ایروینگ لانگمویر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ایروینگ لانگمویر
Irving Langmuir.jpg
متولد۳۱ ژانویهٔ ۱۸۸۱
بروکلین، نیویورک
مرگ۱۶ اوت ۱۹۵۷ (۷۶ سال)
وودهول، ماساچوست
ملیتایالات متحده
رشته فعالیتشیمی فیزیک
محل کارجنرال الکتریک
دانش‌آموختهٔدانشگاه کلمبیا
دانشگاه گوتینگن
استاد راهنماوالتر نرنست
دلیل شهرتمخترع لوله خلاء بالا
جوایزمدال پرکین (۱۹۲۸)
Nobel prize medal.svgجایزه نوبل شیمی (۱۹۳۲)
مدال فرانکلین (۱۹۳۴)
نشان فارادی (۱۹۴۴)

ایروینگ لانگموئر (به انگلیسی: Irving Langmuir) ‏(۳۱ ژانویه ۱۸۸۱–۱۶ اوت ۱۹۵۷) شیمیدان و فیزیکدان آمریکایی بود که در سال ۱۹۳۲ برای کشف ایزوترم جذب لانگمویر و تحقیقات در شیمی سطح موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد.

زندگی‌نامه[ویرایش]

لانگموئر ۳۱ ژانویه سال ۱۸۸۱ در بروکلین، نیویورک زاده شد.

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Irving Langmuir». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۱.