پرش به محتوا

شهین حنانه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
شهین حنانه
زاده۱۳۱۹
ساری، مازندران، ایران
درگذشته۱ تیر ۱۳۷۶
تهران، تهران، ایران
آرامگاهامامزاده طاهر، کرج
پیشهشاعر، ترانه‌سرا و نویسنده
ملیتایرانی

شهین حنّانه (زادهٔ ۱۳۱۹ [الف] – درگذشتهٔ ۱ تیر ۱۳۷۶) شاعر، ترانه‌سرا، نقاش، پژوهشگر و نویسنده اهل ایران بود.[۱][۲]

زندگی‌نامه

[ویرایش]
نمایی از محل آرام‌گاه و سنگ‌مزار شهین حنّانه

شهین حنّانه در‌ سوم‌ دی ماه ۱۳۱۹ در ساری زاده شد و در تهران تحصیل کرد. او برادرزادهٔ مرتضی حنانه بود و چون پدرش به اقتضای شغل دائماً در سفر بود، مرتضی حنّانه برای شهین مثل پدر بود. مرتضی حنّانه به شهین مبانی موسیقی را آموزش داد امّا او موسیقی را حرفهٔ اصلی خود نکرد و با ترانه‌سرایی ارتباطش با موسیقی را حفظ کرد. شهین حنانه در دوران تحصیل خود، ذوق و استعداد خود را در سرودن شعر نشان داد. او برای ادامهٔ تحصیل به سوییس رفت و در رشتهٔ سرامیک تحصیل کرد.[۳] بعد از اتمام تحصیل با نشریات مختلف همکاری کرد و شعرهایش در روزنامه‌ها و مجله‌ها چاپ و ترانه‌هایش از رادیو پخش می‌شدند. او مدّت زیادی ادارهٔ صفحهٔ شعر «مجله بانوان» را بر عهده داشت و سال‌های هنری موفقی را سپری می‌کرد. او سرانجام بعد از یک دوره بیماری در سال ۱۳۷۶ درگذشت.[۲][۴][۱] یکی از اشعار او:[۲]

کسی بیدار نیست
و من که تنهایی را
با چهرهٔ شکسته خود
پیوند داده‌ام، در بی‌اعتباری این لحظه‌های پوچ
شب را و سیاهی را، فریاد می‌کنم
کسی بیدار نیست و شهر
در خواب رفته‌است
و آدم‌ها، در کسوت مردگان
مرگ سپیده را، پیغام می‌دهند.

آثار

[ویرایش]

کتاب‌ها

[ویرایش]
سالعنوانتوضیحات
۱۳۵۰کلیددو دفتر شعر
۱۳۶۱گل‌های رایکامجموعه شعر
۱۳۶۹یادنامهٔ مرتضی حنّانهمجموعه مقالات دربارهٔ مرتضی حنانه
۱۳۷۱ (جلد یکم)
۱۳۷۶ (جلد دوم)
پشت دریچه‌ها: گفتگو با همسران هنرمندانمجموعه مصاحبه با همسران ۳۲ نفر از هنرمندان ایرانی
-زن پاییزیرمان، منتشر نشده‌است.

ترانه‌شناسی

[ویرایش]

حنانه از ۱۸ سالگی ترانه‌سرایی را آغاز کرد. از او دست کم ۲۰۰ ترانه باقی مانده‌است که در آرشیو صدا و سیما موجود است.[۳]

نام ترانهخوانندهآهنگساز
«ارمغان بهار»سیمین غانمجواد لشکری
«مادر»مرضیهجواد لشگری
«دل درد دیده» حمیرا عطاالله خرم
«تنهایی»مازیارتورج شعبانخانی
مرتضی
«همصدا»پورانناصر چشم‌آذر
لیلا فروهر
معین
«قطره‌ها»مرجانصادق نوجوکی
«خونه خالی»مرجانتورج شعبانخانی
«قُمری»مرجانتورج شعبانخانی
«قصهٔ رفتن»نلیتورج شعبانخانی
«همزبون»بتیتورج شعبانخانی
«غروبه»گیتی پاشاییکیومرث سلیم‌پور
«مسافر غریب»حمیراصادق نوجوکی
«صدای پا»مهستیسیاوش زندگانی
«غمگین و تنها»مهستیناصر چشم‌آذر
«رنگ شب» مهستی محمد حیدری
«عزیز رفته»مهستیصادق نوجوکی
«خدانگهدار»مهستیصادق نوجوکی
«همیشه عاشق»مهستیصادق نوجوکی
«غمنامه»ستارتورج شعبانخانی
«پرنده»مانی رهنمابابک بیات

یادداشت‌ها

[ویرایش]
  1. در برخی منابع ۱۳۲۲ ذکر شده‌است.

منابع

[ویرایش]
  1. 1 2 «شهین حنانه که بود؟». ایسکانیوز. ۱۴ مهر ۱۳۹۳. دریافت‌شده در ۱۵ ژوئن ۲۰۲۰.
  2. 1 2 3 «یادی از شهین حنانه». کیهان لندن. ۲۰ ژوئن ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۱۵ ژوئن ۲۰۲۰.
  3. 1 2 ملکی، توکا (بهار ۲۰۱۴). زنان موسیقی ایران از اسطوره تا امروز. لس‌آنجلس: شرکت کتاب. ص. ۳۰۶. شابک ۹۷۸۱۵۹۵۸۴۴۶۷۵. دریافت‌شده در ۱۵ ژوئن ۲۰۲۰.
  4. «حنانه، شهین (ساری ۱۳۲۲–۱۳۷۶ش)». دریافت‌شده در ۱۵ ژوئن ۲۰۲۰.