دوایت آیزنهاور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دوایت آیزنهاور
Dwight D. Eisenhower, White House photo portrait, February 1959.jpg
دوایت دیوید آیزنهاور
۳۴مین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا
مشغول به کار
۲۰ ژانویه ۱۹۵۳ – ۲۰ ژانویه ۱۹۶۱
پس از هری ترومن
پیش از جان اف. کندی
آلمان تحت اشغال متفقین
۱۶مین فرمانده ستاد ارتش ایالات متحده
رئیس جمهور هری ترومن
پس از جورج مارشال
پیش از عمر برادلی
ریاست دانشگاه کلمبیا
اطلاعات شخص
زاده دوایت دیوید آیزنهاور
۱۴ اکتبر ۱۸۹۰(۱۸۹۰-10-۱۴)
دنیسون، تگزاس
درگذشت ۲۸ مارس ۱۹۶۹ میلادی (۷۸ سال)
واشینگتن دی.سی
ملیت  ایالات متحده آمریکا
حزب سیاسی جمهوری‌خواه
همسر(ان) مِیمی دوود آیزنهاور
فرزندان Doud، جان
اقامتگاه مرکز ریاست جمهوری آیزنهاور، ابیلین، کانزاس
محل
تحصیل
آکادمی نظامی وست‌پوینت
شغل نظامی، سیاستمدار
مذهب پرسبیتری
امضا
خدمات نظامی
لقب(ها) آیک
خدمت/شاخه ارتش ایالات متحده آمریکا
درجه US-O11 insignia.svg ژنرال
جنگ‌ها/عملیات‌ها جنگ دوم جهانی

دوایت دیوید آیزنهاور (به انگلیسی: Dwight David "Ike" Eisenhower) معروف به «آیک» (زاده ۱۴ اکتبر ۱۸۹۰ در تگزاس - درگذشته ۲۸ مارس ۱۹۶۹) ژنرال پنج ستاره و سیاست‌مدار آمریکایی و از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۱ به عنوان سی و چهارمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا بود.

او در طول جنگ جهانی دوم عنوان «ژنرال ارتش» را دارا بود و فرماندهٔ عالی نیروهای متفقین در اروپا بود. آیزنهاور از حزب جمهوری‌خواه بود. در سال ۱۹۵۰ هری ترومن از ژنرال آیزنهاور که سمت‌های نظامی متعددی را تا آن زمان تجربه کرده بود، خواست تا ریاست نیروهای ناتو را در اروپا بپذیرد. وی دو سال بعد در کنوانسیون حزب جمهوری‌خواه به عنوان نامزد این حزب برای انتخابات ریاست جمهوری معرفی شد. وی سپس «آدلای استیونسون»، رقیب خود در انتخابات ۱۹۵۲ را شکست داد و رئیس‌جمهور آمریکا شد.

ژنرال نیروی زمینی دوایت آیزنهاور در ساعات بامدادی روز دی، در حال صحبت با تکاوران واحد ۵۰۲ چترباز لشکر صد و یکم هوابرد دستور «پیروزی کامل و هیچ‌چیز کمتر از آن» را می‌دهد. این عملیات بزرگ‌ترین عملیات جنگی تاریخ (عملیات آبی-خاکی) محسوب می‌شود. فرماندهی کل این عملیات بزرگ برعهده ژنرال دوایت دیوید آیزنهاور بود که به آزادی فرانسه از اشغال آلمان نازی و در نهایت شکست آلمان در جنگ جهانی دوم منجر شد.

آیزنهاور طی دو دوره تصدی اش در پست ریاست جمهوری سیاست‌های داخلی را تعدیل کرد. وی معتقد بود که در عصری که ملی‌گرایی نوین، تکثیر موشک‌های اتمی و سفرهای فضایی رواج پیدا کرده‌است، باید در جستجوی صلح بود. او درصدد بود تا اتحاد آمریکا را با کشورهای هم پیمان تقویت کرده و واشینگتن را برای مقاومت در برابر تهاجم «سرخ» به اروپا، آسیا و آمریکای لاتین مهیا نگه دارد. دکترین آیزنهاور در سال ۱۹۵۷ سطح تعهدات کشورش را به خاورمیانه افزایش داد.

آیزنهاور در خصوص ایران می‌گوید:[۱]

آیزنهاور نزدیک دو ماه بعد زمام امور آمریکا را به دست گرفت. در دو دهه جاری (قرن ۲۱) مفسران غرب بارها از توجه ایران به نیروهای مسلح خود یاد کرده و گفته‌اند که احتمال نظامی‌گر شدن وجود دارد. دوایت آیزنهاور در ۲۸ مارس ۱۹۶۹ در سن ۷۸ سالگی بر اثر نارسایی قلبی درگذشت.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. نوشیروان کیهانی‌زاده. «روزگار ۷ آذر سال ۱۳۸۸». همشهری آنلاین. بازبینی‌شده در ۱۰ ژانویه ۲۰۱۴.