پرویز مقصدی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پرویز مقصدی
نام اصلی پرویز مقصدی
تولد ۱۳۱۷
لنینگراد
ملیت ایرانی
مرگ فروردین ۱۳۸۸ (۷۰ سالگی)
دنور، کلرادو
بر اثر سرطان ریه
سبک‌(ها) پاپ[نیازمند منبع]
ساز(ها) گیتار و کیبورد
سال‌های فعالیت ۱۳۴۶ تا ۱۳۵۱
سازهای برجسته
گیتار و کیبورد
بنیانگذار موسیقی پاپ

پرویز مقصدی (زاده ۱۳۱۷ در لنینگراد – در گذشته ۱۳۸۸) از نسل اول آهنگسازی پاپ در ایران بود.

گروه موسیقی پرویز مقصدی. از چپ اونیک (نوازنده ماندولینداریوش، کیوان، ماسیس، نلی

زندگی هنری[ویرایش]

مقصدی به همراه واروژان از نسل اول آهنگسازان بودند که موسیقی پاپ را وارد ایران کردند. فعالیت هنری اش را از سال ۱۳۳۶ آغاز نمود.

دهه ۴۰[ویرایش]

اوج فعالیت‌های هنری مقصدی در بین سالهای ۱۳۴۶ تا ۱۳۵۱ بود. او در این سال‌ها با ترانه‌سرای جوانی چون ایرج جنتی عطایی همکاری نمود و ملودی‌های شاهکارش بسیارانی را در موسیقی پاپ به شهرت رسانید. ملودی‌های وی باعث شد یک نو آوری در موسیقی به وجود آورد.

دهه ۵۰[ویرایش]

مقصدی در دهه ۱۳۵۰ با تاسیس دفتری هنری در تهران، به خدمت به کارورزان جوان پرداخت و راهنمایی مهربان بود.

برپایی گروه موسیقی شش و هشت برای پرورش و معرفی استعدادهای جوان موسیقی پاپ ایران افراد این گروه عبارت بودند از اونیک، ماسیس، داریوش، ناصر، کیوان، افشین، نلی، ویلسون و دینامیک بودند.

پرویز مقصدی پس از خروج از کشور در سال ۱۳۵۶ دیگر در هیچ فعالیت هنری شرکت نکرد

بازخوانی ترانه ها[ویرایش]

ترانه وای که دلم با آهنگسازی پرویز مقصدی که با صدای احمدرضا نبی‌زاده پیش از انقلاب ۱۳۵۷ غیر رسمی و بدون ضبط استودیو منتشر شده‌بود. پس از انقلاب شعر این آهنگ به نام ماهی دلتنگ ترانهٔ اردلان سرفراز تغییر کرد تا اینکه توسط حمیدرضا حامی در سال ۱۳۸۶ در آلبوم فقط نگاه می‌کنم با تنظیمی مجدد منتشر شد.

ترانه ستاره که توسط بتی قبل از انقلاب اجرا شده بود توسط شهرام صولتی با تنظیم فرخ آهی بازخوانی شد.

ترانه چی می شه گفت داریوش قبل از انقلاب اجرا کرده بود، با تنظیم و خوانندگی مرتضی پاشایی بازخوانی شد.

ترانه‌شناسی[ویرایش]

بسیاری از خوانندگان کارشان را با او آغاز نموده‌اند. گوگوش نخستین آهنگ اختصاصی اش را در سال ۱۳۴۷ با آهنگ او به نام قصه وفا منتشر کرد. داریوش نیز با آهنگ به من نگو دوست دارم در تابستان سال ۱۳۵۰ معروف شد. اونیک (می تونی مشت من و وا بکنی، ۱۳۵۰)، مرتضی با (عشق زودگذر، ۱۳۵۱)، لیلا فروهر با (دلم تنگه، ۱۳۵۳)، مرجان با (دودونه، ۱۳۵۶)، احمدرضا نبی‌زاده با (امون از دل مو، ۱۳۵۶) با او کارشان را آغاز نمودند.

آهنگهای مشهور[ویرایش]

خواننده نام ترانه ترانه‌سرا آهنگ تنظیم سال انتشار
ویگن جدایی نظام فاطمی پرویز مقصدی پرویز مقصدی ۱۳۳۶
ویگن صیاد پرویز وکیلی پرویز مقصدی پرویز مقصدی ۱۳۴۳
عارف دریاچه نور پرویز وکیلی پرویز مقصدی پرویز مقصدی ۱۳۴۶
گوگوش قصه وفا ایرج جنتی عطایی پرویز مقصدی پرویز مقصدی ۱۳۴۷
گوگوش گاهی خنده گاهی گریه مسعود هوشمند پرویز مقصدی پرویز مقصدی
گوگوش گل بی گلدون هوشنگ توفیقی پرویز مقصدی پرویز مقصدی
منوچهر سخائی کلاغ‌ها نوذر پرنگ پرویز مقصدی پرویز مقصدی ۱۳۴۹
داریوش به من نگو دوست دارم مصطفی جاویدان پرویز مقصدی پرویز مقصدی ۱۳۵۰
داریوش تنگ غروبه
با کیوان و ماسیس
کریم محمودی پرویز مقصدی پرویز مقصدی ۱۳۵۰
داریوش چی می شه گفت ایرج رزمجو پرویز مقصدی سیمون ۱۳۵۰
داریوش شیطنت
با کیوان و افشین
رضا شمسا پرویز مقصدی پرویز مقصدی ۱۳۵۰
داریوش حسود آرش سزاوار پرویز مقصدی پرویز مقصدی ۱۳۵۱
داریوش تلافی ایرج رزمجو پرویز مقصدی پرویز مقصدی ۱۳۵۱
احمدرضا نبی زاده امون از دل مو باباطاهر پرویز مقصدی پرویز مقصدی ۱۳۵۶
احمدرضا نبی زاده وای که دلم اردلان سرفراز پرویز مقصدی پرویز مقصدی ۱۳۵۶

درگذشت[ویرایش]

وی در سال ۱۳۸۸ در سن ۷۰ سالگی بر اثر سرطان ریه در دنور کلرادو درگذشت.

منابع[ویرایش]