دانشمند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دانشمندان در حال کار در یک آزمایشگاه.

دانِشمَند کسی است که در یکی از شاخه‌های دانش چیره‌دست است و از روش علمی برای انجام پژوهش بهره می‌برد. امروزه بیشتر منظور از دانشمند کسانی هستند که پایه‌های دانشگاهی و علمی را تا سطوح بسیار بالا طی کرده و پیشه خود را آموزاندن، ورزیدن و پژوهیدن دانش و مسائل علمی قرار داده‌اند.

در کار دانشمندان می‌تواند میان تحصیل علمی و کار پژوهشی تفاوت قائل شد. امروزه پژوهش‌ها بیشتر به سفارش یک دولت، نهادهای علمی یا شرکت‌ها انجام می‌شوند.

پیشه‌ای جدا به عنوان پیشه دانشمند بودن، از سدهٔ ۱۹ میلادی به‌وجود آمد زیرا در این دوره فن و علم تأثیر زیادی بر یک‌دیگر گذاردند. شکل‌گیری حرفه دانشمندی از سال ۱۹۴۵ سرعت گرفت و عرصه آن گسترده‌تر شد.

پیشه‌های فن و دانش[ویرایش]

Scholar and Technical People.png

دانشمندان بزرگ ایران[ویرایش]

از جمله دانشمندهای بزرگ ایران می توان به زکریای رازی، ابن سینا، ابوریحان بیرونی، خواجه نصیرالدین طوسی، میرداماد، دکتر عابدینی، دکتر حسابی و... اشاره کرد.

دانشمندان بزرگ[ویرایش]

نوشتار اصلی: همه‌چیزدان

دانشمند همه‌چیزدان یا همه‌فن‌حریف به دانشمندی گفته می‌شود که در همه یا اکثر علوم عصر خود دانا و صاحب‌نظر است. این لقب بیشتر به دانشمندان دوره‌های قدیم اطلاق می‌شود.[۱]

ایمهوتپ، ارسطو، لئوناردو داوینچی، جان فون نویمان، میکل آنژ، گالیلئو گالیله، هیلدگارد بینگنی، گوتفرید لایبنیتس، بنجامین فرانکلین، رابیندرانات تاگور، پائولو سارپی، نیکلاس کوپرنیک، فرانسیس بیکن، والتر راسل، توماس براون، خوزه ریزال، میکاییل سروتوس، ابن خلدون، ابن هیثم، ابن سینا و خیام از مشهورترین دانشمندان جامع (بسیاردان) بودند.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. Polymath archive.iauksh.ac.ir
  2. Polymath ویکی‌پدیای انگلیسی
    1. John R. Gribbin (2004), Scientists: A History of Science Told Through the Lives of Its Greatest Inventors, 646 pp.
  • منصوری، رضا. «مفهوم سنتی علم و عواقب آن». وب‌گاه آفتاب. بازبینی‌شده در ۰۴-۱۲-۲۰۰۷.