اتو هان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
اتو هان
Otto Hahn (Nobel).jpg
زادهٔ۸ مارس ۱۸۷۹
فرانکفورت، آلمان
درگذشت۲۸ ژوئیهٔ ۱۹۶۸ (۸۹ سال)
گوتینگن، آلمان
ملیتآلمانی
محل تحصیلدانشگاه ماربورگ
دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ
شناخته‌شده برایکشف عناصر پرتوزا
ایزومر هسته‌ایism
شکافت هسته‌ای
جایزه(ها)Nobel prize medal.svgجایزه نوبل شیمی (۱۹۴۴)
مدال فارادی (۱۹۵۶)
جایزه انریکو فرمی (۱۹۶۶)
پیشینه علمی
شاخه(ها)رادیوشیمی، شیمی هسته‌ای
محل کاردانشگاه کالج لندن
دانشگاه مک‌گیل
دانشگاه برلین
انجمن ماکس پلانک
انجمن قیصر ویلهلم
استاد راهنماتئودور زینم
دینلوتری
امضاء
Otto Hahn signature.svg

اتو هان (به آلمانی: Otto Hahn) (زاده ۸ مارس ۱۸۷۹ – درگذشته ۲۸ ژوئیه ۱۹۶۸) شیمی‌دان آلمانی بود که به خاطر کشف شکافت هسته‌ای جایزه نوبل شیمی در سال ۱۹۴۴ را بدست آورد. او در ایجاد اولین نیروگاه هسته‌ای نقشی مؤثر داشت.[۱]

انجمن ماکس پلانک: پس از جنگ جهانی دوم به ریاست انجمن تازه تغییر نام یافته ماکس پلانک (انجمن قیصر ویلهلم برای پیشبرد علوم سابق) انتخاب گردید و با کوشش و اعتبار بین‌المللی خود توانست آوازه و شهرت انجمن قیصر ویلهلم را مجدداً احیا کند.

اتو هان و لیزه مایتنر

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. اوبلکر، اریک، دانشمندان بزرگ، انتشارات قدیانی
  • Bernstein, ‎Jeremy (2001), Adolf Hitler Uranium Club: The Secret recordings at Farm Hall (2nd edition ed.), New York, NY: Springer-Verlag, ISBN 0-387-95089-3

پیوند به بیرون[ویرایش]