گلن سیبورگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
گلن سیبورگ
Glenn Seaborg - 1964.jpg
سیبورگ در ۱۹۶۴
متولد۱۹ آوریل ۱۹۱۲
ایشپمینگ، میشیگان، آمریکا
مرگ۲۵ فوریهٔ ۱۹۹۹ (۸۶ سال)
لافایت، کالیفرنیا، آمریکا
رشته فعالیتشیمی هسته‌ای
محل کاردانشگاه کالیفرنیا در برکلی
پروژه منهتن
کمسیون انرژی اتمی ایالات متحده آمریکا
دانش‌آموختهٔدانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس
دانشگاه کالیفرنیا، برکلی
استاد راهنماگیلبرت لوویس
دانشجویان دکتری ویژوزف دبلیو. کندی
دلیل شهرتکشف ده عنصر فرااورانیم
جوایزNobel prize medal.svg جایزه نوبل شیمی (۱۹۵۱)
جایزه انریکو فرمی (۱۹۵۹)
مدال فرانکلین (۱۹۶۳)
PriestleyMedal.jpg نشان پریستلی (۱۹۷۹)
همکار انجمن سلطنتی (۱۹۸۵)
جایزه ونیوار بوش (۱۹۸۸)
نشان ملی علوم (۱۹۹۱)
امضا
امضای گلن سیبورگ

گلن تئودور سیبورگ (انگلیسی Glenn Theodore Seaborg) شیمیدان هسته‌ای آمریکایی بود که در سال ۱۹۵۱ به علت همکاری در کشف ده عنصر فرااورانیمی، برنده جایزه نوبل شیمی شد.[۱] وی برای نخستین بار مفهوم آکتینیدها را ارائه کرد و عنصرهای ۹۰ (توریم) تا ۱۰۳ (لورنسیم) جدول تناوبی را "اکتینیدها" نامید و آن‌ها را در ردیفی جداگانه زیر لانتانیدها طبقه‌بندی کرد. سیبورگ برای نخستین بار اصطلاح جزیرهٔ پایداری را در فیزیک هسته‌ای ابداع کرد. اکثر فعالیت‌های علمی وی در دانشگاه کالیفرنیا در برکلی انجام شد.[۲] عنصر ۱۰۶ جدول تناوبی به افتخار وی سیبورگیوم نام‌گذاری شد. او در این باره گفت: "این بزرگترین افتخاری است که تاکنون به من داده شده‌است. حتی فکر میکنم بزرگتر از جایزهٔ نوبل".[۳]

منابع[ویرایش]

  • سیبورگ، گلن و دیگران (۱۳۹۲). شیمی هسته‌ای نوین. ترجمهٔ رضا قلی پور پیوندی و محمد قنادی مراغه. تهران: پژوهشگاه علوم و فنون هسته‌ای. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۹۲۵۷۹-۵-۹.
  1. "The Nobel Prize in Chemistry 1951". Nobel Foundation. 1951. Retrieved 2007-09-20.
  2. http://www.nmu.edu/seaborg/seaborg.htm بایگانی‌شده در ۲۴ اکتبر ۲۰۰۷ توسط Wayback Machine, "Glenn T. Seaborg: Citizen-Scholar," Glenn T. Seaborg Center Website, Northern Michigan University, accessed November 9, 2006.
  3. سیبورگ، شیمی هسته‌ای نوین، ۵۶۸