استیون جی گولد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

استفان جِی گولد (به انگلیسی: Stephen Jay Gould) (زاده ۱۰سپتامبر ۱۹۴۱ -مرگ ۲۰ می۲۰۰۲) دیرین‌شناس، زیست‌شناس تکاملی و مورخ علم اهل آمریکا بود. او همچنین یکی از مؤثرترین و پرخواننده‌ترین نویسندگان نثر علمی خوش‌خوان و مردم‌پسند بود.[۱] گولد بیشتر عمر شغلی خود را صرف تدریس در دانشگاه هاروارد و کار در موزهٔ آمریکایی تاریخ طبیعی نیویورک نمود. در سال‌های آخر عمرش گولد همچنین بیولوژی و تکامل را در دانشگاه نیویورک تدریس کرد.

از بزرگترین دستاوردهای گولد در علم، ارائهٔ تئوری «تعادل نقطه‌ای» بود که به همراه نیلز الدرج به سال ۱۹۷۲ شرح و بسط داد.[۲]

این تئوری اظهار می‌کند که بیشتر تکامل با دوره‌های طولانی ثبات تکاملی علامت گذاری شده‌است که با تصادفات نادر از جوانه‌زنی تکامل نقطه گذاری گشته‌است. این تئوری در تضاد با تدریج‌گرایی فیلتیک بیان شد؛ نظر پرطرفداری که تغییر تکاملی با الگویی از تغییرات آهسته و مستمر در پیشینهٔ فسیلی نشان داده می‌شود.

اکثر تحقیقات تجربی گولد در مورد دسته حلزون‌های خاکی پوسیلوزونیت و کریون بود. وی همچنین در پیشرفت زیست‌شناسی تکاملی در حال رشد سهیم بود؛ و به خاطر کتاب‌های رشدشناسی و تکامل نژادی مورد تمجیدهای بسیار قرار گرفت. در نظریه تکامل، او با انتخاب‌گرایی سرسختانه، جامعه‌شناسی زیستی، که در مورد انسان به کار می‌رود و روانشناسی تکاملی به مقابله پرداخت. وی همچنین کمپینی علیه آفرینش‌گرایی راه‌اندازی کرد و اظهار کرد علم و دین باید دو حوزه مجزا در نظر گرفته شوند یا همان (مجیستریا) که قلمروهایشان همپوشانی نمی‌کند.

بسیاری از مقالات گولد دربارهٔ تاریخ طبیعی در مجلات منتخب تجدید چاپ شدند، نظیر از زمان داروین و شست پاندا. رسالات محبوب او شامل کتب آنتوژنی و فیلوژنی، سنجش اشتباه انسان، زندگی شگفت‌انگیز و دست فول می‌باشد. کتاب شست پاندا تألیف گولد در سال‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۸۱ میلادی برنده دو جایزه مهم شد.

گولد پس از سال‌ها کار در زمینه تحقیقات مربوط به تحول جانوران در ۲۱ مه ۲۰۰۲ میلادی، پس از یک دوره طولانی تحمل بیماری سرطان درگذشت.

زندگی‌نامه[ویرایش]

استیون جی گولد در کوئینز نیویرک در ۱۰ سپتامبر ۱۹۴۱ به دنیا آمد. پدر او لئونارد، ستاره‌شناس دادگاه و در جنگ جهانی دوم دوران سربازی خود را در نیروی دریایی انجام داد. مادر دی الانور یک هنرمند بود و والدین مادری وی یهودی‌های مهاجری بودند که در منطقه گارمنت ساکن بودندد.[۳] گولد و برادر کوچکترش، پیتر، در منطقه بیساید بزرگ شدند، منطقه ای متوسط در شمال شرقی منطقه کوئینز.[۴] او دوران راهنمایی خود را در مدرسه روفوس کینگ (PS26) تحصیل کرد و از دبیرستان جامائیکا فارق التحصیل شد.[۵]

زمانی که گولد ۴ ساله بود، پدرش او را به موزه دایناسورها در موزه تاریخ طبیعی آمریکا برد و در آنجا بود که برای اولین بار تیرایناسور رکس (تی رکس) دید و در مواجه با آن دایناسور گفت که برای اولین بار در زندگیش با چنین چیزی مواجه شده و بسیار شگفت زده شده بود.[۶] و در آن لحظه بود که تصیم گرفت دیرین‌شناس شود.

به دلیل بزرگ شدن در یک خانواده سکولار یهودی، خیلی با قوانین عبادت کردن دینی آشنا نشد و ترجیح داد که تجاهل گرا باشد.[۷] زمانی که برای مصاحبه با مجله اسپیکینگ در مورد تجاهل گرائیش به‌طور مستقیم از وی سؤال شد، در پاسخ اینگونه گفت: اگر مجبور باشم روی خدایی به شکل انسان شرط‌بندی کنم، بدون شک روی نبودن آن شرط می‌بندم. اما با نظر هاکسلی که می‌گوید تجاهل گرایی منصفانه‌ترین اعتقاد است، هم عقیده هستم، زیرا ما واقعاً این مسائل را درک نمی‌کنیم و اگر مطابق آیین خدایی وجود داشته باشدف بسیار شگفت زده خواهم گردید.

ازدواج و خانواده[ویرایش]

گولد با دبورا لی که یک هنرمند بود در سوم اکتبر سال ۱۹۶۵ ازدواج کرد.[۸] آنها زمانی که در کالج آنتیوچ تحصیل می‌کردند یکدیگر را ملاقات کردند. آنها صاحب دو فرزند پسر به نامهای جسی و اثان بودند و برای ۳۰ سال کنارهم زندگی کردند.[۲۳] او در سال ۱۹۹۵ با هنرمندی به نام روندا رولند شیرر برای بار دوم ازدواج کرد.[۹]

اولین کشمکش او با سرطان[ویرایش]

در جولای سال ۱۹۸۲ تشخیص داده شد که گولد به سرطان غدهی قسمتی از روده که یکی از کشنده‌ترین سرطانها است، مبتلا است. این نوع از سرطان اغلب در افرادی که نوعی ماده معدنی ای که در ساخت موزه سنجشی جانورشناسی هاوارد استفاده شده را استنشاق یا قورت داده‌اند، دیده می‌شود.[۱۰] پس دو سال رویارویی با بیماری سخت، گولد ستونی را در مجله دیسکاور با سر تیتر" The Median Isn't the Message" چاپ کرد که در آن توضیح می‌دهد که " بیماری غدهی که معمولا در اثر استنشاق پنبهی نسوز به وجود می‌آید غیر قابل درمان است و پس از تشخیص، میانگین زنده ماندن بیمار حدود هشت ماه است."[۱۱] وی در مقاله اش این حقیقت اینگونه توصیف کرد و تمایلش به درک اینکه میانگین‌های آماری انتزاعی مفید هستند و به تنهایی مسبب «تغییرات واقعی در دنیای ما و پیوندها» نمی‌شوند.

بیماری نهایی و مرگ[ویرایش]

در فوریه سال ۲۰۰۲، بک جراحت ۳ سانتی‌متری (۱٫۲ اینچی) در عکس رادیوگرافی سینه گولد مشاهده شد. یک آنکولوژیست سرطان وی را در مرحله چهارم تشخیص داد. گولد ۱۰ هفته بعد در ۲۰ مه سال ۲۰۰۲ به علت نوعی غده سرطانی متاستازیک بدخیم در ناحیه شش که به مغز، جگر و طحال وی نیز سرایت کرده بود، درگذشت.[۱۲] سرطان او هیچ ارتباطی به سرطان روده وی در سال ۱۹۸۲ نداشته و کاملاً مجزا از آن بوده‌است.[۱۳] او در منزل خود بر روی تختش «در حالی که در اتاق زیر شیروانی بود و همسرش روندا و مادرش النور کنارش بودند و دور و برش پر از کتاهایی که دوست داشت بود»، درگذشت.[۱۴]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. Shermer, Michael (۲۰۰۲), «This View of Science" , Social Studies of Science ۳۲ (۴): ۴۸۹–۵۲۵.
  2. Eldredge, Niles, and S. J. Gould (۱۹۷۲). «Punctuated equilibria: an alternative to phyletic gradualism." In T.J.M. Schopf, ed. , Models in Paleobiology. San Francisco: Freeman, Cooper and Company, pp. 82-115.
  3. Gould, S. J. (2001). "I have landed". Natural History. 109 (10): 46–59. Retrieved June 1, 2018.
  4. "Peter D. Gould, 50, Broadway Designer". The New York Times. October 18, 1994.
  5. Yoon, Carol Kaesuk (May 21, 2002). "Stephen Jay Gould, 60, Is Dead; Enlivened Evolutionary Theory". The New York Times.
  6. Green, Michelle (1986). "Stephen Jay Gould: driven by a hunger to learn and to write". People 25 (June 2): 109–114.
  7. In a January 25, 2001 interview for BBC Radio 4 Gould stated, "Atheists can be highly moral people, I trust. I am myself." (27m:37s); Biologist Jerry Coyne—who had Gould on his thesis committee—described him as a "diehard atheist if there ever was one." (Sam Harris 2015. "Faith vs. Fact: An Interview with Jerry Coyne." May 19. [12m:22s] www.samharris.org.) Gould's close friend Oliver Sacks labeled Gould a "Jewish atheist". (Oliver Sacks 2006. "Introduction." The Richness of Life. W. W. Norton, p. 8.)
  8. Gould, S. J. (1995). "The Pattern of Life's History." In John Brockman (ed.) The Third Culture. New York: Simon & Shuster, p. 60.
  9. Gould, S. J. (1981). "Official Transcript for Gould’s deposition in McLean v. Arkansas." (Nov. 27). Under oath Gould stated: "My political views tend to the left of center. Q. Could you be more specific about your political views? A. I don't know how to be. I am not a joiner, so I am not a member of any organization. So I have always resisted labeling. But if you read my other book, The Mismeasure of Man, which is not included because it is not about evolution, you will get a sense of my political views." p. 153.
  10. Perez, Myrna (2013). "Evolutionary Activism: Stephen Jay Gould, the New Left and Sociobiology" (PDF). Endeavour. 37 (2): 104–11. doi:10.1016/j.endeavour.2012.10.002. PMID 23643447.
  11. Gasper, Phil (2002). "Stephen Jay Gould: Dialectical Biologist". International Socialist Review 24 (July–August).
  12. Lewontin, Richard and Richard Levins (2002). "Stephen Jay Gould—what does it mean to be a radical?" Monthly Review 54 (Nov. 1).
  13. Gould, S. J. (1993). "Dinomania". New York Review of Books 40 (August 12): 51–56.
  14. Gould, S. J. (2000). "The True Embodiment of Everything That's Excellent: The Strange Adventure of Gilbert and Sullivan". The American Scholar. 69 (20): 35–49.