کارل دونیتس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
کارل دونیتس
Karl Dönitz
Bundesarchiv Bild 146-1976-127-06A, Karl Dönitz.jpg
زاده۱۶ سپتامبر ۱۸۹۱
برلین، امپراتوری آلمان
درگذشته۲۴ دسامبر ۱۹۸۰ (۸۹ سال)
Aumühle، نزدیک هامبورگ،
آلمان غربی
درجهبزرگ دریابد
رئیس‌جمهور رایش سوم
فرماندهیفرمانده نیروی دریایی آلمان
جنگ‌ها و عملیات‌هاجنگ جهانی اول
جنگ جهانی دوم
نبرد آتلانتیک
نشان‌هاصلیب شوالیه آهنین

کارل دونیتس (به آلمانی: Karl Dönitz) (زاده ۱۶ سپتامبر ۱۸۹۱ – درگذشته ۲۴ دسامبر ۱۹۸۰)، از رهبران و نامدارترین فرماندهان نیروی دریایی آلمان در جنگ جهانی دوم بود. وی از معدود نظامیان ارشد آلمان بود که هیچگاه رسماً به حزب نازی نپیوست. دونیتس عنوان گراند آدمیرال (بزرگ دریابد) را که بالاترین درجه در نیروی دریایی آلمان است را در اختیار داشت و پس از خودکشی هیتلر، حدود بیست روز بعنوان رئیس‌جمهور آلمان بود و معاهده تسلیم آلمان در پایان جنگ جهانی دوم با امضای قانونی او رسمیت یافت. وی در دادگاه نورنبرگ در سال ۱۹۴۶ به جرم جنایات جنگی محکوم شد.[۱]

زندگی‌نامه[ویرایش]

دونیتس، پیش از آغاز جنگ جهانی اول، کار خود را در نیروی دریائی امپراتوری آلمان (Kaiserliche) آغاز نمود. در سال ۱۹۱۸، هنگامی که فرمانده زیر دریائی UB-68 بود، توسط نیروهای بریتانیا هدف قرار گرفت (در نزدیکی جزیره مالت) و زیر دریائی اش غرق شد. خود دونیتس هم دستگیر و زندانی شد. دونیتس طی مدتی که در اردوگاه جنگی (در نزدیکی شفیلد) زندانی بود، چیزی را فرموله کرد، که بعدها Rudeltaktik (تاکتیک بسته) یا wolfpack (بسته گرگ) نامگذاری اش کرد.

در آغاز جنگ جهانی دوم، دونیتس افسر ارشد زیر دریائی در Kriegsmarine (نیروی دریائی آلمان) بود. در ژانویه ۱۹۴۳، دونیتس به درجه Großadmiral (گروس آدمیرال - grand admiral) ارتقاء یافت و بعنوان فرمانده ارشد نیروی دریائی؛ جانشین گراند آدمیرال اریش رایدر شد.[۲] در ۳۰ آوریل ۱۹۴۵، بعد از مرگ هیتلر و مطابق با آخرین اظهارات و تصمیمات هیتلر، دونیتس بعنوان جانشین هیتلر، رئیس‌جمهور آلمان و فرمانده کل نیروهای مسلح آلمان انتخاب گردید. در ۷ می ۱۹۴۵، دونیتس؛ به آلفرد جودی (رئیس ستاد عملیات OKW) دستور داد تا در «ریمز» فرانسه، قرارداد تسلیم بدون قید و شرط آلمان را امضاء کند دونیتس به عنوان رئیس دولت آلمان باقی ماند تا سرانجام در تاریخ ۲۳ می، این دولت توسط متفقین، منحل اعلام گردید.

با این‌که او هرگز رسماً به حزب نازی نپیوست عنوان گراند آدمیرال (بزرگ دریابد، بالاترین درجهٔ نیروی دریایی) را در اختیار داشت و به عنوان فرمانده زیر دریایی‌ها و بعدها فرمانده نیروی دریای جنگی آلمان فعالیت می‌کرد. کارل دونیتس در خلال جنگ فرمانده زیردریائی‌ها و سپس فرماندهی نیروی دریائی آلمان را عهده‌دار شد.

نبرد معروف نبرد آتلانتیک تحت رهبری او صورت گرفت.[۳] او پس از خودکشی هیتلر حدود بیست روز به عنوان رئیس‌جمهور آلمان بود و بعضی‌ها همچون حزب رایش سوسیالیست بعدها او را پیشوای قانونی آلمان می‌دانستند.

جنایت جنگی[ویرایش]

او پس از پایان جنگ جهانی دوم بخاطر نقشش در حملات زیردریایی‌های آلمانی در اقیانوس اطلس شمالی (آتلانتیک) توسط دادگاه رسیدگی به جرایم جنگی نورنبرگ، به ده سال زندان محکوم شد. وی پس از آزادی در دهکده ای در نزدیکی هامبورگ زندگی می‌کرد تا اینکه سرانجام در سال ۱۹۸۰ درگذشت.

منابع[ویرایش]

  1. Zabecki 2007, pp. 65–67.
  2. Hamilton 1996, pp. 285, 286.
  3. Gardner 1999, pp. 1–218.