سعید بن مسیب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

سَعید بن مُسَیِّب بن حُزن مَخزومی قریشی با کنیه ابو محمد (زادهٔ ۱۶ ه.ق، درگذشتهٔ ۹۴ ه.ق) فقیه، راوی حدیث و از تابعین بود که یکی از فقهای هفتگانه شهر مدینه به شمار می‌آمد.

روایت‌هایی از علی بن حسین زین‌العابدین و عبدالله بن عمر نقل شده که او را آگاه‌ترین و دانشمندترین انسان زمانه خود شمرده‌اند. وی از مخالفان بنی امیه بود و از بیعت با یزید بن معاویه خودداری کرد. ابن مسیب به ویژه پس از آنکه به خواستگاری عبدالملک مروان از دخترش برای ولیعهد و فرزندش ولید جواب رد داد و دخترش را، در برابر دو درهم مهریه، به عقد مردی تهیدست درآورد، مورد خشم خلیفه قرار گرفت.[۱]

خانواده[ویرایش]

وی سعید بن مسیب بن أبی وهب مخزومی قریشی نام داشت و ابومحمد کنیه‌اش بود. مادرش ام سعید دختر حکیم بن امیه سلمی و فرزندانش محمد، الیاس، سعید، ام عمرو، ام عثمان و فاخته نام داشتند. با دختر ابوهریره ازدواج کرده بود و اکثر روایتهایش از ابوهریره نقل می‌شد.[۲][۳]

نظریات[ویرایش]

از معروفترین نظریات او، می توان به انکار وجود نسخ در قرآن اشاره کرد. فخر رازی در تفسیر خود ذیل آیه ۱۰۶ البقره از او و دیگر فقیه برجسته عصر تابعین، عطاء بن أبی رباح نقل می کند که این دو نسخ را به معنای کتابت می دانستند نه ازاله و الغاء.

این نظر را طبری از صحابی عبدالله بن مسعود و شاگردان او، و همچنین فقیه تابعی مجاهد بن جبر نیز، نقل می کند. در میان فقهای معاصر، احمد صبحی منصور هم چنین عقیده ای دارد

منابع[ویرایش]

  1. سعید بن مسیب ماهنامه کوثر، اسفند ۱۳۷۷، شماره ۲۴
  2. سعید بن المسیب مرکز البحوث و الدراسات المدینه المنوره
  3. سعیدبن مسیب مخزومی بایگانی‌شده در ۱۴ مارس ۲۰۱۲ توسط Wayback Machine وب‌گاه طهور