پل کوهن (ریاضیدان)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پل کوهن (ریاضیدان)
زادهٔ ۲ آوریل ۱۹۳۴(1934-04-02)
لانگ برنچ، نیوجرسی
مرگ ۲۳ مارس ۲۰۰۷ میلادی (۷۲ سال)
استنفورد، کالیفرنیا, نزدیکی ِ پالو آلتو، کالیفرنیا
زمینه فعالیت ریاضیات
سازمان دانشگاه استنفورد
محل تحصیل
کالج ِ بروکلین
دانشگاه شیکاگو
استاد راهنما آنتونی زیگموند
دانشجوهای دکتری پیتر سارنک
شناخته شده برای فُرسینگ ِ کُوهِن
فرضیه پیوستار
تاثیرات گئورگ کانتور, کورت گودل
تاثیرگرفته‌ها آلن بدیو
جوایز جایزه بُشِر (۱۹۶۶)
مدال فیلدز (1966)
نشان ملی علوم (1967)

پل کوهن (انگلیسی: Paul Cohen؛ زاده ۲ آوریل ۱۹۳۴(1934-04-02) درگذشته ۲۳ مارس ۲۰۰۷(2007-03-23)) ریاضی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا و استاد دانشگاه استنفورد بود.

کوهن در ۱۹۵۸ از دانشگاه شیکاگو دکتری ریاضیات گرفت و آثار اولیه‌اش در آنالیز ریاضی بود. در ۱۹۶۳ کوهن نشان داد که فرضیهٔ پیوستار و اصل موضوع انتخاب را نمی‌توان با استفاده از اصول متعارفِ‌ نظریهٔ مجموعه‌ها (مشخصاً اصول موضوع تسرملو-فرنکل) رد کرد. کورت گودل در ۱۹۳۸ اثبات کرده بود که اصل موضوع انتخاب و فرضیهٔ پیوستار را نمی‌توان بر پایه‌ٔ این اصول رد کرد؛ به این ترتیب، کارهای گودل و کوهن نشان داد که فرضیهٔ پیوستار و اصل موضوع انتخاب مستقل از اصول متعارف نظریهٔ مجموعه‌ها هستند.

کوهن یکی از دریافت‌‌کنندگان مدال فیلدز در ۱۹۶۶ بود، و تاکنون (۲۰۱۶) تنها منطق‌دانِ برندهٔ این نشان است.

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Paul Cohen (mathematician)»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۶ دسامبر ۲۰۱۶).