داوود مقامی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
داوود مقامی
Davood Maghami.jpg
اطلاعات پس‌زمینه
نام اصلی داوود مقامی
تولد ۱۳۱۸
تهران، ایران
ملیت ایرانی
مرگ ۱۳۵۰ تهران
سبک‌(ها) فولکلور تهرانی

داود مقامی (زادهٔ ۱۳۱۸ در تهران) یکی از شناخته‌شده‌ترین خوانندگان سبک کوچه بازاری و عامه پسند مردمی پیش از انقلاب ۵۷ ایران بود. او ورزشکار بود و در رشتهٔ پرورش اندام فعالیت داشت.

فعالیت حرفه‌ای[ویرایش]

مقامی در نوجوانی

مقامی به‌همراه افرادی هم‌چون سوسن، نعمت‌الله آغاسی از هنرمندان شاخص سبک کوچه بازاری به‌شمار می‌آمدند. او خوانندگی را از جنوب تهران آغاز کرد و نزد استاد شاپور نیاکان آموزش موسیقی دید.[۱]

مرگ[ویرایش]

Davood.jpg

داوود مقامی در جوانی و در ۲۲ اسفند ۱۳۵۰ خورشیدی در سی و دو سالگی به دلیل بیماری سرطان درگذشت. آرامگاه او در نمازخانهٔ شهر ری واقع در عبدالعظیم حسنی قرار دارد. بخشی از گورستان در بازسازی‌های سال ۱۳۷۰ شمسی به مصلی تبدیل شد. از وی سه فرزند به جای ماند که پسر بزرگ او بهمن در یک سانحهٔ رانندگی در سال ۱۳۵۴ خورشیدی درگذشت. وی مدتی در کشتارگاه تهران به کار مشغول بود.

در مراسم تشییع جنازه وی عده پرشماری از اهالی تهران شرکت جستند.

مجموع ترانه‌هایی که داوود مقامی خوانده ۳۹ ترانه می‌باشد.

ترانه‌های موجود[ویرایش]

  • مرغ سرگردان
  • بهشت و جهنم
  • بر باد رفته
  • یتیم
  • قلب محزون
  • آواره میخانه
  • منصوره
  • طلاق
  • تو هم باید بمیری
  • باران
  • افسانه
  • افسوس
  • آخدا
  • آرزوی دیدار
  • عروس مادرم
  • درد هجران
  • دوران طلایی
  • عشق من
  • فریبا
  • فریده
  • فریاد
  • فراق تو
  • گرداب غم
  • گریه چه حاصل
  • گرداب عشق
  • گریزا
  • خزان
  • مست ره گم کرده
  • نوشین جان
  • پاییز
  • غزل رفیق نمیه راه
  • وای از تو
  • وای عمرم سر اومد
  • یارم قهر کرده
  • زیبا
  • تب مجنون

پانویس[ویرایش]

  1. «موسیقی کوچه و بازار را محترم بدانیم»(فارسی)‎. وب‌گاه رسمی حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی. بازبینی‌شده در ۳۰ دسامبر ۲۰۰۹.