محمد اوشال
برای تأییدپذیری کامل این مقاله به منابع بیشتری نیاز است. (اوت ۲۰۲۳) |
| محمد اوشال | |
|---|---|
| نام تولد | محمد اوشال |
| زاده | ۲۰ آبان ۱۳۲۰ ۱۱ نوامبر ۱۹۴۱ تهران، ایران |
| درگذشته | ۲۹ دی ۱۳۹۵ (۷۵ سال) ۱۸ ژانویه ۲۰۱۷ لندن، بریتانیا |
| ژانر | موسیقی کلاسیکموسیقی پاپموسیقی فیلم |
| ساز(ها) | ترومبون، پیانو |
| همکاریهای مرتبط | شهبال شبپره، پرویز اتابکی، بابک بیات، فرهاد مهراد، گوگوش، داریوش، رامش، ابی، ستار و ... |
| سازهای اصلی | |
| ترومبون | |
| علت سرشناسی | سرپرستی ارکستر ۳۶ نفرهٔ جاز فولکوریک |
محمد اوشال (۲۰ آبان ۱۳۲۰ – ۲۹ دی ۱۳۹۵) آهنگساز، تنظیمکننده، نوازنده و رهبر ارکستر اهل ایران بود.
زندگی
[ویرایش]محمد اوشال در ۲۰ آبان ۱۳۲۰ در تهران متولد شد.[۱] وی از هنرستان عالی موسیقی فارغالتحصیل شد و بهعنوان نوازندهٔ اول ترومبون در ارکستر سمفونیک تهران، بهمدت ۱۵ سال فعالیت نمود. اوشال از سال ۱۳۴۹، سرپرستی ارکستر ۳۶ نفرهٔ جاز فولکوریک را بر عهده گرفت و در دو سال منتهی به انقلاب، مرکز «خانهٔ هنر» که وابسته به وزارت فرهنگ و هنر بود را تأسیس کرد.
وی ساخت بیش از ۴۰۰ آهنگ و موسیقی متن فیلم و سریال تلویزیونی از جمله فیلمهای «زنجیری» و «تنگنا» و سریال «چنگگ» و سابقه تنظیمکنندگی بیش از ۲۰۰ آهنگ و ترانه، از جملهٔ ترانههای فولکلوریک ایرانی را در کارنامهٔ خود دارد.
اوشال پس از انقلاب ۱۳۵۷، ایران را به مقصد لندن ترک کرد و تا واپسین لحظات زندگیاش، در آنجا ساکن بود. او همواره از انقلاب، بهعنوان یک فاجعه و پایانی بر کارنامهٔ نیمهتمام هنری خود یاد میکرد.[۲]
وی باجناق شهبال شبپره بنیانگذار و رهبر گروه بلک کتس بود.
درگذشت
[ویرایش]محمد اوشال، در سالهای پایانی عمرش بهدلیل افسردگی شدید، بسیاری از اسناد، آثار و فایلهای صوتیاش را از بین برد. وی پس از ۳۵ سال دوری از موسیقی و رنج بردن از بیماری اسکیزوفرنی، سرانجام در ۲۹ دی ۱۳۹۵ در لندن درگذشت.[۳]
آثار
[ویرایش]آهنگسازی
[ویرایش]| خواننده | نام ترانه | کلام | آهنگ | تنظیم |
|---|---|---|---|---|
| فرهاد | خسته | تورج نگهبان | محمد اوشال | محمد اوشال |
| فرهاد | اسیر شب | عباس صفاری | محمد اوشال | محمد اوشال |
| ابی | روستایی | ایرج جنتی عطایی | محمد اوشال | محمد اوشال |
تنظیم
[ویرایش]از تنظیمهای وی میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
| خواننده | نام ترانه | کلام | آهنگ | تنظیم |
|---|---|---|---|---|
| گوگوش | نامههایم را بده | جهانبخش پازوکی | جهانبخش پازوکی | محمد اوشال |
| گوگوش | یک نفر یه روز میاد (منتظر) | ایرج جنتی عطایی | بابک بیات | محمد اوشال |
| داریوش | خونه | ایرج جنتی عطایی | بابک بیات | محمد اوشال |
| داریوش | خورشید خانوم | ایرج جنتی عطایی | بابک بیات | محمد اوشال |
| ابی | مولای سبزپوش | ایرج جنتی عطایی | بابک بیات | محمد اوشال |
| ابی | سبد | ایرج جنتی عطایی | بابک بیات | بابک بیات و محمد اوشال |
| ابی | خاکستری | ایرج جنتی عطایی | بابک بیات | محمد اوشال |
| ستار | شب و دیوار | ایرج جنتی عطایی | بابک بیات | محمد اوشال |
| ستار | مرثیه | ایرج جنتی عطایی | بابک بیات | بابک بیات و محمد اوشال |
| مرتضی | دادا جان | ایرج جنتی عطایی | بابک بیات | محمد اوشال |
| مرتضی | گمشده | ایرج جنتی عطایی | بابک بیات | محمد اوشال |
| عارف | نبض من برای ایران میزنه | هُدی کردباغ | رافی | محمد اوشال |
| رامش | از خودم بدم میاد | شهیار قنبری | فریبرز لاچینی | محمد اوشال |
| گیتی | شکوه سبزهزار | ایرج جنتی عطایی | سمفونی شماره ۴۰ موتسارت | محمد اوشال |
| گیتی | خدا اون روزو نیاره | شهیار قنبری | پرویز اتابکی | محمد اوشال |
| گیتی | Yesterday Once More | جان بتیس | ریچارد کارپنتر | محمد اوشال |
| گیتی | شب من | سعید دبیری | فریدون خشنود | محمد اوشال |
| گیتی | باغ سنگی | ایرج جنتی عطایی | چایکوفسکی | محمد اوشال |
| نلی | حباب | عباس صفاری | پرویز اتابکی | محمد اوشال |
| وفا | اوج | جهانبخش پازوکی | آرشام قهرمانیان | محمد اوشال |
| ضیا آتابای | Love Song | ترانۀ انگلیسی | اروین دارک | محمد اوشال |
| حسن شماعیزاده | نرفتن و موندن | مسعود محمودی آذری | مارسل استپانیان | محمد اوشال |
| فریدون فرخزاد | همپیمان | ایرج جنتی عطایی | پرویز اتابکی | محمد اوشال |
| فریدون فرخزاد | آداجیو | ایرج جنتی عطایی | توماسو آلبینونی | محمد اوشال |
| علی سهراب | خاکستری | ایرج جنتی عطایی | بابک بیات | محمد اوشال |
منابع
[ویرایش]- ↑ «تقویم موسیقی». نوای فارس. بایگانیشده از اصلی در ۸ اوت ۲۰۲۲. دریافتشده در ۸ اوت ۲۰۲۲.
- ↑ «زندگینامه و فعالیت هنری محمد اوشال». هفت هنر. دریافتشده در ۸ اوت ۲۰۲۲.
- ↑ «اوشال هم رفت». کیهان لندن. دریافتشده در ۸ اوت ۲۰۲۲.