ایرن ژولیو-کوری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ایرن ژولیو-کوری
Irène Joliot-Curie
Irène Joliot-Curie Harcourt.jpg
متولد۱۲ سپتامبر ۱۸۹۷
پاریس
مرگ۱۷ مارس ۱۹۵۶ (۵۸ سال)
پاریس
ملیتفرانسوی
رشته فعالیتفیزیک، شیمی
محل کاردانشگاه سوربون
دانش‌آموختهٔدانشگاه پاریس
استاد راهنماپل لانژون
دانشجویان دکتری ویهلن لانژون-ژلیو
دلیل شهرتکشف رادیواکتیویتهٔ مصنوعی
جوایزNobel prize medal.svgجایزه نوبل شیمی (۱۹۳۵)
دینبی خدا[۱][۲]

ایرن ژولیو-کوری (به فرانسوی: Irène Joliot-Curie) ‏(۱۸۹۷–۱۹۵۶ میلادی) فیزیک‌دان و شیمی‌دان فرانسوی که به خاطر کشف رادیواکتیویتهٔ مصنوعی در سال ۱۹۳۵ جایزه نوبل شیمی را دریافت کرد.

زندگی[ویرایش]

ایرن کوری در پاریس به دنیا آمد و در همان شهر هم دیده از جهان فروبست. مادرش ماری کوری و پدرش پیر کوری هر دو فیزیک‌دان برجسته‌ای بودند. در ۴ اکتبر ۱۹۲۶ با فردریک ژولیو که در انستیتو رادیوم زیر نظر ماری کوری کار می‌کرد ازدواج کرد. فردریک پسر هانری ژولیو از انقلابیون کمون پاریس بود.

فعالیت علمی[ویرایش]

در سال ۱۹۳۴ ایرن و فردریک توسط پرتو آلفا، آلومینیوم را بمباران کردند و نشان دادند با این عمل هستهٔ آلومینیوم با انتشار یک نوترون به هستهٔ فسفر تبدیل می‌شود، ولی فسفر به دست آمده رادیواکتیو بود و به انتشار پوزیترون ادامه می‌داد. آن‌ها در واقع رادیواکتیویته مصنوعی را کشف کرده بودند.

Irène Joliot-Curie (1897-1956), 1921crop.jpg

در سال ۱۹۳۵ زوج ژولیو-کوری به خاطر کشف رادیواکتیویتهٔ مصنوعی جایزه نوبل شیمی را دریافت کردند.

با قدرت گرفتن هیتلر در آلمان و فاشیستها در ایتالیا جناح چپ در فرانسه قوی‌تر شد و در انتخابات ۱۹۳۶ با پیروزی جبههٔ خلق لئون بلوم رئیس‌جمهور شد و او از ایرن ژولیو کوری دعوت کرد پست وزارت آموزش و پرورش را بپذیرد و این نخستین باری بود که زنی به کابینهٔ فرانسه راه پیدا می‌کرد.

در سال ۱۹۴۶ زوج ژولیو-کوری برنامهٔ تشکیل مرکز انرژی اتمی را ارئه نمودند و دو سال بعد نخستین پیل اتمی فرانسه را به راه انداختند. اما در سال ۱۹۵۰ به دلیل آنچه تمایلات کمونیستی قلمداد شد، از این مرکز اخراج شدند و در ۱۹۵۴ که عضویت ایرن در انجمن شیمی‌دانان آمریکا پیشنهاد شد به دلیل همین تمایلات با آن مخالفت شد.

همراه با مادرش ۱۹۲۵

درگذشت[ویرایش]

ایرن ژولیو کوری در ۱۷ مارس ۱۹۵۶ بر اثر سرطان خون که به دلیل مجاورت با پرتوهای رادیواکتیو به آن مبتلا شده بود درگذشت.

سال‌شمار[ویرایش]

Curie Joliot 1934 London.jpg

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "It was to her grandfather, a convinced freethinker, that Irène owed her atheism, later politically expressed as anticlericalism." Joliot-Curie, Irène. Complete Dictionary of Scientific Biography. 2008. Encyclopedia.com. 17 Mar. 2012.
  2. Denis Brian. The Curies: A Biography of the Most Controversial Family in Science. Wiley. p. 389. ISBN 978-0-471-27391-2. There were no prayers: Irene was deeply atheist.

پیوند به بیرون[ویرایش]

  • خلاصهٔ زندگی‌نامه علمی دانشمندان، ترجمهٔ بیرشک، بهروز و دیگران، به کوشش زیر نظر احمد بیرشکتهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، بنیاد دانشنامه بزرگ فارسی، ۱۳۷۴، ص. ۴۶۳، شابک ۹۶۴-۵۵۱۵-۰۱-۷
  • زنان برندهٔ جایزهٔ نوبل، تألیف: منوچهر مدنی گیوی