موسیقی مجاز و غیرمجاز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
موسیقی در ایران
تاریخ
پیش از اسلام ساسانیان
پس از اسلام صدر اسلاممروگی
معاصر قاجارپهلویلس‌آنجلسیزیرزمینی
موسیقی سنتی ایرانی
مقام‌هانظریه ادواردستگاه‌هاتحول مقام به دستگاهردیفگوشهبداههآوازهاسازها
دیگر سبک‌ها
پاپرپراکسمفونیکجازمتالکرال
نواحی
آذربایجانیایلامیباصریبختیاریبخشی‌های خراسان شمالیبلوچیبندریترکمنیجنوبیخراسانیعلوانیهکردیکرمانیگیلکیلریمازندرانی
دینی
زرتشتینوروزخوانیتعزیهرمضانصلوات‌خوانیمداحی

موسیقی مجاز و غیرمجاز اصطلاحاتی هستند که پس از انقلاب در ایران برای دسته‌بندی انواع موسیقی به‌کار می‌رود. ملاک مجاز یا غیرمجاز بودن، داشتن مجوز وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است. داشتن حق تکثیر (کپی‌رایت) این آثار در ایران، منوط به داشتن مجوز است.[۱]

یک اثر موسیقایی، باید برای ترانه از شورای مجوز شعر و برای اثر صوتی به صورت جداگانه دارای مجوز باشد. اگرچه روند مجوزدهی وزارت ارشاد به موسیقی پیچیده و ملاک‌های آن تا حدودی مبهم است، اما موسیقی‌هایی که محتوای ناامیدکننده یا عاشقانه داشته‌باشند معمولاً در دریافت مجوز با مشکل روبرو می‌شوند. بیشتر هنرمندان سبک‌های رپ و راک نیز از دریافت مجوز بازمانده‌اند.[۱]

موسیقی‌های غیرمجاز ایرانی، معمولاً یا به دسته موسیقی لس‌آنجلسی یا به موسیقی زیرزمینی تعلق دارند. هنرمندان موسیقی غیرمجاز، در برگزاری کنسرت و فروش آثار خود با محدودیت‌های قانونی روبرو هستند.[۱]

منابع[ویرایش]