پرش به محتوا

توماس استیتز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
توماس استیتز
زادهٔ۲۳ اوت ۱۹۴۰ (۸۵ سال)
ملیتآمریکایی
شهروندیایالات متحده آمریکا
محل تحصیلدبیرستان وائوواتوسا شرقی
کالج لاورنس
دانشگاه هاروارد
شناخته‌شده
برای
برای مطالعه بر روی ساختار و عملکرد رناتنBio-crystallography
جوایز جایزه نوبل شیمی (۲۰۰۹)
پیشینه علمی
شاخه(ها)بلورشناسی
محل کارمؤسسه پزشکی هاورد هیوز
دانشگاه ییل
استاد راهنماویلیام لیپسکام

توماس آرتور استیتز (به انگلیسی: Thomas Arthur Steitz) (متولد ۲۳ اوت ۱۹۴۰) استاد زیست‌فیزیک مولکولی و زیست‌شیمی، مؤسسه پزشکی هاورد هیوز، دانشگاه ییل، نیوهیون، کانتیکت، ایالات متحده آمریکا است. در سال ۲۰۰۹ «برای مطالعه بر روی ساختار و عملکرد رناتن»[۱] به‌طور مشترک به همراه عادا یونات و ونکاترامان راماکریشنان موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد.[۲] و در سال ۲۰۰۷ برنده جایزه بین‌المللی گاردنر شد.[۳]

زندگی‌نامه

[ویرایش]

استیتز در میلواکی، ویسکانسین زاده شد[۴] و مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه لورنس گرفت. او در سال ۱۹۶۶ دکترای زیست‌شیمی و زیست‌شناسی مولکولی از دانشگاه هاروارد را دریافت کرد. وی هم‌اکنون در برنفرد، کنتیکت زندگی می‌کند.[۵]

جستارهای وابسته

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  1. "The Nobel Prize in Chemistry ۲۰۰۹" (به انگلیسی). Nobelprize.org. Retrieved 2009-10-07.
  2. Thomas A. Steitz بایگانی‌شده در ۴ اوت ۲۰۰۹ توسط Wayback Machine, The Gairdner 50 Foundation.
  3. Tom Steitz بایگانی‌شده در ۵ ژانویه ۲۰۱۰ توسط Wayback Machine, Thomas Steitz Lab.
  4. 2009 Nobel Prize in Chemistry, Nobel Foundation.
  5. «Episode 28 – Thomas Steitz – A Nobel Profession - MIPtalk». بایگانی‌شده از اصلی در ۱ آوریل ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۱.

پیوند به بیرون

[ویرایش]