مورد آبی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
مورد آبی
بخشی از جبهه شرقی جنگ جهانی دوم
Bundesarchiv Bild 101I-218-0503-19, Russland-Süd, zerstörter russischer Panzer.jpg
تاریخ۲۸ ژوئن تا ۲۴ نوامبر ۱۹۴۲
موقعیت
ورونژ، روستوف به سمت استالینگراد، کوبان، قفقاز، جنوب روسیه، , شوروی
نتایج شکست راهبردی نیروهای محور
طرف‌های درگیر
 اتحاد جماهیر شوروی
فرماندهان و رهبران
قوا
  • ۱٬۳۰۰٬۰۰۰ نفر
    • ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ نفر آلمانی
    • ۳۰۰٬۰۰۰ متحدان آلمان
  • ۱٬۹۰۰ تانک[b][۲]
  • ۱٬۶۱۰ هواگرد
  • در ابتدا: ۲٬۷۰۰٬۰۰۰ نفر
    • ۱٬۷۰۰٬۰۰۰ نیروی رزمی
    • ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ نفر ذخیره
  • ۳٬۷۲۰ تانک
  • حدود ۱٬۶۷۰ هواگرد[۳]

مورد آبی ((به آلمانی: Fall Blau)) به سلسله نبردهایی گفته می‌شود که توسط نیروهای ورماخت در مناطق جنوبی روسیه، جهت پیشروی به سمت استالینگراد و در ادامه آن دستیابی به منابع نفت باکو در سال ۱۹۴۲ صورت گرفت. این عملیات دنباله عملیات بارباروسا بود. در این عملیات آلمانی‌ها قصد داشتند با حمله به سرزمین‌های نفت خیز کمبود مواد خام و سوخت‌های خود را جبران کنند زیرا برای حمله‌های گستره به سمت مسکو و دیگر مناطق نیازمند به سوخت بسیار زیادی برای تانک‌ها هواگردها و دیگر وسایل موتوری داشتند. همچنین استالینگراد یکی از قطب‌های صنعتی شوروی محسوب می‌شد در واقع نماد قدرت و اقتصاد شوروی بود و فتح این شهر امتیاز بسیار بزرگی برای هیتلر بود زیرا فتح این شهر که در کنار آن رود ولگا قرار داشت باعث می‌شد که چهار راه ارتباطی در جنوب روسیه بسته شود. سرانجام ارتش ششم که بزرگترین بهترین و مجهزترین ارتش ورماخت بود با پشتیبانی برخی عناصر ارتش چهارم زرهی و رومانیایی‌ها و ایتالیایی‌ها به سمت استالینگراد حرکت کردند و پس از ۱۸۰ روز نبرد سخت و خونین در سوم فوریه ۱۹۴۳ شکست خوردند.

نیروهای ورماخت[ویرایش]

گروه ارتش جنوب برای تهاجم اصلی چهار ارتش آلمانی و چهار ارتش از متحدان آلمان در اختیار داشت. ارتش چهارم زرهی به فرماندهی ارتشبد هرمان هوت و ارتش ششم به فرماندهی سپهبد فریدریش پائولوس در جناح شمالی در طول رود دن مستقر بودند. ارتش یکم زرهی به فرماندهی ارتشبد اوالت فن کلایست و ارتش هفدهم به فرماندهی ارتشبد ریشارت روئوف نیز در جناح جنوبی استقرار داشتند. ارتش یازدهم به فرماندهی ارتشبد اریش فن مانشتاین هم پس از سلطه بر سواستوپول به تهاجم می‌پیوست. ارتش‌های دوم مجارستان، هشتم ایتالیا و سوم رومانی می‌بایست از جناج نیروهای آلمانی در طول رود دن محافظت می‌نمودند. در مجموع گروه ارتش جنوب با 89 لشکر از جمله 9 لشکر زرهیا این تهاجم را به انجام می‌رساند.[۴]

منابع[ویرایش]

  1. Holt (2009), p. 47.
  2. Antill (2007), pp. 24–25.
  3. Bergström 2007, pp. 49–50.
  4. Jukes 2005, p. 39.