ابوسفیان بن حرب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
ابوسفیان بن حرب
أبی سفیان صخر بن حرب بن أمیة بن عبد شمس بن عبد مناف بن قصی الأموی القرشی.png
شناسنامه
نام کامل صخر بن حرب بن أمیة بن عبد شمس
نسب الأموی القرشی الکنانی
لقب أبو حنظلة
زادروز ۶۳ ق. هـ / ۵۶۰م
زادگاه مکه
تاریخ مرگ بین ۳۰ هـ/۶۵۲م و ۳۴ هـ/۶۵۶م
مکان مرگ مدینه
آرامگاه بقیع، مدینه
همسر صفیة بنت أبی العاص بن أمیة بن عبد شمس
هند بنت عتبة بن ربیعة بن عبد شمس
زینب بنت نوفل بن خلف بن قوالة
عاتکة بنت أبی أزیهر بن أنیس بن الخیسق
صفیة بنت أبی عمرو بن أمیة بن عبد شمس
أمامة بنت سفیان بن وهب بن الأشیم
لبابة بنت أبی العاص بن أمیة بن عبد شمس
فرزندان رملة الکبری (ام حبیبه)، أمیمة، حنظلة، معاویة، عتبة، جویریة، أم الحکم، یزید، محمد، عنبسة، عمرو، عمر، صخرة، هند، میمونة، رملة الصغری
خانواده پدرش: حرب بن أمیة بن عبد شمس بن عبد مناف

مادرش: صفیة بنت حزن بن بجیر بن الهزم

برادرانش: عمرو بن حرب الحارث بن حرب أم جمیل بنت حرب أروی بنت حرب

اسلام
تاریخ اسلام آوردن ۸ هـ
نبردها همراه با محمد غزوه حنین، غزوه طائف

ابوسفیان (نام کامل:ابوحنظله صخر ابن حرب ابن امیه، مرگ: ۳۲ ه‍. ق) از بازرگانان معروف و بزرگان قریش در زمان محمد بن عبدالله بود. وی پدر معاویه و جد عده‌ای از خلفای معروف به بوسفیانی بود.[۱]

از دیگر کارهای او فرماندهی نیرویی برای کنترل برده‌ها در مکه بود. در جنگ بدر حضور داشت و در جنگ احد در برابر محمد جنگید. او در فتح مکه شهادتین گفت و در چند جنگ برای اسلام شرکت کرد. ابوسفیان در سال ۳۲ هجری در مدینه درگذشت.

او از جمله کسانی بود که با محمد خصومت و عداوت شدیدی داشت و در ادامه پس از فتح مکه توسط مسلمانان، مسلمان شد. او در تحریم محمد و خاندان بنی هاشم (ماجرای شعب ابی طالب) دست داشت.

نسب[ویرایش]

پدرش حرب بن أمیة بن عبدشمس بن عبدمناف بن قُصَی بن کِلاب بن مُرَّة بن کعب بن لُؤَی بن غالب بن فَهر بن مالک بن نَضر بن کِنانة بن خُزَیمَة بن مُدرِکَة بن إلیاس بن مُضَر بن نزار بن مُعِدّ بن عدنان بود. مادرش صفیه دختر حُزن بن بُجَیر بن هَزم بن رُؤَیبَة بن عبدالله بن هلال بن عامر بن صَعصَعة بن معاویة بن بکر بن هوازن بن منصور بن عِکرَمَة بن خَصَفة بن قیس عیلان مُضَر بن نزار بن مُعِدّ بن عدنان بود.

همچنین عبد مناف جد مشترک محمد و علی است که ابوسفیان بن حرب بن امیه بن عبد شمس بن عبدالمناف با هم اشتراکی می یابند.(شجره‌نامه محمد: محمد بن عبدالله بن عبدالمطلب بن هاشم بن عبد مناف، شجرنامه علی: علی بن ابوطالب بن عبدالمطلب بن هاشم بن عبدمناف)

مرگ[ویرایش]

ابوسفیان در مدینه، در سال ۳۲ هجری، درگذشت. عثمان بن عفان بر او نماز خواند و در بقیع دفن شد.

همسران و فرزندان[ویرایش]

همسران[ویرایش]

ابوسفیان همسران متعددی داشت. هند بنت عتبه ملقب به هند جگرخوار مهمترین همسر او بود. همچنین دو دختر أبی العاص بن أمیة به نامهای صفیه و لبابه که دخترعموهای ابوسفیان به شمار می رفتند دیگر همسران او بودند.

فرزندان[ویرایش]

  • معاویه مهمترین فرزند ابوسفیان بود که حدود 30 سال خلافت کرد و یکی از مهمترین خلفای بنی امیه به شمار می رود.
  • رمله معروف به ام حبیبه یکی از دختران ابوسفیان بود که با محمد (پیامبر اسلام) ازدواج کرد.
  • یزید یکی دیگر از فرزندان ابوسفیان بود که در فتح مکه مسلمان شد و در نبرد حنین شرکت جست.

منابع[ویرایش]

  1. فرهنگخواه، رسول (خرداد ماه ۱۳۵۹دائرةالمعارف اسلامی، عطائی، ص. ۳۱۲ تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)

[۱]

[۲]

برای مطالعه بیش‌تر[ویرایش]