حارثه بنت محمود

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

حارثه دختر محمود خواهر امّ عبیس کنیز عمر پسر خطاب بود. وقتی حارثه اسلام آورد، عمر او را شکنجه کرد و حارثه در اثر این شکنجه‌ها بینایی اش را از دست داد. به استناد به کتاب سیرت رسول‌الله نوشته رفیع الدین اسحاق همدانی، ابوجهل به حارثه گفته بود «لات و عزّی تو را نفرین کرده‌اند و بینایی ات را از دست داده‌ای» امّا حارثه جواب داد: «بت‌ها نه به کسی سود می‌رسانند و نه زیانی از ایشان به ما می‌رسد» ابوبکر، بهای این کنیز را به عمر پرداخت و او را آزاد کرد. حارثه با محمّد به مدینه هجرت کرد و در آن جا درگذشت. تاریخ وفات او نامعلوم است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

لبینه

زنیره

حارثه

سمیه دختر خیاط

صحابه

صحابیات

منابع[ویرایش]

  • ویکی‌پدیای انگلیسی
  • زندگی صحابه، محمود طریقی، مشهد، ۱۳۸۵
  • سیرت رسول‌الله، رفیع الدین اسحاق همدانی، تهران، ۱۳۶۱