دادگاه نورنبرگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۴۹°۲۷.۲۶۰۳′ شمالی ۱۱°۰۲.۹۱۰۳′ شرقی / ۴۹.۴۵۴۳۳۸۳° شمالی ۱۱.۰۴۸۵۰۵۰° شرقی / 49.4543383; 11.0485050 دادگاه نورنبرگ در ۲۰ نوامبر ۱۹۴۵م پس از خاتمه جنگ جهانی دوم به منظور محاکمه ۲۲ تن از رهبران آلمان نازی که باعث کشته شدن بیش از ۵۰ میلیون نفر و متلاشی شدن زندگی میلیون‌ها انسان بودند، تشکیل شد.

این دادگاه در شهر نورنبرگ آلمان بر‌گزار شد و هشت قاضی از آمریکا، بریتانیا، روسیه و فرانسوی بودند خود هیتلر و هیملر (رئیس وافن اس‌اس) و یوزف گوبلز (وزیر تبلیغات نازی) قبل از دستگیری خودکشی کردند.رابرت لی(رئیس جبهه کار رایش) پس از دستگیری خود را حلق‌آویز کرد و گورینگ (فرمانده لوفت وافه) پس از دادگاه و قبل از اعدامش با خوردن سیانور خودکشی کرد.

ریاست دادستان‌ها را راربرت اچ. جکسون به عهده داشت و بیش از پنج میلیون صفحه مدرک به همراه هزاران حلقه فیلم از هولوکاست و ده‌ها شاهد را به دادگاه ارائه کرد.

محاکمه شدگان[ویرایش]

هرمان گورینگ[ویرایش]

گورینگ در سلسله مراتب نظامی رده‌اش بعد از هیتلر بود و رئیس نیروی هوایی آلمان نازی بود و کسی بود که فرمان کشتار یهودیان را امضا کرد و در ۳۰ سپتامبر ۱۹۴۶ توسط دادگاه به مرگ با طناب دار محکوم شد. او قبل از اجرای حکم با قرص سیانوری که توسط مامور انگلیسی تهیه شده بود خودکشی کرد.

رودلف هس[ویرایش]

او معاون و منشی هیتلر بود و در طول بازجویی‌ها و دادگاه خودش را به فراموشی زد(یا واقعاً فراموشی گرفت) به حبس ابد محکوم شد ولی در زندان و با استفاده از سیم برق مهتابی در سال ۱۹۸۷ خودرا حلق‌آویز کرد.

فریتز زاکل[ویرایش]

او رئیس بخش اردوگاه‌های کار اجباری آلمان نازی بود که به مرگ با طناب دار محکوم شد.

آلبرت اشپر[ویرایش]

او وزیر تسلیحات هیتلر بود که از نیروی کار یهودیان برای کارخانه‌های تسلیحات آلمان استفاده می‌کرد در ۲۳ مه ۱۹۴۵ در خانه‌اش بازداشت شد و در ۳۰ سپتامبر ۱۹۴۶ به بیست سال زندان محکوم شد.

مارتین بورمان[ویرایش]

پس از اشغال آلمان نازی مفقود و تا امروز اثری از او یافت نشده است. گفته میشود مارتین برومان بعد از سقوط برلین طی یک قل صحنه سازی شده موفق میشود از آلملن فرار کرده و به پاراگوئه بگریزد . گفته میشود او از طریق استفاده از شبکه اودسا موفق به این کار شده است و مدت زیادی در اراگوئه به همراه یوزف منگله زندگی میکرده و در سال 1968 در اثر سرطان معده ، فوت میکند و در گورستانی در اروگوئه دفن میشود . در سالهای اخیر بقایای جسد بورمان در برلین یافت میشود که شواهدی دال بر این است که از جای دیگری به آنجا منتقل شده است . مرگ مارتین بورمان تحت شماره ۲۹۲۲۳ در دفتر متوفیات اداره آمار برلین غربی ثبت شده است.

کارل دونیتز[ویرایش]

رئیس نیروی زیردریایی آلمان بود پس از مرگ هیتلر به مدت ۲۳ روز پیشوای آلمان نازی بود و در جنگ با برتانیا دستور داد که تمام سربازان نجات یافته از کشتی شکسته انگلیسی در دریا رها شوند و بدین جهت به جنایت در دریای آزاد محکوم شد.

هانس فرانک[ویرایش]

او فرماندار لهستان در زمان اشغال توسط هیتلر و مسئول مرگ سه میلیون یهودی در اردوگاه‌های مرگ لهستان بود و در اواخر مه ۱۹۴۵ دستگیر شد و به اعدام با طناب دار محکوم شد.

ویلهلم فریک[ویرایش]

وزیر کشور آلمان نازی و به اعدام محکوم شد.

هانس فریتچه[ویرایش]

دستیار گوبلز که تبرئه شد

والتر فانک[ویرایش]

رئیس رایش بانک که گروه اس‌اس بعد از بدست آوردن طلاهای یهودیان آن را تبدیل به پول نقد برای گروه اس‌اس می‌کرد

آلفرد یودل[ویرایش]

رئیس ستاد کایتل بود که به اعدام محکوم شد

ارنست کالتنبرنر[ویرایش]

رئیس سازمان امنیت و مسئول فرستادن افراد به اردوگاه کار اجباری یا کشتن مخالفان هیتلر بود و به اعدام محکوم شد

ویلهلم کایتل[ویرایش]

او رئیس ستاد فرماندهی نظامی هیتلر بود و به اعدام محکوم شد

گوستاو کروپ[ویرایش]

موسسه بین‌المللی تولید فولاد و مهمات کارخانه دار آلمانی گوستاو کروپ به پیشبرد اهداف امپریالیستی نازیها کمک کرد.[نیازمند منبع]

رابرت لی[ویرایش]

رئیس جبهه کار رایش که بعد از دستگیری و قبل از دادگاه خود را با پارچه حوله حلق آویز کرد

کنستانتین فون نویرات[ویرایش]

نخستین وزیر خارجه هیتلر

فرانتس فن پاپن[ویرایش]

معاون صدراعظم آلمان بود که هیتلر را به قدرت رسیدن یاری کرد و تبرئه شد.

اریش رایدر[ویرایش]

فرمانده نیروی دریایی آلمان بود

یواخیم فون ریبنتروپ[ویرایش]

وزیر امورخارجه آلمان بود که به اعدام محکوم شد و ۶ اکتبر ۱۹۴۶ حکمش اجرا شد

هیالمار شاخت[ویرایش]

او به سازماندهی امور مالی نازی کمک کرد و به دلیل آنکه در جنایات هیتلر نقش نداشت تبرئه شد

بالدور فون شیراخ[ویرایش]

رئیس سازمان جوانان هیتلری به بیست سال زندان محکوم شد

آرتور زایس-اینکوارت[ویرایش]

فرمانروای هلند تحت اشغال بود و به اعدام محکوم شد.

یولیوس اشترایخر[ویرایش]

او ناشر روزنامه نازی دِر اشتورمر بود که به اعدام محکوم شد

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]