ایرج (خواننده)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ایرج
نام اصلی حسین خواجه امیری
نام مستعار ایرج
تولد 11 دیماه 1311
ملیت ایرانی
سبک‌(ها) موسیقی سنتی ایرانی
استاد(ها) ابوالحسن صبا استاد تاج اصفهانی
حرفه(ها) خواننده - نظامی بازنشسته (ارتش)
ساز(ها) ویولن ، تنبک
سال‌های فعالیت از 1327 شمسی تاکنون
تحصیلات لیسانس علوم نظامی
دانشگاه دانشکده افسری ارتش
آلبوم معروف ۱_غزل خوان ۲_نیاز ۳_همه چشمها به ایرانه ۴_به یاد فردین ۵_گل من ۶_پرنده ۷_شب بارانی ۸_گلدون بی گل ۹_سنگ صبور ۱۰_خاطرات زندگی ۱۱_قصه زندگی ۱۲_هم نفس ۱۳_من و استاد ۱۴_گلهای شماره ۱ تا ۸
جایزه(ها)

۱_ اعطای نشان درجه ۱ فرهنگ و هنر معادل مدرک دکترا به پاس سال‌ها تلاش مستمر در زمینه موسیقی اصیل ایرانی توسط محمد حسینی وزیر اسبق فرهنگ و ارشاد اسلامی در سال ۱۳۸۸

۲_ اعطای جایزه ویژه توسط محمدرضا شجریان و فرهنگ شریف در مراسم بزرگداشت ایشان در تاریخ ۸ شهریور ۱۳۹۲

۳_ اعطای مدرک دکترای افتخاری توسط معاونت علوم و فنون وزارت علوم و تحقیقات و فناوری به وی در مراسم جشن تولد ایشان در خبرگزاری ایران با حضور نصرت اله وحدت ؛ علی جهاندار ؛ سالار عقیلی ؛ محمد معتمدی ؛ فاضل جمشیدی ؛ پری ملکی ؛ احسان خواجه امیری و ...

حسین خواجه‌امیری ( Hossein Khajeh Amiri ) مشهور به ایرج (متولد ۱۱ دیماه ۱۳۱۱ (در شناسنامه ۱۳۱۳) در شهر خالدآباد نطنز، استان اصفهان) خوانندهٔ موسیقی اصیل ایرانی است.

او پدر احسان خواجه‌امیری (خواننده و آهنگساز) و الیکا خواجه امیری (نوازنده) می‌باشد.

ایرج از خواننده‌های صاحب‌سبک ایران است و صدایش از معدود صداهای شش‌دانگ به‌شمار می‌رود؛ صدایی که توانایی اجرای هرچه را از صدای یک انسان انتظار می‌رود دارد.[نیازمند منبع]

محمدرضا شجریان دربارهٔ وی می‌گوید: «صدای ایرج در تاریخ آوازخوانی ما یک متر و معیار است و هر کس بخواهد در بالاترین حد حنجره صدایی را مثال بزند، می‌گوید صدا شبیه صدای ایرج است».[۱]

زندگی‌نامه[ویرایش]

حسین خواجه‌امیری در ۱۱ دی ۱۳۱۱ در شهر خالدآباد نطنز از توابع استان اصفهان در خانواده‌ای هنرمند به دنیا آمد. پدربزرگش (حاج ملا میرزا) از خوانندگان بنام زمان ناصرالدین شاه بود. پدرش (نعمت اله) که از صدایی خوش و رسا برخوردار بود و ردیف می‌دانست، مدت‌ها او را تحت تعلیم خویش قرار داد. حسین در همان زمان در مراسم تعزیه‌خوانی شرکت می‌کرد و نزد تعزیه‌خوانانی که ردیف و دستگاه می‌دانستند به یادگیری آواز پرداخت.

وی پس از پایان تحصیلات ابتدایی به تهران رفت ‌. شبی در یک مهمانی با حمید وفادار برادر مجید وفادار آهنگساز بزرگ آشنا شد ، وفادار که در آن مهمانی آواز تأثیرگذار ایرج را شنیده بود او را به استاد ابوالحسن صبا معرفی کرد. ایرج در سال ۱۳۲۶ به مکتب ابوالحسن صبا راه یافت و دو سال پیاپی در حضور او دانسته‌های خویش را تکمیل کرد و به وسیلهٔ وی به ابراهیم خان منصوری که مسئولیت سرپرستی رادیو ایران را بر عهده داشت معرفی شد و چون مورد تأیید صبا بود از او آزمونی گرفته نشد. از این تاریخ به بعد همکاری ایرج با ارکستر ابراهیم خان منصوری شروع شد و برنامه‌های متعددی را اجرا کرد. وی پس از مدتی در سال ۱۳۲۹ در دانشکده افسری ارتش پذیرفته شد در آنجا نیز شب‌های جمعه که آزادی داشته از ساعت ۷:۳۰ تا ۸ در برنامهٔ ارتش شرکت و با ارکستر محمد بهارلو به اجرای برنامه می‌پرداخت.سال بعد (۱۳۳۰) اکبر گلپایگانی و جمشید مشایخی که هر دو از نام آوران و بزرگان هنر ایران در زمینه موسیقی و سینما هستند نیز در دانشکده افسری پذیرفته می‌شوند و از همان تاریخ دوستی ایرج و گلپا شکل گرفته و تا الان ادامه دارد. البته ایرج که نام اصلی او حسین است در آن زمان به خاطر محدودیت‌های ارتش نمیتوانست از اسم اصلی خود در اجرای برنامه‌های هنری موسیقی استفاده کند به همین دلیل نام مستعار (ایرج) را که در اصل نام برادرش بود برای خود برگزید و در این سال‌ها یعنی از ۱۳۲۷ تا ۱۳۳۶ با ارکسترهای مختلف از جمله ارکسترهای استادان ابراهیم خان منصوری ، عبدالله جهانپناه ؛ محمد بهارلو ؛ نصرالله زرین پنجه ؛ مهدی خالدی ؛ جواد لشگری و بزرگ لشگری و...به اجرای برنامه پرداخت.موفقیت‌های ایرج ادامه داشت تا اینکه بلاخره در سال ۱۳۳۶ به دعوت داوود پیرنیا بنیانگذار برنامه گل‌ها به این برنامه وزین راه یافت و در اولین همکاری خود با این برنامه برگ سبز ۴۳ را در مایهٔ شور-ابوعطا و با همکاری علی تجویدی و فرهنگ شریف و امیر ناصر افتتاح خواند. از همان زمان همکاریش با برنامه گل‌ها ادامه یافت.

اسامی نوازندگانی که ایرج با آن‌ها همکاری داشته‌است:

نوازندگان ویولن:

علی تجویدی، همایون خرم، پرویز یاحقی، حبیب‌الله بدیعی، اسدالله ملک، جواد لشگری؛ بزرگ لشگری؛ منوچهر لشگری؛ شاپور نیاکان، عباس شاپوری؛ ناصر زرآبادی؛ سیاوش زندگانی، مجتبی میرزاده، مسعود حسن خانی؛ عارف ابراهیم پور؛ جهانشاه برومند؛ مهران مهتدی؛ عباس تجویدی

نوازندگان تار:

جلیل شهناز، فرهنگ شریف؛ لطف‌الله مجد ؛ فریدون حافظی ؛ شاهپور حاتمی؛ نصراله زرین پنجه؛ مهدی تاکستانی، مسعود جمالی

نوازندگان بربط (عود)

اکبر محسنی، منصور نریمان، محمود رحمانی پور، یوسف کاموسی

نوازندگان قانون:

سیمین آقارضی، مصطفی مراد بختی

نوازندگان فلوت:

عماد رام

نوازندگان ضرب (تنبک):

حسین تهرانی؛ امیر ناصر افتتاح، جهانگیر ملک، محمد اسماعیلی، حسین همدانیان؛ آبتین اجلالی، محمود فرهمند

نوازندگان نی:

حسن کسایی، محمد موسوی، حسن ناهید

نوازندگان سنتور:

رضا ورزنده، منصور صارمی، مجید نجاهی، فضل‌الله توکل، محمد حیدری

نوازندگان سه تار:

احمد عبادی، نصرت اله ابراهیمی

نوازندگان پیانو:

جواد معروفی؛ انوشیروان روحانی

ایرج علاوه بر اجرای برنامه‌های مختلف رادیویی به اجرای ترانه و آواز برای فیلم‌های فارسی همت گماشت و بازیگران زیادی از جمله محمدعلی فردین، منوچهر وثوق، رضا بیک ایمانوردی و… به لب‌خوانی ترانه‌های وی می‌پرداختند. اولین فیلمی که ایرج در آن ترانه خواند، فیلم روزنهٔ امید به کارگردانی سردار ساگر هندی و ترانه‌ها از ساخته‌های جواد لشگری است.

ایرج در سال ۱۳۹۲ دو آهنگ جدید را با آهنگسازی عباس تجویدی، یار دیرینه اش خواند که هنوز منتشر نشده‌است.

کتاب ایرج نابغه آواز ایران[ویرایش]

رونمایی و جشن امضای كتاب «ایرج، نابغه آواز ایران» روز جمعه ١٤ اردیبهشت 1397 با حضور ایرج خواجه امیری در سرای اهل قلم سالن فرهیخته گان نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران برگزار شد.امیر اسماعیل آذر به عنوان مجری و امیراعلا عدیلى ناشر و یکی از نویسندگان کتاب در این نشست تخصصی به عنوان سخنران حضور داشتند. عدیلی در این جلسه از حاج ملا میرزا و حاج نعمت الله خواجه امیری پدربزرگ و پدر ایرج به عنوان ردیف دانان مکتب اصفهان یاد کرد و گفت این افراد دانش موسیقایی خود را به ایرج انتقال داده‌اند. دکتر آذر نیز اعتقاد خود را مبنی بر استادی مسلم ایرج خواجه امیری در مکتب اصفهان اینگونه ادامه داد که خوانندگان موسیقی سنتی مثل استاد شجریان آرزو داشتند روزی مثل ایرج شوند.[۲][۳] در پایان این مراسم، از ایرج خواجه‌امیری درخواست شد برای حاضران در نشست قطعه‌ای را اجرا کند و حسین خواجه‌امیری (ایرج) آوازی را که به گفته‌ خود از پدرش آموخته بود، خواند و از کتابش رونمایی کرد.[۴]کتاب سه فصل دارد. در فصل نخست به بررسی زندگی و کار، همکاری ایرج با استادان موسیقی، توانمندی‌ها، خاطره‌های او و همچنین مقاله‌هایی از فعالان و بزرگان موسیقی ایران دربارهٔ ایرج پرداخته شده‌است. فصل دوم این کتاب شامل گفتگوهایی با ایرج، دوستان و نزدیکان ایشان است و در فصل سوم تحلیل آوازها و اجراهای برنامه‌های رادیویی ایرج و فهرست‌نگاری از تصنیف‌ها، آوازها و همکاران او آمده‌است. در این کتاب در باب مکتب موسیقی اصفهان، خلاقیت در آثار آوازی و رازهای افسانگی ایرج مقالاتی ارائه شده‌است.[۵] در کنار هر یک تصنیف‌ها و آوازهای ایرج در این کتاب، یک کد QR قرار دارد که خواننده کتاب با اسکن آن توسط گوشی همراه می‌تواند همزمان با دسترسی به لینک‌های آثار در اینترنت آن‌ها را همزمان با خواندن تحلیلشان بشنود. نویسندگان اثر که هر دو از علاقه‌مندان به صدای ایرج بوده‌اند معتقدند: «ایرج آوازخوانی است که چنان کارنامه درخشانی از خود به‌جا گذاشته که تا سالیان دراز قابل تکرار نخواهد بود. صاحب‌صدایی که هرگز در تاریخ موسیقی ایران مانندی نخواهد یافت.»[۶][۷] بخش تحلیل‌های آوازی به طورکلی جنبه آموزشی دارد و خواننده می‌تواند با خواندن آن‌ها ضمن گوش کردن به آوازها از طریق اسکن QRکدها با گوشی همراه به مضمون اصلی این آثار هنری پی ببرد. این قسمت بخش مهمی از کتاب را از نظر نوآوری تشکیل می‌دهد و مخاطبین می‌توانند سطح دانش خود را از نقطه نظر شناخت ردیف‌های مهم آواز اصیل ایرانی ارتقاء ببخشند. درواقع این کتاب آموزشگاه آواز سیار است[۸] یکی از نویسندگان کتاب «ایرج نابغه آواز ایران» با بیان اینکه این کتاب زیرنظر استاد ایرج نگاشته شده‌است، اضافه کرد: جزء به جزء مراحل نگاشتن کتاب با تأیید استاد ایرج بوده‌است و حتی او یک دستخط نیز برای کتاب برایمان ارسال کرد که در صفحه نخست کتاب به چاپ رسیده‌است.[۹]

آلبوم‌ها[ویرایش]

ایرج در دوران فعالیت هنری خود بیش از ۲۰۰۰ آواز و تصنیف و ترانه در برنامه‌های مختلف خوانده‌است.

  • نیاز
  • غزل خوان
  • همه چشم‌ها به ایرانه
  • به یاد فردین
  • پرنده
  • حرف نگفته
  • شب بارانی بارانی
  • خاطرات زندگی
  • گل من
  • گلدون بی گل
  • سنگ صبور
  • بزم عاشقان (مشترک با اکبر گلپایگانی)
  • قصه زندگی
  • من و استاد

برخی از برنامه‌هایی که توسط ایرج اجرا شده‌است[ویرایش]

همکاری با دیگر هنرمندان[ویرایش]

او در طول سال‌ها فعالیت در زمینهٔ موسیقی با هنرمندانی چون گوگوش، حمیرا و عهدیه و مهستی و هایده و پوران و شهین شبیری و رؤیا و الهه و … نیز همکاری‌هایی داشته‌است.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]