سده ۱۹ (میلادی) اهل آلمان
- شیمیدانان سده ۲۰ (میلادی) اهل آلمان
- لوتریانهای اهل آلمان
- استادان دانشگاه فنی برلین
- اعضای مجمع فیلسوفان آمریکا