دوایت آیزنهاور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
دوایت آیزنهاور
Dwight D. Eisenhower, White House photo portrait, February 1959.jpg
دوایت دیوید آیزنهاور
۳۴مین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا
مشغول به کار
۲۰ ژانویه ۱۹۵۳ – ۲۰ ژانویه ۱۹۶۱
پس ازهری ترومن
پیش ازجان اف. کندی
آلمان تحت اشغال متفقین
۱۶مین فرمانده ستاد ارتش ایالات متحده
رئیس جمهورهری ترومن
پس ازجورج مارشال
پیش ازعمر برادلی
ریاست دانشگاه کلمبیا
اطلاعات شخصی
زاده
دوایت دیوید آیزنهاور

۱۴ اکتبر ۱۸۹۰
دنیسون، تگزاس
درگذشت۲۸ مارس ۱۹۶۹ (۷۸ سال)
واشینگتن دی.سی
ملیت ایالات متحده آمریکا
حزب سیاسیجمهوری‌خواه
همسر(ان)مِیمی دوود آیزنهاور
فرزندانDoud، جان
اقامتگاهمرکز ریاست جمهوری آیزنهاور، ابیلین، کانزاس
محل
تحصیل
آکادمی نظامی وست‌پوینت
شغلنظامی، سیاستمدار
مذهبپرسبیتری
امضا
خدمات نظامی
لقب(ها)آیک
خدمت/شاخهارتش ایالات متحده آمریکا
درجهUS-O11 insignia.svg ژنرال
فرماندهسرفرماندهی نیروهای متفقین (۱۹۴۲–۱۹۴۵)
جنگ‌ها/عملیات‌هاجنگ دوم جهانی

دوایت دیوید آیزنهاور (به انگلیسی: Dwight David "Ike" Eisenhower) معروف به «آیک» (زاده ۱۴ اکتبر ۱۸۹۰ در تگزاس - درگذشته ۲۸ مارس ۱۹۶۹) ژنرال پنج ستاره و سیاست‌مدار آمریکایی بود که از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۱ به عنوان سی و چهارمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا مشغول به فعالیت بود.

او در طول جنگ جهانی دوم عنوان «ژنرال ارتش» را دارا بود و فرماندهٔ عالی نیروهای متفقین در اروپا بود. آیزنهاور از حزب جمهوری‌خواه بود. در سال ۱۹۵۰ هری ترومن از ژنرال آیزنهاور که سمت‌های نظامی متعددی را تا آن زمان تجربه کرده‌بود، خواست تا ریاست نیروهای ناتو را در اروپا بپذیرد. وی دو سال بعد در کنوانسیون حزب جمهوری‌خواه به عنوان نامزد این حزب برای انتخابات ریاست جمهوری معرفی شد. وی سپس «آدلای استیونسون»، رقیب خود در انتخابات ۱۹۵۲ را شکست داد و رئیس‌جمهور آمریکا شد.

دوایت آیزنهاور در ساعات بامدادی روز دی، در حال صحبت با تکاوران واحد ۵۰۲ چترباز لشکر صد و یکم هوابرد دستور «پیروزی کامل و هیچ‌چیز کمتر از آن» را می‌دهد. فرماندهی کل این عملیات بزرگ برعهده ژنرال دوایت آیزنهاور بود.

آیزنهاور طی دو دوره تصدی مقام ریاست جمهوری آمریکا، سیاست‌های داخلی را تعدیل کرد. وی معتقد بود که در عصری که ملی‌گرایی نوین، تکثیر موشک‌های اتمی و سفرهای فضایی رواج پیدا کرده‌است، باید در جستجوی صلح بود. او درصدد بود تا اتحاد آمریکا را با کشورهای هم‌پیمان تقویت کرده و واشینگتن را برای مقاومت در برابر تهاجم «سرخ» به اروپا، آسیا و آمریکای لاتین آماده نگه دارد. مطابق با دکترین آیزنهاور در سال ۱۹۵۷، سطح تعهدات آمریکا به امور کشورهای خاورمیانه افزایش یافت.

آیزنهاور در ۲۰ ژانویه ۱۹۵۳ میلادی، ریاست‌جمهوری آمریکا را در دست گرفت.

چرچیل نخست‌وزیر وقت انگلستان از این مصاحبه آیزنهاور استفاده کرد. چرچیل به واشینگتن رفت و به استناد این اظهارات آیزنهاور، آنقدر در گوش آیزنهاور خواند تا آیزنهاور موافقت کرد که در براندازی دکتر مصدق به انگلستان کمک کند. چند ماه بعد ماجرای ۲۸ مرداد روی داد. چرچیل به آیزنهاور گفته‌بود: اگر حکومت مصدق یکسال دیگر دوام یابد، پیش‌بینی آیزنهاور (کنار آمدن تهران و مسکو) عملی خواهد شد.[۱]

مفسران غربی در دو دهه نخست قرن ۲۱ میلادی نیز از توجه ایران به نیروهای مسلح خود یاد کرده و گفته‌اند که احتمال نظامی‌گر شدن ایران وجود دارد. دوایت آیزنهاور در ۲۸ مارس ۱۹۶۹ در سن ۷۸ سالگی بر اثر نارسایی قلبی درگذشت.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. نوشیروان کیهانی‌زاده (۷ آذر ۱۳۸۸). «روزگار ۷ آذر سال ۱۳۸۸». همشهری آنلاین.

پیوند به بیرون[ویرایش]