برتا سوتنر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
برتا سوتنر
Bertha von Suttner nobel.jpg
برتا سوتنر، ۱۹۰۶
زاده ۹ ژوئن ۱۸۴۳(1843-06-09)
پراگ، امپراتوری اتریش
مرگ ۲۱ ژوئن ۱۹۱۴ میلادی (۷۱ سال)
وین، اتریش-مجارستان
شغل رمان‌نویس، صلح‌طلب
جایزه‌ها جایزه صلح نوبل، ۱۹۰۵

برتا سوتنر (۹ ژوئن ۱۸۴۳–۲۱ ژوئن ۱۹۱۴) رمان‌نویس، فعال صلح‌طلب رادیکال (سازمانی) اتریشی-بوهمی و نخستین زنی است که جایزه صلح نوبل را دریافت کرده و پس از ماری کوری دومین زنی است که توانسته است جایزه نوبل را به دست بیاورد.

زندگی[ویرایش]

در ۱۸۷۶ به توصیه و تشویق کارفرمایش، به یک آگهی روزنامه پاسخ داد که منجر به این شد که مدت کوتاهی در پاریس، منشی و خانه‌دار آلفرد نوبل شود.[۱] چند هفته پس از اشتغال او و نوبل روابط نزدیک‌تری پیدا کردند و ممکن است نوبل نسبت به او احساسات عاشقانه پیدا کرده باشد.[۲]

این باور وجود دارد که اگرچه تماس او با آلفرد نوبل کم بود اما تا زمان مرگ نوبل در ۱۸۹۶ ادامه داشت و سوتنر نقش بزرگی در تصمیم نوبل مبنی بر گنجاندن جایزه‌ای برای صلح در وصیت‌نامه‌اش داشته است. جایزه‌ای که سوتنر نیز در ۱۹۰۵ و در پنجمین دوره جایزه نوبل که در ۱۸ آوریل ۱۹۰۶ در اسلو برگزار شد، دریافت کرد.

در ۱۹۰۷ سوتنر در کنفرانس دوم صلح لاهه شرکت کرد که در آن در مورد قوانین مربوط به جنگ مذاکره می‌شد. در آستانه جنگ جهانی اول او همچنان به فعالیت‌های ضدجنگ خود ادامه می‌داد. در ۱۹۱۱ او عضو شورای مشاور موقوفه کارنگی برای صلح بین‌المللی شد.[۳] در ۲۱ ژوئن ۱۹۱۴ و چند هفته پیش از شروع جنگ در اثر سرطان درگذشت. او برنامه داشت تا در کنگره صلح جهانی بعدی که قرار بود در پاییز همان سال در وین برگزار شود، شرکت کند.

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پانویس[ویرایش]