مرکز حفظ و اشاعه موسیقی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مرکز حفظ و اشاعه موسیقی که اینک با نام مرکز حفظ و پژوهش موسیقی فعالیت می‌کند، نهادی است که در زمینه شناسایی و گسترش موسیقی سنتی ایرانی به فعالیت می‌پردازد. این مرکز در گسترش موسیقی اصیل ایرانی و پرورش موسیقی‌دانان جوان سهم به‌سزایی داشته‌است.

تاریخچه[ویرایش]

داریوش صفوت این مرکز را در سال ۱۳۴۷ وابسته به سازمان رادیو تلویزیون وقت را بنیان نهاد و تا سال ۱۳۵۹ مدیریت آن را برعهده داشت.

این مؤسسه در زمانی گشایش یافت که تنها تنی چند از اساتید موسیقی سنتی در قید حیات بودند و اینان نیز بیشتر دوران کهولت و سال‌های واپسین عمر را می‌گذراندند. بانی اصلی آن استاد داریوش صفوت بود که با گرد آوردن برخی از استادان به نام موسیقی ایرانی چون نور علی خان برومند، سعید هرمزی، عبدالله خان دوامی، محمود کریمی، یوسف فروتن و… توانست گروهی از هنرجویان نخبه را پرورش و تحویل جامعه موسیقی بدهد.

در این مرکز دستگاه‌ها، گوشه‌ها و ریزه‌کاری‌ها و رموز موسیقی سنتی، به جوانان شیفته و با استعداد آموزش داده می‌شد. جوانانی که یا از دانشکده هنرهای زیبا رشتهٔ موسیقی لیسانسه یا در شرف لیسانسه‌شدن بودند و در دانشکده ردیف‌ها را نزد نور علی برومند و داریوش صفوت فراگرفته بودند، در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی نزد آن دو و اساتید دیگر این مرکز، به تکمیل و توسعهٔ دانش موسیقی خود پرداختند. از جمله این شاگردان می‌توان داود گنجه‌ای، عبدالمجید کیانی، ناصر فرهنگ فر، جلال ذوالفنون، حسین علیزاده، پرویز مشکاتیان، داریوش طلایی و رضا شفیعیان را نام برد.[۱]

هنرمندانی چون داود گنجه‌ای، جلال ذوالفنون، محمد رضا لطفی، پرویز مشکاتیان، مجید کیانی، محمدرضا شجریان، علی اکبر شکارچی، حسین علیزاده، داریوش طلایی، محمد علی کیانی‌نژاد، داریوش پیرنیاکان، نورالدین رضوی سروستانی، محمدعلی حدادیان، مرتضی اعیان، عشقی و … از جمله چهره‌های شاخصی هستند که دوره‌های آموزشی و پژوهشی خود را ابتدا در این نهاد آغاز کردند و ادامه دادند.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. کتاب چهره‌های موسیقی ایران
  2. «تاریخچه چندرسانه‌ای مرکز حفظ و اشاعه موسیقی». همشهری آنلاین، ۱۳ بهمن ۱۳۸۶. بازبینی‌شده در ۱۹ آوریل ۲۰۱۳.