خباب بن ارت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

خَبّاب پسر اَرَتّ نجدی تمیمی از اصحاب محمّد، پیغمبر اسلام و از مهاجرین است. خبّاب دهمین مردی بود که اسلام آورد. او معلّم قرآن فاطمه دختر خطاب و شوهرش سعید بود و او عمر بن خطاب را به خانه ارقم بن ابی الأرقم راهنمایی کرد و بعد نیز به او قرآن می‌آموخت. خبّاب در جنگ بدر، احد، خندق و تبوک در سپاه اسلام می‌جنگیده‌است. او در زمان خلافت علی بن ابی طالب درسال ۳۷ هجری در مدینه در سن ۷۳ سالگی درگذشت و علی بر پیکر او نماز گزارد.

منابع[ویرایش]

  • زندگی صحابه، محمود طریقی، مشهد، ۱۳۸۵