سرگئی وینوگرادسکی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سرگئی وینوگرادسکی
Sergei Winogradsky.jpg
زاده۱ سپتامبر ۱۸۵۶
کی‌یف، اوکراین
درگذشت۲۵ فوریه ۱۹۵۳ (۹۶ سال)
ملیتامپراتوری روسیه
شهروندیروسیه و فرانسه
محل تحصیلدانشگاه دولتی سن پترزبورگ
دلیل شهرتچرخه نیتروژن
شیمی‌پرورد
باکتری اُکسیده‌کنندهٔ سولفور
جایزه‌هانشان لیوونهوک (۱۹۳۵)
همکار انجمن سلطنتی[۱]
موقعیت‌های علمی
موضوع‌هامیکروبیولوژی
مؤسسه‌هاکنسرواتوار سنت پیترزبورگ (پیانو)
دانشگاه دولتی سن پترزبورگ
دانشگاه استراسبورگ
انستیتو پاستور
تأثیرگذاری‌هاهاینریش آنتون د باری
نیکولای منشوتکین (شیمی)
نِوسکیا فامینژین (گیاه‌شناسی)
مارتینوس بایرینک
تأثیرگرفتگانسلمان واکسمن
مارتینوس بایرینک

سرگئی نیکُلایوویچ وینوگرادسکی (اوکراینی: Сергій Миколайович Виноградський؛ ۱ سپتامبر ۱۸۵۶ – ۲۵ فوریه ۱۹۵۳) یک دانشمند و متخصص میکروبیولوژی، بوم‌شناسی و علوم خاک اهل امپراتوری روسیه بود.

او مفاهیم اولیه و مهم چرخه بیوژئوشیمی را کشف و ارائه نمود.[۲][۳] وینوگرادسکی نخستین نوع شناخته‌شدهٔ لیتوتروفی را حین بررسی سرده میکروبی «بجاتو» (ایتالیایی: Beggiatoa) در سال ۱۸۸۷ کشف کرد. او گزارش نمود که باکتری «بجاتو» سولفید هیدروژن را اکسیده می‌کند و قطرات گوگرد می‌سازد[۴] که نخستین نمونهٔ لیتوتروفی (و نه اُتوتروفی) بود.

پژوهش‌های او همچنین سبب شد تا نخستین نمونه باکتری‌های شیمی‌پرورد شناسایی شوند و او نشان داد که چگونه یک لیتوتروف می‌تواند با فرایند تثبیت کربن، ترکیبات آلی بسازد.[۵]

وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لیوونهوک شده‌است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Thornton, H. G. (1953). "Sergei Nicholaevitch Winogradsky. 1856-1953". Obituary Notices of Fellows of the Royal Society. 8 (22): 635–644. doi:10.1098/rsbm.1953.0022. JSTOR 769234.
  2. Waksman, S. A. (1953). "Sergei Nikolaevitch Winogradsky: 1856-1953". Science. 118 (3054): 36–37. Bibcode:1953Sci...118...36W. doi:10.1126/science.118.3054.36. PMID 13076173.
  3. Dworkin, M. (2012). Gutnick, David, ed. "Sergei Winogradsky: A founder of modern microbiology and the first microbial ecologist". FEMS Microbiology Reviews. 36 (2): 364–379. doi:10.1111/j.1574-6976.2011.00299.x. PMID 22092289.
  4. Winogradsky S (1887). "Über Schwefelbakterien". Bot. Zeitung (45): 489–610.
  5. Dworkin, Martin; Falkow, Stanley (2006). The Prokaryotes: A Handbook on the Biology of Bacteria: Proteobacteria: Gamma Subclass (3rd ed.). Springer. p. 784. ISBN 978-0-387-25496-8.[پیوند مرده]