موسیقی مجاز و غیرمجاز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
موسیقی در ایران
تاریخ
پیش از اسلام هخامنشیان • ساسانیان
پس از اسلام صدر اسلاممروگی
معاصر قاجارپهلویلس‌آنجلسیزیرزمینی
موسیقی سنتی ایرانی
مقام‌هانظریه ادواردستگاه‌هاتحول مقام به دستگاهردیفگوشهبداههآوازهاسازها
دیگر سبک‌ها
پاپرپراکسمفونیکجازمتالکرال
نواحی
آذربایجانیایلامیباصریبختیاریبخشی‌های خراسان شمالیبلوچیبندریترکمنیجنوبیخراسانیعلوانیهکردیکرمانیگیلکیلریمازندرانی
دینی
زرتشتینوروزخوانیتعزیهرمضانصلوات‌خوانیمداحی

موسیقی مجاز و غیرمجاز اصطلاحاتی هستند که پس از انقلاب در ایران برای دسته‌بندی انواع موسیقی به‌کار می‌رود. ملاک مجاز یا غیرمجاز بودن، داشتن مجوز وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است. داشتن حق تکثیر (کپی‌رایت) این آثار در ایران، منوط به داشتن مجوز است.[۱]

یک اثر موسیقایی، باید برای ترانه از شورای مجوز شعر و برای اثر صوتی به صورت جداگانه دارای مجوز باشد. اگرچه روند مجوزدهی وزارت ارشاد به موسیقی پیچیده و ملاک‌های آن تا حدودی مبهم است، اما موسیقی‌هایی که محتوای ناامیدکننده یا عاشقانه داشته‌باشند معمولاً در دریافت مجوز با مشکل روبرو می‌شوند. بیشتر هنرمندان سبک‌های رپ و راک نیز از دریافت مجوز بازمانده‌اند.[۱]

موسیقی‌های غیرمجاز ایرانی، معمولاً یا به دسته موسیقی لس‌آنجلسی یا به موسیقی زیرزمینی تعلق دارند. هنرمندان موسیقی غیرمجاز، در برگزاری کنسرت و فروش آثار خود با محدودیت‌های قانونی روبرو هستند.[۱]

منابع[ویرایش]