استعمارزدایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

استعمارزدایی به معنای نابود کردن و زدودن استعمارگری است. استعمارزدایی معمولاً با جنگ و خشونت همراه هست و با جنگ‌های استقلال رو به رو می‌شود. به عنوان مثال جنگ‌های استقلال آمریکا برای استقلال این کشور از استعمار بریتانیا بود.

استعمارزدایی در ادبیات[ویرایش]

سفرنامه‌نویسی یکی از ژانرهای ادبی است که فرهنگ استعماری در فرم‌های جدید آن موج می‌زند، چراکه به اعتقاد بانی آمور (سفرنامه‌نویس و عکاس و فعال حوزه‌ی گردشگری) این اَشکالِ مدرن این ژانر اساساً ساخته‌وپرداخته‌ی انسان سفیدپوست غربی مدرن است و در واقع سفرنامه‌نویسیِ امروزه نیز مثل رشته‌ی مردم‌شناسی در استعمارگری غرب ریشه دارد و با نیت‌های به‌ظاهر خیرخواهانه‌ای همچون شناخت مردم کشورهای کمترتوسعه‌یافته و کمک به «پیشرفت» آن‌ها شکل گرفته است.

آمور می‌گوید سفرنامه‌نویس با قرار دادن خودش در مرکز روایت مقصد سفر و مردمانش، ادعای داشتن اطلاعات کامل و اصیل درباره‌ی مقصد، بی‌اهمیت جلوه دادن مقولاتی چون نژاد و جنسیت و طبقه‌ی اجتماعی در سفرنامه‌نویسی در واقع دست به کنشی استعمارگرانه می‌زنند. یکی از راه‌های مقابله با این استعمار نوین این است که علاوه بر اجتناب از بعضی عبارت‌ها و استعاره‌ها، باید با نوشتن سفرنامه امکانی برای صداهای بومی و غیرهنجارمند فراهم کرد تا بتوانند با استفاده از این ژانر دست به کاری بزنند.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. بانی آمور. «خطاب به راویان سفر یا چرا من سفرنامه‌نویسی دروغ‌گو نیستم!». سایت نشر اطراف.