ابوایوب انصاری

آرامگاه ابوایوب در مسجد سلطان ایوب در استانبول

ابوایّوب خالد ابن زید ابن کلیب ابن ثعلبة ابن عوف ابن غنم ابن مالک ابن النجار ابن ثعلبة ابن عمرو انصاری خَزرَجی (۵۷۶ میلادی در مدینه – ۶۷۴ میلادی در کنستانتینوپل) معروف به ابوایوب انصاری از اصحاب محمد ابن عبدالله و از انصار بود. پیامبر، پس از هجرت به مدینه، در خانۀ او سکونت کرد. با فتح مصر، ابوایوب به مصر رفت. او از مهم‌ترین راویان حدیث است.

خالد ابن زید، معروف به ابوایّوب انصاری، از قبیلۀ خزرج و میزبان پیامبر اسلام در هنگام هجرت او از مکه به مدینه است. ابوایوب انصاری در عقبه حاضر بود و در غزوات بدر، احد، خندق و ... حضور داشت.

برخی مفسران، نزول آیۀ ۵ سورۀ اَنفال^{[قرآن انفال ۵]} را دربارۀ ناخشنودی وی و شماری از انصار در رویارویی با قریش در جنگ بدر، و آیات ۱۲ و ۱۶ سورۀ نور^{[قرآن نور ۱۲–۱۶]} را در تأیید سخنان وی دانسته‌اند که با شنیدن ماجرای اِفک، آن را تهمتی بزرگ شمرد. آیۀ ۶۱ سورۀ نور^{[قرآن نور ۶۱]} را نیز در خصوص نگرانی او از خوردن طعام در منزل صحابه‌ای که در مأموریت جنگی بوده، دانسته‌اند.

وی زمانی که به‌همراه یزید ابن معاویه و به فرمان معاویة ابن ابی‌سفیان در محاصرۀ اول قسطنطنیه (۵۲ هـ.ق) شرکت کرده بود، درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد.

منابع

کتاب‌ها

• بامداد اسلام، عبدالحسین زرّین کوب، تهران: امیرکبیر، ۱۳۶۲
• تاریخ خلفا، رسول جعفریان، تهران: قلم، ۱۳۷۱
• فرهنگ فارسی دکتر محمد معین
• فرهنگ قرآن