جووانی جنتیله

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
جووانی جنتیله
Giovanni Gentile sgr.jpg
رئیس آکادمی سلطنتی ایتالیا
مشغول به کار
۲۵ ژوئیه ۱۹۴۳ – ۱۵ آوریل ۱۹۴۴
پادشاهویکتور امانوئل سوم
پس ازLuigi Federzoni
پیش ازGiotto Dainelli Dolfi
وزیر آموزش عمومی ایتالیا
مشغول به کار
۳۱ اکتبر ۱۹۲۲ – ۱ ژوئیه ۱۹۲۴
نخست‌وزیربنیتو موسولینی
پس ازAntonino Anile
پیش ازAlessandro Casati
عضو سنای ایتالیا
مشغول به کار
۱۱ ژوئن ۱۹۲۱ – ۵ اوت ۱۹۴۳
پادشاهویکتور امانوئل سوم
اطلاعات شخصی
زاده۳۰ مهٔ ۱۸۷۵
کاستل وترانو، پادشاهی ایتالیا
درگذشته۱۵ آوریل ۱۹۴۴ (۶۸ سال)
فلورانس، جمهوری اجتماعی ایتالیا
آرامگاهکلیسای سانتا کروچه،
فلورانس، ایتالیا
حزب سیاسیحزب ملی فاشیست
(1923–1943)
همسر(ان)Erminia Nudi (ا. ۱۹۰۱–۱۹۴۴)
فرزندان۶
محل تحصیلScuola Normale Superiore[۱]
دانشگاه فلورانس[۱]
تخصصTeacher, philosopher, politician

پیشینه فلسفی
کارهای برجسته
دورهفلسفه قرن بیستم
حیطهفلسفه غرب
مکتبایدئالیسم مطلق
علایق اصلی
متافیزیک، دیالکتیک، علوم پرورشی
ایده‌های چشمگیر
Actual idealism, فاشیسم، آموزه حلول (method of immanence)[۲]


جووانی جنتیله (ایتالیایی: Giovanni Gentile؛ ۳۰ مهٔ ۱۸۷۵ – ۱۵ آوریل ۱۹۴۴(۱۹۴۴-04-۱۵)) یک فیلسوف، فاشیسم و سیاست‌مدار اهل ایتالیا بود که از تاریخ ۳۱ اکتبر ۱۹۲۲ تا تاریخ ۱ ژوئیه ۱۹۲۴ سمت وزارت آموزش عمومی ایتالیا را برعهده داشت . او یک تئوریسین بزرگ فاشیسم به حساب می آمد که با تئوری های خاص خود همچون ایدئالیسم عمل گرا، به توسع فاشیسم کمک های شایانی کرد .

منابع

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Gregor, 2001, p. 1.
  2. Gentile's so-called method of immanence "attempted to avoid: (1) the postulate of an independently existing world or a Kantian Ding-an-sich (thing-in-itself), and (2) the tendency of neo-Hegelian philosophy to lose the particular self in an Absolute that amounts to a kind of mystical reality without distinctions" (M. E. Moss, Mussolini's Fascist Philosopher: Giovanni Gentile Reconsidered, Peter Lang, p. 7).
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Giovanni Gentile». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۰ اوت ۲۰۱۴.
  • «Giovanni Gentile». دریافت‌شده در ۲۰ اوت ۲۰۱۴.[پیوند مرده]

پیوند به بیرون