سلمان فارسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فارسی English
سلمان پارسی
صحابی ایرانی پیامبر اسلام
Salman Pak.jpg
شناسنامه
نام کامل روزبه
لقب سلمان فارسی
مکتب اسلام
زادروز
زادگاه جی یا رامهرمز[۱]، ایران
محل مرگ مدائن، ایران باستان (عراق کنونی)
مدفن جنوب بغداد
دین اسلام

سلمان فارسی -که پیش از مسلمان شدن روزبه نام داشت- از صحابه ایرانی مشهور محمد، پیامبر اسلام بود که محمد او را از اهل بیت و سلمان محمدی خواند. او با این که پسر یکی از دهقانان ایران بود،[۱] زرتشتی باقی نماند و سال‌ها در پی حقیقت و دین راستین به سرزمین‌های گوناگون سفر کرد که در همین سفرها در سرزمینی به بردگی درآمد و سپس با کمک محمدآزاد گشت.[۱] سلمان فارسی حکیمی که خرد و دانش‌های ایرانیان و مسیحیان را می‌دانست از مشاوران محمد، از جمله طراح اصلی حفر خندق در جنگ خندق بوده است. او در انتهای عمر خود والی مدائن گردید.

زادگاه و کودکی[ویرایش]

سلمان فرزند یک زمین‌دار ایرانی اهل جی نزدیک اصفهان بود[۱] هرچند دربارهٔ زادگاه وی اختلاف نظر است و در این باره از شهرهایی چون اصفهان،[۲][۳] دشت ارژن استان فارس و رامهرمز خوزستان[۴] به عنوان زادگاه سلمان فارسی یاد شده‌است. برخی از محققان او را از خاندانی مزدکی می‌دانند[۵] و برخی معتقدند از طبقه برگزیدگان جامعه مانوی بوده‌است.[۶]

اندیشه[ویرایش]


سلمان در آغاز در ایران با باورهای میترایی آشنا بود و سپس باورهای زرتشتی و سپس باورهای مانوی و بدینگونه با حکمت و خرد ایران باستان آشنا بود. به غرب رفت و با باورهای مسیحی آشنا شد و سالها در آنجا در خدمت کلیسا بود و در کنار آنجا با عقاید یهودی بیشتر آشنا شد. این گونه با اندیشه مسیحی کاملاً آشنا بود. در یثرب محمد را دید و با عقاید او اسلام آشنا شد. اندیشه سلمان ترکیب است از حکمت ایرانی و اسلامی که تجربه مطالعه و دریافت ادیان و حکمت‌های دیگر را داشته است و اکثر فلاسفه اسلامی ایران امروز، خود را پیرو مکتب سلمان می‌دانند. لویی ماسینیون فرانسوی، آثار منسوب به سلمان را، چهار کتاب معرفی می‌کند، که از جمله آنها «خبر جاثلیق» است که ۱۰ سند مکتوب را برای ذکر آن آورده است.

ایمان به مانی[ویرایش]

سلمان (روزبه) فارسی از طبقه برگزیدگان جامعه مانوی بوده‌است و چون دین مانی را بر دین زرتشتی ترجیح داده بود مجبور به فرار از ایران شد.[۶][۷][۸][۹]

ایمان به مسیحیت[ویرایش]

او در سنین جوانی به مسیحیت روی آورد. او سپس برای تحصیل دین به سوریه رفت.[۱] ابوریحان بیرونی در «الآثار الباقیه عن القرون الخالیه» می‌نویسد: «انجیل سبعین (بلامس) نام انجیلی است که سلام پسر عبدالله سلام از زبان سلمان فارسی نوشته‌است.» او پس از فوت استادش همراه با کاروانی رهسپار شبه جزیره عربستان شد-و این مقارن با زمانی بود که محمد امین مالتجاره خدیجه یگانه زن متمول جزیره العرب را مدیریت می‌کرد و خدیجه محمد را نه فقط برای اداره اموال که برای زندگی مشترک می‌آزمود- در راه کاروان مورد حمله قرار می‌گیرد و او به اسارت در آمد و مردی یهودی از مدینه او را به بردگی خرید و به یثرب برد

ایمان به اسلام[ویرایش]

سلمان در مدینه با محمد آشنا شد و به اسلام ایمان آورد.[۱] در سفینة البحار آمده‌است هنگامی که محمد به مدینه هجرت کرد با دعوت محمد با دین اسلام آشنا شد و مسلمان شد و محمد با مولای او قراردادی بست که سلمان کار کند و از درآمدهای خود، خود را آزاد کند. پیامبر و مسلمانان مدینه به او کمک کردند که بهای خود را (به مبلغ چهل نهال خرما و چهل وقیه -هر وقیه معادل چهل درهم)- به یهودی بپردازد و آزاد شود.[۱۰] که معتقد است آشنایی وی بعد از پیامبری محمد است اما اشاره‌ای به سال آن نکرده‌است

جنگ خندق[ویرایش]

در جنگ خندق، که در سال ۵ هجری رخ داد و به پیشنهاد سلمان، پیرامون شهر خندق کندند. واژهٔ خندق عربی شدهٔ واژهٔ پارسی میانه کَندَگ و به معنی کَنده است. در زبان‌های کهن ایرانی چون اوستایی و فارسی باستان، ریشهٔ «کن» به معنی «کندن» امروزی به کار می‌رفته است و «فرکنتن» یعنی آغاز به ساختن ساختمان یا شهر. هر گروهی می‌خواست سلمان با آنها باشد؛ مهاجران می‌گفتند: سلمان از ما است و انصار می‌گفتند: سلمان از ما است.

بعد از مرگ محمد[ویرایش]

ماسینیون در کتاب «سلمان پاک» می‌نویسد: سلمان در تأسف از انتخاب عجولانه ابوبکر در سقیفه با یک نوع محافظه‌کاری و توداری خاص در برابر شهود به فارسی گفته است: «کردید و نکردید» و این عبارت بسیار غامضی است. آیا ترکیب اصلی این عبارت به فارسی بوده است؟ مدائنی و بلاذری آن را به این صورت نشر داده‌اند: «کرداد و ناکرداد» (به فارسی میانه). باید گفت که این عبارت گرچه دلالت بر این ندارد که سلمان در سال ۱۱ هجری بعد از مرگ محمد با سر تراشیدن و کشیدن شمشیر به عقیده امامیه علناً مخالفت خود را ابراز کرده باشد ولی بر خلاف گفته جوزف هوروویتس نشانهٔ آن است که یک قرن و نیم قبل از یعقوبی روایات عراقی تأیید می‌کنند که سلمان مسأله امامت به حق را هنگام انتخاب ابوبکر مطرح کرده است؛ اما شاید در مجلسی خصوصی.[۱۱]

تاریخ مرگ[ویرایش]

به نقل از کتاب «سلمان پاک» اثر ماسینیون ترجمه علی شریعتی: تاریخ مرگ سلمان مشخص نیست. «پایان خلافت عمر» یا «در خلافت عثمان» به نقل از واقدی و ابن سعد. زیرا پیش از این در خلافت عثمان وی در کوفه اقامت گزیده بود. در قرن سوم گردآورندگان احادیث سنت تاریخ مرگش را سال ۳۸ هجری معین کردند. لویی ماسینیون در کتاب خود حدس می‌زند که: سلمان با مصادره شدن مقرری اهل بیت به نفع بیت‌المال توسط دستگاه خلافت از اقطاعش در مدینه محروم شده بود. مانند هر تازه مسلمان غیر عربی برای حفظ امنیت شخصی‌اش با بنی عبدالقیس که سلمان تا عراق همراه آنان رفت هم پیمان گردیده است. هنگامی که وضع خاص بنی عبدالقیس را مطالعه می‌کنیم به نکاتی بر می‌خوریم که این فرضیه را تقویت می‌کند.[۱۲]

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ ۱٫۵ Vida, “Salmān al-Fārisī”, EI.
  2. Richard A. Gabriel, Muhammad: Islam's first great general, University of Oklahama, page ۱۳۵
  3. [http://www.salmancongress.ir/persian/aboutSalman.aspx الاعلام زرکلی ج ۳ ص ۱۱۱ و الوفی بالوفیات ج ۵ ص ۹۸
  4. تاریخ دمشق ابن عساکر
  5. قبل از ظهور اسلام تاریخ ایران
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ مانی و آیین او از: فرید شالیزاده و سایت روزنامک
  7. الآثار الباقیه عن القرون الخالیه دائرةالمعارف بزرگ اسلامی
  8. شناخت هویّت ایرانی از زمان فردوسی تاکنون مرتضی ثاقب فر - سخنرانی در دانشکده حقوق دانشگاه تهران در «همایش هویّت و حاکمیت ملی ایران «در ۲۷ بهمن ۱۳۸۳، منتشره در ماهنامه ایران‌مهر به تاریخ اسفند ۱۳۸۳
  9. سابقهٔ تاریخی اسکان قبایل عرب در خوزستان دکتر امیرحسین خنجی - دوشنبه ۳ اسفند ۱۳۸۱ - ایران امروز
  10. سفینة البحار، ج ۱، ص ۶۴۶.
  11. کتاب سلمان پاک نوشته: لویی ماسینیون، ص ۷۷.
  12. کتاب سلمان پاک نوشته: لویی ماسینیون، ص ۸۳.

منابع[ویرایش]

"Salman" redirects here. For other uses, see Salman (disambiguation).
Salman
Arabic: سلمان
Titles: al-Farsi Arabic: الفارسي, al-Muhammadi, Abu Al Kitabayn, Luqman al-Hakeem, and Paak
Birthplace Kazerun, Iran
Ethnicity Persian
Known For Being a companion of Muhammad and Ali
Burial Place Al-Mada'in, Iraq
Son Abdullah
Religion Islam
Works Partial[1] translation of the Quran into Persian

Salman the Persian or Salman al-Farsi (Persian: سلمان فارسی‎, born روزبه Rouzbeh, Turkish: Selman-ı Farisî, Arabic: سلمان الفارسي‎) was a companion of the Islamic prophet Muhammad and the first Persian convert to Islam. During some of his later meetings with the other Sahabah, he was referred to as Abu Abdullah ("Father of Abdullah"). He is credited with the suggestion of digging a trench around Medina when it was attacked by Mecca in a battle known as the Battle of Trench. He was born Zoroastrian then attracted to Christianity and then was converted to Islam. According to some traditions, he was appointed as the governor of Mada'in in Iraq. According to popular Shia tradition, Muhammad considered Salman as part of his household (Ahl al-Bayt).[2] He was a renowned follower of Ali ibn Abi Talib after the death of Muhammad.[3]

Birth and early life

Salman was born either in the city of Kazerun in Fars Province, or Isfahan in Isfahan Province, Persia.[4][5] His real name was "Ruzbih son of Marzban" and was a Persian although his name is of Semitic origin.[2][6][7] The first sixteen years of his life was devoted to studying so that he became a Zoroastrian Mogh or priest at the age of sixteen. At the same age he became the guardian of a fire temple, which was a well-respected job. Three years later in 587 he met a Nestorian Christian group and was so impressed by them that he left his family to join them.[8] his family imprisoned him afterwards to prevent him but he escaped.[8]

He traveled around the Middle East to discuss his ideas with priests, theologians and scholars and searched for truth.[8] In his stay in Syria he heard of Muhammad, whose coming has been predicted by his last Christian teacher in his deathbed.[6] the new prophet who would come to renew the religion of Abraham. Afterwards and during his Journey to Arabian Peninsula he was betrayed and was sold to a Jew in Medina. He met Muhammad there and recognized the marks that the monk has described to him and converted to Islam and was freed by him.[2][6] Later on he became intimate to Muhammad and Ali so as according to Shiite traditions he is called as a member of House of Muhammad.[2]

Abu Hurairah is said to have referred to Salman as "Abu Al Kitabayn" (The father of the two books, i.e., the Bible and the Quran) and Ali is said to have referred to him as Luqman al-Hakeem (Luqman the wise - reference to a wise man in the Quran known for his wise statements)[9]

Career

Further information: Battle of the Trench
Mosque Salman al-Farsi, battle of trench, Medina

It was Salman who came up with the idea of digging a great trench around the city of Medina to defend the city against the army of 10,000 Arabian non-Muslims. Muhammad and his companions accepted Salman's plan because it was safer and there would be a better chance that the non-Muslim army would have a larger number of casualties.[2][6][7][8]

Salman participated in the conquest of the Sasanian Empire and became the first governor of Sasanid capital after its fall at the time of the second Rashisun Caliph.[7] According to some other sources,[8] however, he was disappeared from public life after Muhammad's death; until 656 when Ali became Caliph, and appointed Salman as the governor of Al-Mada'in at the age of 88.[8]

While some sources gather Salman with the Muhajirun,[10] other sources narrate that during the Battle of the Trench, one of Muhajirun stated "Salman is one of us, Muhajirun", but this was challenged by the Muslims of Medina (also known as the Ansar). A lively argument began between the two groups with each of them claiming Salman belonged to their group and not to the other one. Muhammad arrived on the scene and heard the argument. He was amused by the claims but soon put an end to the argument by saying: "Salman is neither Muhajir nor Ansar. He is one of us. He is one of the People of the House."[11]

Salman in Quran

Salman was the only person close to Muhammad who had profound knowledge of Zoroastrian, Judaism and Christianity. 'We know indeed that they say 'it is a man who teaches him.' The tongue of him the wickedly point to is notably foreign, while this is Arabic, pure and clear.[a] The Arabic word translated above as 'foreign' is 'Ajam' . this word was used by Arabs to refer to the presians.[8] It is pointed out that the non-Arab person was Salman.[8]

Death

When exactly Salman died is unknown, however it was probably during Uthman ibn Affan's reign or the second year of Ali's reign. One source states that he died in 32 AH/652 or 653 AD in the Julian calendar,[12][13] while another source says he died during Uthman's era in 35 AH/655 or 656 AD.[13] Other sources state that he died during Ali's reign.[9] His tomb is located in Al-Mada'in, or according to some others in Isfahan, Jerusalem and elsewhere.[2]

Works

He translated part of the Quran into Persian, thus becoming the first person to interpret and translate the Quran into a foreign language.[14]

Shia view

Shias, Twelvers in particular, hold Salman in high esteem for a hadith attributed to him, in which all twelve Imāms were mentioned to him by name, from Muhammad.[15]

Ali Asgher Razwy, a 20th-century Shia Twelver Islamic scholar states:

If anyone wishes to see the real spirit of Islam, he will find it, not in the deeds of the nouveaux riches of Medina, but in the life, character and deeds of such companions of the Apostle of God as Ali ibn Abi Talib, Salman el-Farsi, Abu Dharr el-Ghiffari, Ammar ibn Yasir, Owais Qarni and Bilal. The orientalists will change their assessment of the spirit of Islam if they contemplate it in the austere, pure and sanctified lives of these latter companions.

Sufi view

Salman is also well known as prominent figure in Sufi traditions.[2] Suffi orders such as Qadariyya and Baktashiyya and Naqshbandihave salman in their Isnad of their brotherhood.[7] In the Oveyssi-Shahmaghsoudi order and Naqshbandi order, Salman is the third person in the chain connecting devotees with Muhammad. He also founded Futuwwa along with Ali ibn abi Talib.[7]

Notes

See also

References

  1. ^ An-Nawawi, Al-Majmu', (Cairo, Matbacat at-'Tadamun n.d.), 380.
  2. ^ a b c d e f g Jestice, Phyllis G. (2004). Holy People of the World: A Cross-cultural Encyclopedia, Volume 1. ABC-CLIO. p. 761. ISBN 978-1576073551. 
  3. ^ Adamec, Ludwig W. (2009). Historical Dictionary of Islam. Lanham, Maryland • Toronto • Plymouth, UK: The Scarecrow Press, Inc. pp. 276–277. 
  4. ^ "Salman The Persian - Biography". Experiencefestival.com. Retrieved 2013-01-05. 
  5. ^ "Salman al-Farsi (Salman the Persian)". Islamawareness.net. Retrieved 2013-01-05. 
  6. ^ a b c d Houtsma & Wensinck (1993). First Encyclopaedia of Islam: 1913-1936. Brill Academic Pub. p. 116. ISBN 978-9004097964. 
  7. ^ a b c d e Zakeri, Mohsen (1993). Sasanid Soldiers in Early Muslim Society: The Origins of 'Ayyārān and Futuwwa. Jremany. p. 306. 
  8. ^ a b c d e f g h Navarr, Miles Augustus (2012). Forbidden Theology: Origin of Scriptural God. Xlibris. pp. 124–125. ISBN 978-1477117521. 
  9. ^ a b "سلمان الفارسي - الصحابة - موسوعة الاسرة المسلمة". Islam.aljayyash.net. Retrieved 2012-12-25. 
  10. ^ "Seventh Session, Part 2". Al-islam.org. Retrieved 2013-01-05. 
  11. ^ Akramulla Syed (2010-03-20). "Salman the Persian details: Early Years in Persia (Iran)". Ezsoftech.com. Retrieved 2013-01-05. 
  12. ^ سلمان_الفارسي
  13. ^ a b Calendar Converter
  14. ^ An-Nawawi, Al-Majmu', (Cairo, Matbacat at-'Tadamun n.d.), 380.
  15. ^ Abu Ja'far Muhammad ibn Jarir ibn Rustom al-Tabari. Dalail al-Imamah. p.447.
  16. ^ A Restatement of the History of Islam and Muslims on Al-Islam.org Umar bin al-Khattab, the Second Khalifa of the Muslims

External links