ابان بن تغلب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

أبان بن تغلب جُرَیری (؟ -۷۵۸م) قاری و لغوی شیعی کوفی بود.[۱] از شاگردان برجستهٔ علی بن حسین چهارمین امام شیعیان، و از رجال حدیث است که رجال شیعه و سنی به اخبار و روایات او اعتماد داشته‌اند. او در فقه و ادبیات عرب و قرائت قرآن سرآمد بود. کتاب‌هایی تألیف کرده از جمله: تفسیر غریب القرآن و کتاب الفضائل. ابان قرائت منحصربه‌فردی در قرآن داشت که هم‌اکنون نزد قاریان قرآن مشهور است.

دیدگاه شیعه[ویرایش]

شیخ طوسی در مورد او گفته است: «وی امام سجاد، امام باقر و امام صادق را درک کرده است... او قابل اعتماد است و در میان اصحاب ائمه منزلت عظیمی دارد.»

«نجاشی» او را دارای جایگاهی عظیم می‌داند.

دیدگاه اهل تسنن[ویرایش]

عدهٔ زیادی از علمای اهل سنت با اقرار به شیعه‌بودن او، روایاتش را مورد اعتماد دانسته‌اند و از او حدیث نقل کرده‌اند. نظیر نسائی، حاکم، ابن سعد، ذهبی[نیازمند منبع]

مرگ[ویرایش]

بنا بر معجم رجال الحدیث او در زمان حیات جعفر صادق ششمین امام شیعیان در سال ۱۴۱ درگذشت.

منابع[ویرایش]

  1. زرکلی، خیرالدین. «الجُرَیری، أبان بت تغلب». در الأعلام. ج. ۱. بیروت: دارالعلم للملایین، ۲۰۰۲م. ۲۷–۸. بازبینی‌شده در ۲۹ اکتبر ۲۰۱۶. 
  • معجم رجال الحدیث، ج ۱، ص ۱۴۳