اشتراسریسم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

اشتراسریسم (به انگلیسی: Strasserism) نوعی از ناسیونال سوسیالیسم است که حول محور آراء دو برادر به نام اتو اشتراسر و گرگور اشتراسر به‌وجود آمد و به خاطر عقاید رادیکالی و تندروی در آنچه آن را ناسیونال سوسیالیسم واقعی می‌خوانند، مشهور هستند. گرگور اشتراسر از اعضای بلندپایه حزب نازی و از بزرگترین رقبای آدولف هیتلر محسوب می‌شد. برخی از افراد در کابینهٔ هیتلر، مانند دکتر یوزف گوبلس، وزیر پروپاگاندا و دکتر یالمار شاخت، وزیر اقتصاد رایش، گرایش‌هایی به اشتراسریسم داشتند.

عقاید[ویرایش]

اشتراسریست‌ها برعکس هیتلریست‌ها هر شکلی از سرمایه‌داری را مردود دانسته و خواهان حذف مالکیت خصوصی و اداره صنایع و ابزار تولید بدست سندیکاهای کارگری بودند.

اشتراسرها به ویژه گرگور اشتراسر هیتلر را خائن به ایدئولوژی می‌دانستند و معتقد بودند هیتلر ناسیونال سوسیالیسم را آنطور که باید اجرا نکرده و قدرت را به سرمایه داران سپرده‌است.

اشتراسریست‌ها برای تصاحب قدرت مانند چپ‌ها روش انقلاب و در درجه دوم رخنه در دستگاه حکومت را پیشنهاد می‌کنند.

از جمله کتاب‌های این مرام می‌توان به کتاب‌های:

_ آلمان آزاد در برابر هیتلر اثر اتو اشتراسر

_ هیتلر و من اثر اتو اشتراسر

_ بیداری سیاسی من اثر آنتوان درکسلر

اشاره کرد که البته تمامی این کتاب‌ها ترجمه نشده هستند و در ایران موجود نیستند.

نماد اشتراسریست‌ها عبارت است از یک پرچم پتک و شمشیر در زمینه سیاه که نماد جبهه سیاه و اشتراسریسم است.

امروزه اشتراسریست‌ها در کشورهای آلمان، اوکراین و لهستان وجود دارند و به تبلیغ این عقیده مشغول هستند.