سلمان فارسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فارسی English
سلمان پارسی
صحابی ایرانی پیامبر اسلام
Salman Pak.jpg
شناسنامه
نام کامل روزبه
لقب سلمان فارسی
مکتب اسلام
زادروز
زادگاه جی یا رامهرمز[۱]، ایران
محل مرگ مدائن، ایران باستان (عراق کنونی)
مدفن جنوب بغداد
دین اسلام

سلمان فارسی -که پیش از مسلمان شدن روزبه نام داشت- از صحابه ایرانی مشهور محمد، پیامبر اسلام بود که محمد او را از اهل بیت و سلمان محمدی خواند. او با این که پسر یکی از دهقانان ایران بود[۱]، زرتشتی باقی نماند و سال‌ها در پی حقیقت و دین راستین به سرزمین‌های گوناگون سفر کرد که در همین سفرها در سرزمینی به بردگی درآمد و سپس با کمک محمدآزاد گشت.[۱] سلمان فارسی حکیمی که خرد و دانش‌های ایرانیان و مسیحیان را می‌دانست از مشاوران محمد، از جمله طراح اصلی حفر خندق در جنگ خندق بوده‌است. او در انتهای عمر خود والی مدائن گردید.

زادگاه و کودکی[ویرایش]

سلمان فرزند یک زمین دار ایرانی اهل جی نزدیک اصفهان بود[۱] هرچند دربارهٔ زادگاه وی اختلاف نظر است و در این باره از شهرهایی چون اصفهان[۲][۳]، دشت ارژن استان فارس و رامهرمز خوزستان[۴] به عنوان زادگاه سلمان فارسی یاد شده‌است. برخی از محققان او را از خاندانی مزدکی می‌دانند[۵] و برخی معتقدند از طبقه برگزیدگان جامعه مانوی بوده‌است.[۶]

اندیشه سلمان[ویرایش]


سلمان در آغاز در ایران با باورهای میترایی آشنا بود و سپس باورهای زرتشتی و سپس باورهای مانوی و بدینگونه با حکمت و خرد ایران باستان آشنا بود. به غرب رفت و با باورهای مسیحی آشنا شد و سالها در آنجا در خدمت کلیسا بود و در کنار آنجا با عقاید یهودی بیشتر آشنا شد. این گونه با اندیشه مسیحی کاملاً آشنا بود. در یثرب محمد را دید و با عقاید او اسلام آشنا شد. اندیشه سلمان ترکیب است از حکمت ایرانی و اسلامی که تجربه مطالعه و دریافت ادیان و حکمت‌های دیگر را داشته است و اکثر فلاسفه اسلامی ایران امروز، خود را پیرو مکتب سلمان می دانند. لویی ماسینیون فرانسوی، آثار منسوب به سلمان را، چهار کتاب معرفی می‌کند، که از جمله آنها «خبر جاثلیق» است که ۱۰ سند مکتوب را برای ذکر آن آورده است.

ایمان به مانی[ویرایش]

سلمان (روزبه) فارسی از طبقه برگزیدگان جامعه مانوی بوده‌است و چون دین مانی را بر دین زرتشتی ترجیح داده بود مجبور به فرار از ایران شد.[۶][۷][۸][۹]

ایمان به مسیحیت[ویرایش]

او در سنین جوانی به مسیحیت روی آورد. او سپس برای تحصیل دین به سوریه رفت.[۱] ابوریحان بیرونی در «الآثار الباقیه عن القرون الخالیه» می‌نویسد: «انجیل سبعین (بلامس) نام انجیلی است که سلام پسر عبدالله سلام از زبان سلمان فارسی نوشته‌است.» او پس از فوت استادش همراه با کاروانی رهسپار شبه جزیره عربستان شد-واین مقارن با زمانی بود که محمد امین مالتجاره خدیجه یگانه زن متمول جزیره العرب رامدیریت میکردوخدیجه محمد را نه فقط برای اداره اموال که برای زندگی مشترک می‌آزمود-در راه کاروان مورد حمله قرار می‌گیرد و او به اسارت در آمد و مردی یهودی از مدینه او را به بردگی خرید و به یثرب برد

ایمان به اسلام[ویرایش]

سلمان در مدینه با محمد آشنا شد و به اسلام ایمان آورد.[۱] در سفینة البحار آمده‌است هنگامی که محمد به مدینه هجرت کرد با دعوت محمد با دین اسلام آشنا شد و مسلمان شد و محمدبا مولای او قراردادی بست که سلمان کار کند و از درآمدهای خود، خود را آزاد کند. پیامبر و مسلمانان مدینه به او کمک کردند که بهای خود را (به مبلغ چهل نهال خرما و چهل وقیه-هر وقیه معادل چهل درهم) به یهودی بپردازد و آزاد شود.[۱۰] که معتقد است آشنایی وی بعد از پیامبری محمد است اما اشاره‌ای به سال آن نکرده‌است

جنگ خندق[ویرایش]

در جنگ خندق، که در سال ۵ هجری رخ داد و به پیشنهاد سلمان، پیرامون شهر خندق کندند. واژهٔ خندق عربی‌شدهٔ واژهٔ پارسی میانه کَندَگ و به معنی کَنده‌است. در زبان‌های کهن ایرانی چون اوستایی و فارسی باستان، ریشهٔ «کن» به معنی «کندن» امروزی به کار می‌رفته‌است و «فرکنتن» یعنی آغاز به ساختن ساختمان یا شهر. هر گروهی می‌خواست سلمان با آنها باشد؛ مهاجران می‌گفتند: سلمان از ما است و انصار می‌گفتند: سلمان از ما است.

بعد از مرگ محمد[ویرایش]

ماسینیون در کتاب "سلمان پاک" می‌نویسد: سلمان در تأسف از انتخاب عجولانه ابوبکر در سقیفه با یک نوع محافظه کاری و توداری خاص در برابر شهود به فارسی گفته‌است: "کردید ونکردید" و این عبارت بسیار غامضی است. آیا ترکیب اصلی این عبارت به فارسی بوده‌است؟ مدائنی و بلاذری آن را به این صورت نشر داده‌اند: "کرداد و ناکرداد" (به فارسی میانه). باید گفت که این عبارت گرچه دلالت بر این ندارد که سلمان در سال ۱۱ هجری بعد از مرگ محمد با سر تراشیدن و کشیدن شمشیر به عقیده امامیه علناً مخالفت خود را ابراز کرده باشد ولی بر خلاف گفته جوزف هوروویتس نشانهٔ آن است که یک قرن و نیم قبل از یعقوبی روایات عراقی تأیید می‌کنند که سلمان مسأله امامت به حق را هنگام انتخاب ابوبکر مطرح کرده‌است؛ اما شاید در مجلسی خصوصی.[۱۱]

تاریخ مرگ سلمان[ویرایش]

به نقل از کتاب "سلمان پاک" اثر ماسینیون ترجمه علی شریعتی: تاریخ مرگ سلمان مشخص نیست. "پایان خلافت عمر" یا "در خلافت عثمان" به نقل از واقدی و ابن سعد. زیرا پیش از این در خلافت عثمان وی در کوفه اقامت گزیده بود. در قرن سوم گردآورندگان احادیث سنت تاریخ مرگش را سال ۳۸ هجری معین کردند. لویی ماسینیون در کتاب خود حدس می‌زند که: سلمان با مصادره شدن مقرری اهل بیت به نفع بیت المال توسط دستگاه خلافت از اقطاعش در مدینه محروم شده بود. مانند هر تازه مسلمان غیر عربی برای حفظ امنیت شخصی اش با بنی عبدالقیس که سلمان تا عراق همراه آنان رفت هم پیمان گردیده‌است. هنگامی که وضع خاص بنی عبدالقیس را مطالعه می‌کنیم به نکاتی بر می‌خوریم که این فرضیه را تقویت می‌کند.[۱۲]

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ ۱٫۵ Vida, “Salmān al-Fārisī”, EI.
  2. Richard A. Gabriel, Muhammad: Islam's first great general, University of Oklahama, page ۱۳۵
  3. [http://www.salmancongress.ir/persian/aboutSalman.aspx الاعلام زرکلی ج ۳ ص ۱۱۱ و الوفی بالوفیات ج ۵ ص ۹۸
  4. تاریخ دمشق ابن عساکر
  5. قبل از ظهور اسلام تاریخ ایران
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ مانی و آیین او از: فرید شالیزاده و سایت روزنامک
  7. الآثار الباقیه عن القرون الخالیه دائرةالمعارف بزرگ اسلامی
  8. شناخت هویّت ایرانی از زمان فردوسی تاکنون مرتضی ثاقب فر - سخنرانی در دانشکده حقوق دانشگاه تهران در «همایش هویّت و حاکمیت ملی ایران«در ۲۷ بهمن ۱۳۸۳، منتشره در ماهنامه ایران‌مهر به تاریخ اسفند ۱۳۸۳
  9. سابقهٔ تاریخی اسکان قبایل عرب در خوزستان دکتر امیرحسین خنجی - دوشنبه ۳ اسفند ۱۳۸۱ - ایران امروز
  10. سفینة البحار، ج ۱، ص ۶۴۶.
  11. کتاب سلمان پاک نوشته: لویی ماسینیون، ص ۷۷.
  12. کتاب سلمان پاک نوشته: لویی ماسینیون، ص ۸۳.

منابع[ویرایش]

Salman
Arabic: سلمان
Titles: al-Farsi Arabic: الفارسي, al-Muhammadi, Abu Al Kitabayn, Luqman al-Hakeem, and Paak
Birthplace Kazerun, Iran
Ethnicity Persian
Known For Being a loyal companion of Muhammad and Imam Ali
Influences Allah, Muhammad, Imam Ali, and the Ahl al-Bayt
Burial Place al-Mada'in, Iraq
Son Abdullah
Religion Islam
Denomination Muslim
Opponents Enemies of the following: Opponents of Allah, Opponents of Islam opponents of Muhammad and of the Ahl al-Bayt
Works Translated the Quran into Persian

Salman the Persian (Persian: سلمان فارسی‎, born روزبه Rozbeh, Arabic: سلمان الفارسي)‎ was one of the most loyal companions of Prophet Muhammad. In addition, Salman was the first Persian convert to Islam. During some of his later meetings with the other Sahabah, he was referred to as Abu Abdullah ("Father of Abdullah"). According to some traditions, he was appointed as the governor of Mada'in in Iraq. According to popular Islamic tradition, Muhammad considered Salman as part of his household (Ahl al-Bayt).

Birth place

Salman was born either in the city of Kazerun in Pars Province, or Isfahan in Isfahan Province, Persia.[1][2]

Titles

Abu Hurairah called Salman Abu Al Kitabayn (The father of the two books, i.e., the Bible and the Quran) and Imam Ali called him Luqman al-Hakeem (Luqman the wise - reference to a wise man in the Qur'an known for his wise statements)[3]

Traditional Biography

According to some tradition, Salman, whose original name in some traditions is said to be Rouzbeh, was said to be born into a Zoroastrian priestly family. He said to have converted to Christianity at a young age.[4] He had heard from the priests of the coming of another prophet.[4] He searched for the promised prophet and after going through many hardships, and phases, was captured as a slave and brought into Medina. Muhammed is said to have bought him and freed him from.[4]

Battle of the Trench (Khandaq)

Mosque Salman al-Farsi, battle of trench, Medina

It was Salman who came up with the idea of digging a great trench around the city of Medina to defend the city and its people from the army of 10,000 non-Muslims of Arabia. Muhammad and his companions agreed and accepted Salman's plan because it was safer and there would be a better chance that the non-Muslim army of Arabia would have a larger number of casualties. The attack that the Muslims had expected, is known as the Battle of the Trench.

While some sources gather him with the Muhajirun,[5] other sources narrate that during the Battle of the Trench, one of Muhajirun stated "Salman is one of us, Muhajireen", but this was challenged by the Muslims of Medina known in Arabic as the Ansar. A lively argument began between the two groups, each of them claiming that Salman belonged to their group, and not to the other group. Muhammad arrived on the scene, and heard the argument. He was amused by the claims, but he soon put an end to their arguments by saying: "Salman is neither Muhajir nor Ansar. He is one of us. He is one of the People of the House, ahl al-Bayt."[6]

Death

When exactly Salman died is unknown, however it is probably during Uthman ibn Affan's reign or the second year of Ali's reign. One source says he died in 32 AH/654 AD,[7] while another source says he died during Uthman's era in 35 hijri/657 AD, which is wrong as Uthman died a year earlier, so if their claim that Salman died in 35 hijri/657 AD is correct then it must have been during Ali's reign.[3]

A Prophetic Narratation

A measure of Salman's scriptual attainment can be gleaned by the following narrations. The second narration implies that Salman could also read Hebrew.

Narrated Abu Juhaifa:

The Prophet made a bond of brotherhood between Salman and Abu Ad-Darda.' Salman paid a visit to Abu Ad-Darda' and found Um Ad-Darda' dressed in shabby clothes and asked her why she was in that state. She replied, "Your brother Abu Ad-Darda' is not interested in (the luxuries of) this world." In the meantime Abu Ad-Darda' came and prepared a meal for Salman. Salman requested Abu Ad-Darda' to eat (with him), but Abu Ad-Darda' said, "I am fasting." Salman said, "I am not going to eat unless you eat." So, Abu Ad-Darda' ate(with Salman). When it was night and (a part of the night passed), Abu Ad-Darda' got up (to offer the night prayer), but Salman told him to sleep and Abu Ad-Darda' slept. After sometime Abu Ad-Darda' again got up but Salman told him to sleep. When it was the last hours of the night, Salman told him to get up then, and both of them offered the prayer. Salman told Abu Ad-Darda', "Your Lord has a right on you, your soul has a right on you, and your family has a right on you; so you should give the rights of all those who has a right on you." Abu Ad-Darda' came to the Prophet and narrated the whole story. The Prophet said, "Salman has spoken the truth."[8]

Narrated Salman al-Farsi:

I read in the Torah that the blessing of food consists in ablution before it. So I mentioned it to the Prophet (peace be upon him). He said: The blessing of food consists in ablution before it and ablution after it.[9]

Works

He translated part of the Quran into Persian, thus becoming the first person to interpret and translate the Qur'an into a foreign language.[10]

Quotation

I am Salman, the son of Islam from the children of Adam.

—Salman, Companions of The Prophet, Vol.1, by: Abdul Wahid Hamid

Shi'a view

Shias, Twelvers in particular, hold Salman in high esteem for a hadith attributed to him, in which all twelve Imāms were mentioned to him by name, from Muhammad.[11] He is also mentioned in one hadith regarding the perfect Shia.

Ali Asgher Razwy, a 20th-century Shi'a Twelver Islamic scholar states:

If anyone wishes to see the real spirit of Islam, he will find it, not in the deeds of the nouveaux riches of Medina, but in the life, character and deeds of such companions of the Apostle of God as Ali ibn Abi Talib, Salman el-Farsi, Abu Dharr el-Ghiffari, Ammar ibn Yasir, Owais Qarni and Bilal. The orientalists will change their assessment of the spirit of Islam if they contemplate it in the austere, pure and sanctified lives of these latter companions.

Sufi view

Sufis refer to him often; in the Oveyssi-Shahmaghsoudi order and Naqshbandi order, Salman is the third person in the chain connecting devotees with Muhammad.

See also

References

  1. ^ "Salman The Persian - Biography". Experiencefestival.com. Retrieved 2013-01-05. 
  2. ^ "Salman al-Farsi (Salman the Persian)". Islamawareness.net. Retrieved 2013-01-05. 
  3. ^ a b "سلمان الفارسي - الصحابة - موسوعة الاسرة المسلمة". Islam.aljayyash.net. Retrieved 2012-12-25. 
  4. ^ a b c Muḥammad ʻAlī Mu·ad̲d̲in Sabzawārī, Mohammad Hassan Faghfoory (translator), Tuhfah-yi 'Abbasi, University Press of America, 2008.pg 33
  5. ^ "Seventh Session, Part 2". Al-islam.org. Retrieved 2013-01-05. 
  6. ^ Akramulla Syed (2010-03-20). "Salman the Persian details: Early Years in Persia (Iran)". Ezsoftech.com. Retrieved 2013-01-05. 
  7. ^ http://islamstory.com/سلمان_الفارسي
  8. ^ Sahih al-Bukhari, 3:31:189
  9. ^ Sunan Abu Dawood, 27:3752
  10. ^ An-Nawawi, Al-Majmu', (Cairo, Matbacat at-'Tadamun n.d.), 380.
  11. ^ Abu Ja'far Muhammad ibn Jarir ibn Rustom al-Tabari. Dalail al-Imamah. p.447.
  12. ^ A Restatement of the History of Islam and Muslims on Al-Islam.org Umar bin al-Khattab, the Second Khalifa of the Muslims

External links