حکیمه خاتون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

حکیمه دختر محمد تقی، امام نهم شیعیان (به عربی: حکیمه بنت محمد الجواد) معروف به حکیمه خاتون از این جهت که راوی احادیث و روایات است، در تاریخ شیعه حائز اهمیت است. از جمله مهم‌ترین روایت او مربوط به تولد و غیبت حجت بن الحسن است که به صورت زیر می‌توان تقسیم‌بندی کرد:

۱. روایات درباره نرجس خاتون ؛ مادر حجت بن الحسن،
۲. روایات درباره تولد حجت بن الحسن
۳. روایات درباره امامت حجت بن الحسن

او در تاریخ دهه دوم قرن سوم قمری یعنی مابین سال‌های ۲۱۳ ـ ۲۱۹ قمری متولد شده‌است. پدرش محمد بن علی الجواد، برادر بزرگش علی بن محمد الهادی و مادرشان سمانه مغربیه می‌باشد. شوهر حکیمه خاتون در منابع ابوعلی حسن بن‌علی مرعش بن عبیدالله بن ابی‌الحسن محمد اکبر بن محمد حسن بن حسین اصغر بن سجاد بیان شده‌است. ثمرهٔ ازدواج حکیمه خاتون سه فرزند به نام‌های حسین، زید و حمزه بود و در کتاب الفخری فی أنساب الطالبین آمده‌است که حسن بن علی مرعش، اولاد و اعقابی در ری وقزوین دارد.

منابع متقدم درباره سال درگذشت حکیمه خاتون اشاره‌ای نکرده‌اند و در منابع متأخر درگذشت او را در سال ۲۷۴ قمری و محل دفن او را سامرا و حرم عسکریین ذکر کرده‌اند.

منابع[ویرایش]

پیوندها[ویرایش]